ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٠٥: چون نهی زلف تافته بر گوش

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:13 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
چون نهی زلف تافته بـر گوشچون نهی جعد بـافته بـر دوش
از دل مـن رمـیـده گـردد صـبـروز تـن مـن پـریده گـردد هـوش
نه عجب گر خروش من بفزودتا شد آن عارض تو غالیه پوش
مـاه در آسـمـان سـیـاه شـودخـلـق عـالـم بــرآورنـد خــروش
تا بـه وقت سپـیده دم یک دمبــغـنـودم در انـتــظـار تـو دوش
گاه بودم بـره فگنده دو چشمگاه بـودم بـه در نهاده دو گوش
خـار من گردد از وصـال تـو گلزهر من گردد از جمال تـو نوش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.