ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مقام اهل توحید

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:27 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
مکن در جسم و جـان منزل، که این دونست و آن والاقـدم زین هر دو بـیرون نـه نـه آنـجـا بـاش و نه اینـجـا
بـهرچ از راه دور افـتـی چـه کفـر آن حـرف و چـه ایمانبهرچ از دوست وا مانی چه زشت آن نقش و چه زیبا
گــواه رهــرو آن بــاشــد کــه ســردش یـابــی از دوزخنشـان عاشـق آن بـاشـد که خـشـکش بـینی از دریا
نـبــود از خــواری آدم کـه خــالـی گـشــت ازو جــنـتنـبــود از عــاجــزی وامـق کــه عــذرا مــانـد ازو عــذرا
سـخـن کز روی دین گویی چـه عبـرانی چـه سـریانیمکان کز بـهر حـق جـویی چـه جـابـلقا چـه جـابـلسـا
شـهادت گـفـتـن آن بـاشـد کـه هم ز اول در آشـامـیهـمـه دریـای هـسـتــی را بــدان حـرف نـهـنـگ آسـا
نیابـی خـار و خـاشـاکی در این ره چـون بـه فـراشـیکـمر بـسـت و بـه فـرق اسـتـاد در حـرف شـهادت لـا
چــو لــا از حــد انــســانــی فــکــنــدت در ره حــیــرتپــــس از نـــور الـــوهـــیـــت بــــه الـــلـــه آی ز الــــا
ز راه دیــن تـــوان آمــد بـــه صـــحـــرای نــیــاز ار نــیبـه مـعـنـی کـی رسـد مـردم گـذر نـاکـرده بـر اسـمـا
درون جــوهـر صـفـرا هـمـه کـفـرســت و شــیـطـانـیگـرت سـودای ایـن بــاشـد قـدم بــیـرون نـه از صـفـرا
چـه مـانـی بـهـر مـرداری چـو زاغـان انـدرین پـسـتـیقـفـس بـشـکن چـو طـاووسـان یکی بـر پـر بـرین بـالا
عـــروس حـــضـــرت قــرآن نــقــاب آن گــه بـــرانــدازدکــه دارالــمـلــک ایـمــان را مـجــرد بــیـنـد از غــوغــا
عـجـب نبـود گر از قـرآن نصـیبـت نیسـت جـز نقـشـیکـه از خـورشـیـد جـز گـرمـی نـیـابــد چـشـم نـابـیـنـا
بمیر ای دوست پیش از مرگ اگر می زندگی خواهیکه ادریس از چنین مردن بـهشتـی گشت پـیش از ما
بـه تـیغ عـشـق شـو کـشـتـه کـه تـا عـمـر ابـد یـابـیکـه از شـمـشـیر بـویحـیا نـشـان نـدهد کـس از احـیا
چـه داری مهر بـد مهری کـزو بـی جـان شـد اسـکندرچـه بــازی عـشـق بـا یـاری کـزو بـی مـلـک شـد دارا
گـرت ســودای آن بــاشــد کــزیـن ســودا بــرون آیـیزهی سـودا کـه خـواهی یافـت فـردا از چـنـین سـودا
سـر اندر راه ملکی نه کـه هر سـاعـت همی بـاشـیتـو همچـون گوی سرگردان و ره چـون پـهنه بـی پـهنا
تـو در کشـتـی فکن خـود را مپـای از بـهر تـسـبـیحـیکـه خـود روح الـقـدس گـوید کـه بـسـم الـلـه مجـریها
اگــر دیـنـت هـمــی بــایـد ز دنـیـا دار پــی بــگــســلکه حرصش بـا تـو هر ساعت بـود بـی حرف و بـی آوا
هـمــی گــویـد کــه دنــیـا را بــدیـن از دیـو بــخــریـدماگــر دنــیـا هـمــی خــواهـی بــده دیـن و بــبــر دنـیـا
بـبـین بـاری کـه هر سـاعـت ازین پـیروزه گـون خـیمـهچـه بـازیهـا بـرون آرد هـمـی ایـن پـیـر خـوش سـیـمـا
جـهان هزمـان همـی گـوید کـه دل در مـا نـبـنـدی بـهتــو خـود مـی پــنـد نـنـیـوشـی ازیـن گـویـای نـاگـویـا
گـر از آتـش همی تـرسـی بـه مـال کـس مـشـو غـرهکـه اینجـا صـورتـش مالـسـت و آنجـا شـکـلش اژدرها
از آتـش دان حـواسـت را همیشه مستـی و هستـیز دوزخ دان نــهــادت را هــمــاره مــولـــد و مــنــشـــا
پـس اکـنون گـر سـوی دوزخ گرایی بـس عـجـب نبـودکـه سـوی کـل خـود بـاشـد همـیشـه جـنـبـش اجـزا
گر امروز آتـش شـهوت بـکـشـتـی بـی گمان رسـتـیو گـــرنــه تـــف آن آتـــش تـــرا هــیــزم کـــنــد فـــردا
تـو از خـاکـی بــسـان خـاک تـن در ده دریـن پـسـتـیمـگـر گـردی چـو جـان و عـقـل هـم والـی و هـم والـا
که تـا پـستـست خاک اینجا همه نفعست لیک آن گهبــلــای دیـده هـا گــردد، چــو بــالــا گــیـرد از نـکــبــا
ز بــاد فــقــه و بــاد فــقــر دیـن را هــیـچ نــگــشــایـدمــیـان دربــنـد کــاری را کــه ایـن رنـگــســت و آن آوا
مــگــو مــغـــرور غـــافـــل را بـــرای امــن او نــکــتـــهمــده مــحــرور جــاهــل را ز بــهــر طــبـــع او خــرمــا
چـو علمت هست خدمت کن چو دانایان که زشت آیدگـرفـتـه چـیـنـیـان احـرام و مـکـی خـفـتـه در بــطـحـا
نـه صــوت از بــهـر آن آمــد کــه ســوزی مـزهـر زهـرهنــه حــرف از بـــهــر آن آمــد، کــه دزدی چــادر زهــرا
تــرا تـیـغـی بــه کـف دادنـد تــا غـزوی کـنـی بــا خـودتـو چـون از وی سـپـر سـازی نـمـانـی زنـده در هیجـا
بـه نزد چـون تـو بـی حـسـی چـه دانـایی چـه نادانیبـه دسـت چـون تـو نامـردی چـه نرم آهن چـه روهینا
تــرا بــس نـاخــوشـســت آواز لـیـکـن انـدریـن گـنـبــدخــوش آوازت هــمــی دارد صــدای گــنــبــد خــضــرا
ولـیـک آن گـه خـجـل گـردی کـه اسـتــادی تــرا گـویـدکـه بــا داوود پــیـغـمـبــر رسـیـلـی کـن دریـن صـحـرا
تـو چون موری و این راهست همچون موی بـت رویانمـرو زنـهـار بــر تــقـلـیـد و بــر تــخـمـیـن و بــر عـمـیـا
چـو عـلم آموخـتـی از حـرص آن گه تـرس کاندر شـبچــو دزدی بـــا چـــراغ آیــد گــزیــده تـــر بـــرد کــالــا
از این مـشـتـی ریـاسـت جـوی رعـنـا هـیچ نـگـشـایدمـسـلـمـانـی ز سـلـمـان جــوی و درد دیـن ز بــودردا
بـه صـاحـب دولـتـی پـیونـد اگـر نـامـی هـمـی جـوییکـه از یک چـاکـری عـیسـی چـنان معـروف شـد یلـدا
قــدم در راه مــردی نــه کــه راه و گــاه و جــاهــش رانـبــاشــد تــا ابــد مـقـطــع نـبــودســت از ازل مـبــدا
ز بـــهــر قــالــب اوراســت ایــن ارواح مــســتـــوفــیز بــهـر حــالــت اوراســت ایـن انـفــاس مــســتــوفــا
ز بــهـر کـشــت آنـجــا راســت ایـنـجــا کـشــتــن آدمز بــــهـــر زاد آنـــجـــا راســـت ایـــنـــجـــا زادن حـــوا
تـو پـنـداری کـه بـر بـازیـسـت این مـیـدان چـون مـینـوتـو پـنـداری کـه بـر هـرزه سـت این الـوان چـون مـینـا
وگــر نـز بــهـر دیـنـســتــی در انــدر بــنــددی گــردونوگـر نـز بـهـر شـرعـسـتـی، کـمـر بــگـشـایـدی جـوزا
چـو تـن جـان را مزین کـن بـه عـلم دین که زشـت آیددرون سـو شـاه عـریان و بـرون سـو کـوشـک در دیبـا
ز طــاعـت جــامـه ای نـو کـن ز بــهـر آن جــهـان ورنـهچـو مرگ این جـامه بـسـتـاند تـو عریان مانی و رسوا
خـود از نـسـل جــهـانـبــانـان نـزایـد هـیـچ تــا بــاشـدمــر او را کــوی پــر عــنـیـن و مــا را خــانـه پــر عــذرا
نـبـینـی طـبـع را طـبـعـی چـو کـرد انـصـاف رخ پـنـهاننــیــابــی دیـو را دیـوی چــو کــرد اخــلــاص رخ پــیـدا
تــرا یـزدان هـمــی گــویـد کــه در دنـیـا مــخــور بــادهتــرا تــرسـا هـمـی گـویـد کـه در صـفـرا مـخـور خـلـوا
ز بـــهــر دیــن بـــنــگــذاری حــرام از گــفــتــه یــزدانولـیـک از بــهـر تــن مـانـی حــلـال از گـفـتــه تــرســا
گـرت نـزهـت هـمـی بـایـد بـه صـحـرای قـنـاعـت شـوکه آنجـا بـاغ در بـاغـسـت و خـوان در خـوان و وا در وا
گـر از زحـمـت همی تـرسـی ز نااهلـان بـبـر صـحـبـتکـه از دام زبـون گـیران بـه عـزلـت رسـتـه شـد عـنقـا
مــرا بـــاری بـــحـــمــدالــلــه ز راه رافــت و رحـــمــتبــه سـوی خــطـه وحــدت بــرد عـقـل از خــط اشـیـا
بـه دل نـنـدیشـم از نـعـمـت نـه در دنـیـا نـه در عـقـبـاهمی خـواهم بـه هر ساعت چـه در سرا چـه رد ضرا
کـه یـارب مـر سـنـایـی را سـنـایی ده تـو در حـکـمـتچـنـان کـز وی بـه رشـک افـتـد روان بـوعـلـی سـیـنـا
مـگـردانـم دریـن عــالـم ز بــیـش آزی و کـم عــقــلـیچـو رای عـاشـقـان گـردان چـو طـبـع بـیـدلـان شـیـدا
ز راه رحــمـت و رافــت چــو جــان پــاک مـعــصــومـانمـرا از زحـمـت تــن هـا بــکـن پــیـش از اجــل تــنـهـا
زبــان مـخـتـصـر عـقـلـان بــبــنـد انـدر جـهـان بــر مـنکـه تـا چـون خـود نخـوانندم حـریص و مفـسـد و رعـنا
مگردان عمر من چـون گل که در طفلی شـود کشـتـهمگـردان حـرص من چـون مل کـه در پـیری شـود بـرنا
بـحـرص ار شـربـتـی خـوردم مگیر از من کـه بـد کـردمبــیـابــان بــود و تـابــسـتـان و آب سـرد و اسـتـسـقـا
بــه هـرچ از اولـیـا گـویـنـد «زرقـنـی » و «وفــقـنـی »بــه هـرچ از انــبــیـا گــویـنـد «آمــنــا» و «صــدقــنــا»



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.