ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گفتار (٦١)

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 14:15 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سعدی, شعر کهن
یوسف صدیق علیه السلام در خشک سال مصر سیر نخوردی تا گرسنگان را فراموش نکند
آنــکـــه در راحـــت و تـــنــعـــم زیــســـتاو چـه داند کـه حـال گرسـنه چـیسـت؟
حــــال درمـــانـــدگـــان کــــســــی دانـــدکـــه بــــاحــــوال خــــویـــش درمـــانـــد
ایکـه بـر مـرکـب تـا زنـده سـواری هشـدارکه خر خارکش مسکین در آب و گلست
آتـش از خـانـه هـمـسـایه درویش مـخـواهکـانچـه بـر روزن او میگـذرد دود دلـسـت
درویش ضعیف حال را در خشکی تنگ سال مپرس که چونی الا بشرط آنکه مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش
خـری کـه بـیـنـی و بــاری بـگـل درافـتـادهبـدل بـرو شـفقت کن ولی مرو بـسـرش
کنون که رفتی و پرسیدیش که چون افتادمیان بـبـند و چـو مردان بـگـیر دم خـرش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.