ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در نعت رسول اکرم و اصحاب پاک او

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:33 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
روشـن آن بـدری کـه کـمتـر منزلـش عـالـم بـودخرم آن صدری که قبـله ش حـضرت اعظم بـود
این جـهان رخـسـار او دارد از آن دلبـر شـدسـتو آن جـــهـــان انـــوار او دارد از آن خـــرم بـــود
حـاکـمـی کـانـدر مـقـام راسـتـی هـر دم کـه زدبــر خــلـاف آنـدم اگــر یـک دم زنـی آنـدم بــود
راه عـقـل عـاقـلـان را مـهر او مـرشـد شـدسـتدرد جــان عـاشــقـان را نـطــق او مـرهـم بــود
صــدهـزاران جــان فـدای آنـســواری کـز جــلـالغـاشـیه ش بـر دوش پـاک عـیسـی مریم بـود
از رخــش گــردد مــنـور گــر هـمــه جــنـت بــودوز لـبــش یـابــد طـهـارت گـر هـمـه زمـزم بــود
فـرش اگـر ســر بــرکـشـد تــا عـرش را زیـر آورددسـت آن دارد کـه از زلـفـش بـر اوریـشـم بـود
طلعت جنت ز شوق حضرتش پر خوی شدستدیـده دوزخ ز رشــک غــیـبــتــش پــر نــم بــود
از گــریـبــان زمـیـن گــر صــبــح او ســر بــر زنـدتـا شب حـشر از جـمالش صد سپـیده دم بـود
بـا «لـعـمرک » انبـیا را فـکـرت رجـحـان کـیسـتبــا «عــفــاالـلـه » اولـیـا را زهـره یـک دم بــود
بـا «الم نشـرح » چـگویی مشـکـلی ماند بـبـندبـا «فتـرضـی » هیچ عـاصـی در مقام غم بـود
خوش سخن شاهی کز اقبـال کفش در پیش اوکـشـتـه بـریان زبـان یابـد کـه در وی سـم بـود
خــاک را در صــدر جـــنــت آبـــرویــش جـــاه دادآتـــش ابـــلــیــس را از خــاک او مــاتـــم بـــود
چــرخ را از کــاف «لـولـاک»ش کــمـر زریـن بــودخـاکـرا بــا حــاء احــمـامـش قـبــا مـعـلـم بــود
خــاک زایـد گـوهـری کــز گـوهـران بــرتــر شــودبــچــه زایـد آدمـی کــو خــواجــه عــالــم بــود
هـر کـه در مـیـدان مـردی پــیـش او یـکــدم زنـدرخـش او گـوسـاله گـردد گـر همه رسـتـم بـود
در شبـی کو عذر «اخطانا» همی خواهد ز حـقجـبــرئیـل آنـجـا چـو طـفـل ابـکـم و الـکـن بـود
حــکــم الــالــلـه بــر فــرق رســول الــلـه بــیـنراسـتـی زیـن تـکـیه گـاهـی آدمـی را کـم بـود
مـاه بـر چـرخ فـلـک چـون حـلـقـه زلـف و رخـشگـاه چـون سـیمین سـپـر گه پـاره معـصـم بـود
شـاه انجـم موذن وی گـشـتـه اندر شـرق ملـکزان جــمـال وی شــعـار شــرع را مـعـلـم بــود
بــادوشــان فــلــک را دور او هـمــره شــدســتخــاکـپــاشــان زمـیـن را نـعـل او مـلـحــم بــود
ســدره طــاووس یـک پــر کــز هـمـای دولـتــشبـر پـر خود بـست از آن مر وحـی را محـرم بـود
خـضر گرد چـشـمه حـیوان از آن می گشـت دیرتـا مـگـر انـدر زمـیـن بـا وی دمـی هـمـدم بـود
تـا نهنگش در عـجـم گـرد زمین چـون عـمرسـتتــا هـزبــرش در عــرب غـرنـده ابــن عــم بــود
نــی در آن آثـــار گــرز و نــاچـــخ عــنــتـــر بـــودنـه در آن اسـبــاب مـلـک کـیـقـبــاد و جـم بـود
بـا خـرد گفـتـم که فـرعـی بـرتـر از اصـلی شـودگفـت: آری چـون بـر آن فرع اتـفـاقی ضـم بـود
گـفـت: ای بـوبـکـر بــا احـمـد چـرا یـکـتـا شـدیگفت:هر حرفی که ضعفی یافت آن مدغم بود
گفتم: ای عمر تو دیدی بوالحکم بـس چون بـریدگــفــت: زمــرد کــی ســزای دیـده ارقــم بــود
گفتـم: ای عـثـمان بـنا گه کشـتـه غوغـا شـدیگـفـت: خـلخـال عـروس عـاشـقـان ز آندم بـود
گفـتـم: ای حـیدر میی از سـاغـر شـیران بـخـورگــفــت: فــتــح مـا ز فــتــح زاده مـلـجــم بــود
بـاد را گـفـتـم: سـلـیمـان را چـرا خـدمـت کـنـیگفت: از آن کش نام احمد نقش بـر خاتـم بـود
ای ســنـایـی از ره جــان گـوی مـدح مـصــطـفـاتــا تــرا سـوی سـپــهـر بــرتــریـن سـلـم بــود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.