ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت (١٨)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 14:12 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
توانگرزاده را دیدم بر سر گور پدر نشسته و با درویش بچه ای مناظره در پیوسته که صندوق تربت پدرم سنگیست و کتابه رنگین، و فرش رخام انداخته و خشت پیروزه درو ساخته.
بگور پدرت چه ماند خشتی دو فراهم آورده و مشتی دو خاک بر آن پاشیده. درویش پسر این بشنید و گفت: تا پدرت زیر این سنگهای گران بر خود نجنبیده باشد پدر من ببهشت رسیده بود
خـــر کــه کـــمــتـــر نــهــنــد بـــر وی بـــاربــــیـــشــــک آســــوده تــــر کـــنـــد رفــــتــــار
***
مـرد درویش کـه بـار سـتـم فـاقـه کـشـیـدبـــدر مــرگ هــمــانــا کــه ســـبـــکـــبـــار آیــد
وآنکه در نعمت و آسایش و آسانی زیستمردنش زین، همه شک نیست که دشخوار آید
بـهـمـه حـال اسـیـری کـه ز بـنـدی بــرهـدبـــهــتــر از حــال امــیــری کــه گــرفــتـــار آیــد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.