ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در شکایت روزگار و بی وفایی مردم

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:27 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
مـنـسـوخ شـد مـروت و مـعـدوم شـد وفـازین هر دو مـانده نام چـو سـیمـرغ و کـیمـیا
شد راسـتـی خـیانت و شد زیرکی سـفهشـد دوسـتـی عـداوت و شـد مردمی جـفـا
گشته ست بـاژگونه همه رسمهای خلقزیــن عــالــم نــبـــهــره و گــردون بــی وفــا
هر عـاقـلـی بـه زاویه ای مـانده ممتـحـنهر فـاضـلـی بـه داهیه ای گـشـتـه مـبـتـلـا
آنکـس کـه گوید از ره معـنی کـنون همیانـدر مـیـان خــلــق مــمـیـز چــو مـن کــجــا
دیوانـه را هـمـی نـشـنـاسـد ز هـوشـیـاربــیـگــانـه را هـمــی بــگــزیـنــد بــر آشــنــا
بــا یـکـدگـر کـنـنـد هـمـی کـبـر هـر گـروهآگــاه نــه کــز آن نــتـــوان یــافــت کــبـــریــا
هرگـز بـسـوی کـبـر نتـابـد عـنـان خـویشهرک آیتـی نخـست بـخـواند «ز هل اتـی »
بـا این همه که کـبـر نکوهیده عـادتـسـتآزاده را هـــمـــی ز تـــواضـــع بــــود بــــلـــا
گـر مـن نکـوشـمـی بـه تـواضـع نـبـینمـیاز هـر خـسـی مـذلـت و از هر کـسـی عـنـا
بــا جـاهـلـان اگـرچـه بــه صـورت بــرابــرمفـــرقــی بـــود هــرآیــنــه آخـــر مــیــان مــا
آمـد نصـیب مـن ز همـه مـردمـان دو چـیزاز دوســتــان مـذلـت و از دشــمـنـان جــفــا
قــومـی ره مــنـازعــت مـن گــرفــتــه انـدبی عقل و بی کفایت و بی فضل و بی دها
بـر دشـمـنـان همـی نـتـوان بـود مـوتـمـنبــر دوســتــان هـمـی نـتــوان کــرد مـتــکــا
من جز بـه شخص نیستـم آن قوم را نظیرشـمـشـیـر جـز بـه رنـگ نـمـانـد بـه گـنـدنـا
با من همه خصومت ایشان عجب ترستز آهـنـگ مـورچــه بــه سـوی جــنـگ اژدهـا
گردد همی شکافتـه دلشان ز خـشم منهمـچـون مه از اشـارت انگـشـت مـصـطـفـا
چون گیرم از بـرای حکیمی قلم به دستگــردد هــمــه دعــاوی آن طــایــفــه هــبـــا
نـاچـار بــشـکـنـد هـمـه نـامـوس جـاوداندر مـوضـعـی کـه در کـف مـوسـا بــود عـصـا
ایـشـان بـه نـزد خـلـق نـیـابــنـد رتـبــتـیتـا طـبــعـشـان بــود ز هـمـه دانـشـی خـلـا
زیـرا کـه بــی مـطـر نـبــود مـیـغ را خــطـرچــونـان کـه بــی گـهـر نـبــود تــیـغ را بــهـا
زیـشـان نـبــود بــاک رهـی را بــه ذره ایکــز آبــگــیـنــه ظــلــم نــیــایــد بــر آســیــا
آنـم کـه بــرده ام عــلـم عـلـم در جــهـانبــــر گــــوشــــه ثــــریـــا از مــــرکــــز ثــــرا
بــا عــقــل مـن نـبــاشــد مــریـخ را تــوانبــا فـضـل مـن نـبــاشــد خــورشــیـد را ذکـا
شـاهان همی کنند بـه فضـل من افتـخـارحــران هـمـی کـنـنـد بــه نـظـم مـن اقـتــدا
بــا خــاطــرم مـنـیـرم و بــا رای صــافــیـمکالبـرق فی الدجـی والشمس فی الضحی
عالیست همتـم بـه همه وقت چـون فلکصافیسـت نظم من بـه همه وقت چـون هوا
بـر همـت مـنسـت سـخـاهای مـن دلـیلبــر نـظـم مـن بـسـت سـخـنـهـای مـن گـوا
هرگـز نـدیده و نشـنید این کـسـی ز مـنکـــردار نــاســـتـــوده و گــفـــتـــار نــاســـزا
این فخـر بـس مرا که ندیدست هیچـکسدر نـثــر مـن مـذمـت و در نـظــم مـن هـجــا
در پــای نـاکــســان نـپــراکــنـده ام گــهـراز دســت مـهـتــران نـپــذیـرفـتــه ام عــطــا
آنـرا کـه او بــه صـحــبــت مـن سـر درآوردگـویـم ثـنـای نـیـک و شـنـاسـم بــه دل وفـا
ار ذلــتـــی پـــدیــد شـــود زو مــعــایــنــهانــگــارمــش صــواب و نــبــیـنــم ازو خــطــا
اهل سـرخـس می نشـناسـند حـق مـنتــا رحــلـتــی نـبــاشــد ازیـن جــایـگــه مـرا
مـــقـــدار آفـــتـــاب نــدانــنــد مـــردمـــانتــــا نـــور او نـــگـــردد از آســــمـــان جــــدا
آنـگـاه قــدر او بــشــنـاســنـد بــا یـقــیـنکـایـد شـب و پــدیـد شـود بــر فـلـک سـهـا
انــدر حـــضــر نــبـــاشــد آزاده را خـــطــرونــدر حــجـــر نــبـــاشــد یــاقــوت را بـــهــا
شـد گفتـه سـنایی چـون کعبـه نزد خـلقزیـن بــیـشــتــر فـصــول کـه بــایـد ز ابــتــدا
تــا کـلـک او بــه گـاه فـصـاحـت روان بــودبـــــازار او بــــه نــــزد بــــزرگــــان بــــود روا
آن گـه بــه کـام او نـفـســی بــر نـیـاورنـددر دوســتــی کــجــا بــود ایــن قــاعــده روا
آزار او کـشـنـد بــه عـمـدا بـه خـویـشـتـنزانسان که که کشد به سوی خویش کهربـا
در فـضـل او کنند بـه هر موضـعـی حـسـدبــر نـقــص او دهـنــد ز هـر جــانــبــی رضــا
عـاقـل کـه این شـنـیـد بـدانـد حـقـیقـتـیکـاین حـرف دشـمـنـان و حـسـودان بـی نوا
چـون جـوهر سخـا شد نزدیک اهل بـخـلچـون عـنصـری ز ظـلمت در جـنب صـد ضـیا
تــا نـاصــحــان او نـســگـالـنـد جــز نـفـاقتــا دشــمــنــان او نـنـمــایـنــد خــود صــفــا
ور اوفــتــد ورا بــهـمـه عــمـر حــاجــتــیبـی حـجـتـی کـنـنـد همـه صـحـبـتـش رهـا
مـرد آن بــود کـه دوسـتـی او بـود بــجـایلـوبــســت الـجــبــال و انـشــقـت الـســمـا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.