ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در ترغیب مردان به احتراز از زنان دلفریب

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:38 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
زیـبــد ار بــی مـایـه عـطـاری کـنـد پــیـوسـتـه یـارزان کـه هـر تــاری ز زلـفـش نـافـه دارد صــد هـزار
صد جـگر بـریان کند روزی ز حـسـنش ای شـگفتهـر کـه چـنـدان مـشـک دارد بـا جـگـر او را چـکـار
مـایـه عــنـبــر فــروشــان بــوی گـرد زلـف اوســتهـیـچ دانـی تـا چـه بـاشـد یمـن زلـفـش از یسـار
بــارنـامــه چــشــم آهـو از دو دیـده کــرد پــســتکــارنـامــه نـاف آهـو از دو جــعــدش مــانـد خــوار
عـارض زلـفـش ز بــنـد کـاســدی آن گـه بــرســتکـــاروان مــشـــک و کــافـــور از ریــاح و از تـــتـــار
مشکشان در نافهاشان چون جگرشان خون شدهاز چـه؟ ا زتـشـویـر و شـرم آن دو زلـف مـشـکـبـار
روی خـوبـش چـو نـگـری فـتـنـه جـهـانـی بـیـن ازوفـتـنه فـتـنه سـت ای بـرادر خـواه مـنبـر خـواه دار
شـمـت زلـفـیـن او کـردسـت چـون بــاد بــهـشـتخـاک را عـنـبـر نسـیم و بـاد را مـشـکـین بـه خـار
حـسـن و خـلق و لطف و ملح آمد اصول جـوهرشبـــا اصــول جــوهــر مــا بـــاد و خــاک و آب و نــار
روی او انـدر صــفـا و روشــنـی چــون آیـنـه ســتبـــاز روی مـــن ز آب دیــدگـــان بـــاشـــد بـــحـــار
مـن بـدو چـون بـنـگـرم یـا او بـه مـن چـون بـنـگـردمـن هـمـی او گـردم و او مـن بـه روزی چـنـد بــار
از لـبــم بــاد خــزان خــیـزد کـه از تــاثــیـر عـشـقچـون از آن دنـدان کـژ مـژ خـود بـخـندد چـون بـهار
در مــثـــل گـــویــنــد مــرواریــد کـــژ نــبـــود چـــراکــژ هـمـی بــیـنـم چــو زلـف نـیـکــوان دنـدان یـار
لـــیــک چـــنــدان زیــب دارد کـــژ مــژی دنــدان اوکآن نــیــابـــی در هــزاران کــوکــب گــردون گــذار
در لـبــش چــون بــنـگـرم از غـایـت لـعـلـی شــودچـشـمـم از عـکـس لـبـان چـون مـی او پـر خـمـار
هـر کـه روزی بــی رضـایـش چــهـره زیـبــاش دیـدبــی خــلـاف از وی بــرآرد داغ بــی صـبــری دمـار
او همـی کـاهـد ز نـیکـو عـهدی و از خـوشـخـوییهـر چـه بـر رویـش طـبـیـعـت مـی بـیفـزایـد نـگـار
هـســت بــســیـاری نـکـوتــر زیـب امـروزش ز دیهسـت بـسـیاری تـبـه تـر عـهـد امـسـالـش ز پـار
ای دریـغ از هــیـچ ســنــگــســتــی درو بــر راه اوکـشــتــگـان عـشــق یـابــنـدی قـطـار انـدر قـطـار
لــیـک طــبــع عــامــیـان را مــانـد از ســاده دلــیهر کـه دامـی راسـت کـرد او را درو بـینـی شـکـار
گه بـرین هم جفت بـاشد همچو بـی دین بـا دروغگـه بـر آن همخـوابـه گـردد همچـو بـد خـو بـا نقـار
من کـه جـان و عـمر و دل دربـاخـتـم در عـشـق اومن کـه جـاه و مال و دین در عـشـق او کـردم نثـار
بـر چـو مـن کـس نـا کـسـی را بـرگـزینـد هر زمـانایـنـت بــی مـعــنـی نـگـاری وه کـه یـارب زیـنـهـار
جـان مـن آتـش هـمـی گـیـرد کـه از دون هـمـتـیهـرکــرا بــیـنـد، هـمـی گـیـرد چــو آب انـدر کــنـار
غــیـرت آنـرا کــه چــون نــارنـگ ده دل بــیـنـمــشگر به سینه صد دلستی خون شدستی چون انار
بــنـده از وی آمـنـم زیـرا کـه روزی بــیـشـک سـتدر طــویـلـه عــشــوه او صــد کـس انـدر انـتــظــار
در حــرم هــر کــس در آیــد لــیــک از روی شــرفنیسـت یک کس را مسـلم در حـرم کـردن شـکـار
بـاز اگـر چـند این چـنین سـت او ولیک این بـه بـودکـاش انـدر سـنـگ بــاشـد پـنـبـه ای در پـنـبـه زار
بـیـد بــاری ایـمـنـسـت از زحـمـت هـر کـس ولـیسـنگ نـااهلـان خـورد شـاخـی کـه دارد مـیوه بـار



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.