ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



سخنی از میراث استادان

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:31 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
مـبــارز او بــود کـاول غــزا بــا جــان و تــن گـیـردز کــوی تــن بــرون آیـد بــه شــهــر دل وطــن گــیـرد
ز آن عـقـبــا نـیـنـدیـشــد بــدیـن دنـیـا فـرو نـایـدنه جـرم بـوالحـکـم خـواهد نه جـای بـوالحـسـن گیرد
گــر خــواهـد بــقــا یـابــد بــبــایـد مــردنــش اولاگـر مـعـروفـیی بـاشـد کـه هـم از خـویـشـتـن گـیـرد
بـبـاید رفت بـر چـرخـش که تـا بـا مه سخن گویدبـبـاید سوخت چون شمعش که صحبت بـا لگن گیرد
نـمـی دانـنـد رنـج ره بـدان بـر خـیره مـی لـافـنـدنه زان و جهست این لقمه که هر کس در دهن گیرد
عـیار آن اسـت در عـالم که در میدان عـشـق آیدمـصـاف هسـتـی و مـسـتـی همه بـر هم زدن گـیرد
نــگــردد دامــن ره رو بـــه آب هــفـــت دریــا تـــرهـمـه او گـردد از مـعـنـی چــو تــرک مـا و مـن گـیـرد
چـو مـرد از غـیر فـارغ شـد ز دنـیـا سـر بـگـردانـدســپــاه فـقـر بــی تــرتــیـب پــس آمـد شـدن گـیـرد
از آن اسـرار پـوشـیده کـه عـاشـق دارد انـدر دلاگـر بــر خــار بــرخــوانـد هـمـه عـالـم ســمـن گـیـرد
تـو گـفـت عـاشـقـان داری و کـار فـاسـقـان لابـدبـدخـشـان بـد بـه دسـت آید اگـر نـعـمـان یمـن گـیرد
مـرا بـاری نـشـاید زد بـه پـیش هیچ عـاشـق دمکـه هـر سـاعـت غـم دنـیـا بـه گـردم انـجـمـن گـیـرد
پر از زهرست کام من سنایی خوش سخن زانمقـیـامـت زهـر بــایـد خـورد گـر دسـتـم سـخـن گـیـرد
ولـی مـیـراث اسـتـادان از ایـن زیـبـا سـخـن داردحـسـینـی بـاید از مـعـنی کـه تـا جـای حـسـن گـیرد
درین دلق بـه صد پـاره مرا طبـعی ست پـر گوهرچـو بــگـشـایـم ز فـضـل او جـهـانـی نـسـتــرن گـیـرد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.