ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح بهرامشاه

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:34 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
قــصــه یـوســف مــصــری هـمــه در چــاه کــنـیـدتــرک خــنــدان لــب مــن آمــد هـیـن راه کــنـد
آفـتـاب آمـد و چـون زهره بـه عـشـرت بـنـشـسـتپــیـش زهـره بــچــه زهـره سـخـن مـاه کـنـیـد
سـخـن حـور و بــهـشـت و مـه و مـهـر شـب و روزچـون بــدیـدیـد جـمـالـش هـمـه کـوتــاه کـنـیـد
نــطــع را اســب و پـــیــاده رخ و پـــیــل و فــرزیــنهـمـه هـیـچـنـد شـمـا قـبــلـه رخ شـاه کـنـیـد
اول وقـــــت نــــمـــــازســـــت نــــمــــاز آریــــدشپــیـش کــز کــاهـلـی بــیـهـده بــیـگــاه کــنـیـد
از پـــی خـــدمــت آن ســـیــمــتـــن خـــرگــاهــیهـمـگـی خـویش کـمـربـنـد چـو خـرگـاه کـنـیـد
بـــــنـــــدگـــــی درگـــــه او را ز بـــــرای دل مـــــاسـبــب خـواجــگـی و مـرتــبــت و جــاه کـنـیـد
آه را خــــــامـــــش داریـــــد بــــــه درد و غـــــم اونـــاکـــســـان را ز ره آه چــــه آگـــاه کـــنـــیـــد
آفــت آیــنــه آهــســـت شـــمــا از ســـر عـــجـــزپــیــش آن روی چــو آیـیــنــه چــرا آه کــنــیــد؟
اســم هــر قــدر کــه بــی دولــت او غــدر نــهـیـدنـــام هــر جـــاه بـــر دولـــت او چـــاه کـــنــیــد
هــمـــه کـــوهــیــد ولـــیــک از پـــی آمـــیــزش اومـســکــن زلـف دوتــاهـش دل یـکــتــاه کـنـیـد
دل مـسـکـین خـود ار مـشـکـین خـواهـیـد هـمـیلــقــب او طــرب افــزای و تــعــب گــاه کــنــیـد
چــون غـزلـهـای ســنـایـی ز پــی مـجــلـس انـسخـویـشـتــن پــیـش دو بــیـجـاده او کـاه کـنـیـد
چـشـمـتــان از رخـش آنـگـاه خـورد بــر کـه شـمـاسـرمـه از گـرد سـم اسـب شـهـنـشـاه کـنـیـد
شـاه بـهرامشـه آن شه که جـزو هر که شهسـتخــدمـتــش نـز ســر طـوع از سـر اکـراه کـنـیـد
شـــه رهــی را کــه بـــرو مــرکــب او گــام نــهــداز پـــی جـــان غــذا جـــوی چـــراگــاه کــنــیــد
***
ای حـریفـان مـا نـه زین دسـتـیم دسـتـی بـرنـهیدبـاده مان خوشتـر دهید و نقلمان خوشتـر نهید
بــام مــا دیــگــر زنــیــد و شــام مــا دیـگــر پــزیــدنـام مــا دیـگــر کــنـیـد و دام مــا دیـگــر نـهـیـد
هـر کـسـی را جـام او بـا جـان او یـکـسـان کـنـیـدهر کـسـی را نـقـل او بـا عـقـل او همـبـر نـهید
چـنـد از شـش سـوی یک دم چـار بـالـشـهـای مـابــر فـراز تــارک نـه چـرخ و هـفـت اخـتـر نـهـیـد
عـیسـی و خـر هر دو انـدر مـجـلـس مـا حـاضـرنـدکـوه بـر عـیسـی بـریـد و کـاه پـیش خـر نـهـیـد
مــجــلــس آزادگــان را از گــرانـان چــاره نـیـســتهـین کـه آمـد خـام دیـگـر دیـگ دیگـر بـرنـهـیـد
خــنــجــر نــو بــر ســر بــهــرام نــاچــخ زن زنــیــدزخــمـه نـو بــر کــف نـاهـیـد خــنـیـاگــر نـهـیـد
هین که عـالم سـر بـه سـر طـوفـان نااهلان گرفترخ سـوی عـصـمـت سـرای نـوح پـیغـمـبـر نهید
هـر کـه را رنـگـیسـت هـمـچـو نـیل در آب افـکـنـیدهر کـه را بـوییسـت همـچـون عـود بـر آذر نهید
نـفـس را چـون بــر جـگـر آبــیـسـت آتـش در زنـیـدعقل را چون بـر کله پشمیست بـندش بـر نهید
ور درین مجلس شما عاشق تر از شمع و می ایدپس چو شمع و می قدم در آب و آتش در نهید
مـی قـبــای آتــشـیـن دارد شــمـا در بــر کـشـیـدشـمـع تـاج آتـشـین دارد شـمـا بـر سـر نـهـیـد
نـاحـفـاظـیـرا چــو سـگ ار تــاخـتــیـد از پــیـش درآن گـه ی بــا یـار آهـو چـشـم بــرتـر بــر نـهـیـد
چـون ز روی هسـتـی از مـن در من ایمـانی نمـاندگـر مـسـلـمـانـیـد یک ره نـام مـن کـافـر نـهـیـد
ور سـنـایی هـمـچـو زنـجـیـرسـت در حـلـق شـمـاحـلـق او گـیـریـد چـون حـلـقـه بــرون در نـهـیـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.