ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مذمت عافیت جویی

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:33 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
در جـهان دردی طـلـب کـان عـشـق سـوز جـان بـودپـس بـه جـان و دل بـخـر گـر عـاقـلی ارزان بـود
چــاره تــا کــی جــویـی از درمــان و درد دل هـمــیرو بـه تـرک جـان بــگـو دردت هـمـه درمـان بـود
تــا کـی انـدر انـجــمـن دعـوی ز هـجــر و وصــل یـارنیست شو در راه تا هم وصل و هم هجران بود
گر همی حـق پـرسی از من عاشقی کار تـو نیستزان که می بـینم که میلت بـا هوا یکـسـان بـود
عاشقی بر خواب و خورد و تخت و ملک و سیم و زرشـرم بـادت سـاعـتـی دل چـند جـا مهمان بـود
عـشـقبـازی زیبـد آنکس را که جـان بـازد بـه عشـقذبــح مــعــظــم جــان او را دیــت قــربـــان بــود
گـرد عـشـق شـه مـگـرد ار عـافـیـت جـویی هـمـیور یقـین داری هـمـی گـرچـه هـلـاک جـان بـود
سفره ساز از پـوست خور از گوشت خمر از خون دلاز جـگـر ده نقـل چـون قـومی تـرا بـر خـوان بـود
در بــلــا چــنــدی بــمــانـد صــابــر و شــاکــر شــودداغ غـیـرت بــرنـهـد چـون رغـبــتـش بــا آن بـود
از بــرای اوســت گـویـی صــفــوت انـدر گـلـســتــانحـجـت تـهـدیـد بــا اهـل ارچـه بــی تـاوان بــود
ایـن چـنـیـن سـت ار بــرانـی تـعـبـیـه در راه عـشـقهـرکــرا در دل مـحــبــت آتــش انـدر جــان بــود
آتـــش خـــلـــت بـــرآور بـــانــگ بـــر جـــبـــریــل زنآتــش نـمـرود بــیـن کــانـدر زمـان ریـحــان بــود
در دبــیـرســتــان عــشــق از عــاشــقــان آمـوز ادبتـــا تـــرا فـــردا ز عـــزت بـــهـــره مـــردان بـــود
مــرد بـــایــد راه رو از پـــیــش خــود بـــرخــاســتـــهکـو بــه تـرک جـان بــگـویـد طـالـب جـانـان بــود
از هــوا مـــنــطـــق نــیــارد هــرگـــز انـــدر راه دیــنبــنـدگــی را عــقــل بــنـدد بــر در فــرمـان بــود
چــون بــه حــضــرت راه یــابـــد آزمــون گــیــرنــد ازوهـر چــه از عــزت کــمــال روضــه رضــوان بــود
حـــور و غـــلــمــان در ارم او را نــمــایــنــد بـــگــذرددیـده از غـیرت بـبـوسـد دوسـت را جـویـان بـود
پــیـک حـضـرت روز و شـب از دوسـت مـی آرد پـیـامدر دل او ز انـده و از خــوف و غـم نـسـیـان بــود
شـاد دل روزی نـبــاشـد بـی بـکـا از شـوق دوسـتچــنــد بــنــوازنــد او را دیــده اش گــریــان بــود
یـک زمــان ایـمـن نـبــاشــد زان کــه دســتــور خــردگـر چـه بــر مـنـشـور او تــوقـیـع الـرحـمـن بــود
ای سـنـایـی تـیـر عـشـقـت بــر جـگـر مـعـشـوق زدزخـم را مرهم از آن جـو کش چـنین پـیکـان بـود
چـــنــگ در فــرمــان او زن عــمــر خــود را زنــده دارگــر نــه فــردا روزگــارت را بــه غــم تــاوان بــود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.