ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در اشتیاق کعبه و سفر حج

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:46 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
گـاه آن آمـد کـه بـا مـردان سـوی مـیـدان شـویمیـک ره از ایـوان بـرون آیـیـم و بـر کـیـوان شـویـم
راه بــگـذاریـم و قـصــد حــضــرت عــالـی کـنـیـمخــانـه پــردازیـم و ســوی خــانـه یـزدان شـویـم
طــبــل جــانـبــازی فــرو کــوبــیـم در مـیـدان دلبـی زن و فرزند و بی خان و سر و سامان شویم
گــاه بــا بــار مـذلـت ســوی آن مـســجــد دویـمگـاه بــا رخــت غــریـبــی نـزد آن ویـران شــویـم
گـاه در صـحـن بــیـابــان بــا خـران هـمـره بــویـمگاه در کنج خـرابـی بـا سـگان هم خـوان شـویم
گاه چون بـی دولتـان از خاک و خس بـستر کنیمگـاه چـون اربـاب دولـت نـقـش شـادروان شـویم
گـاه از ذل غــریـبــی بــار هـر نـاکــس کــشــیـمگــاه در حــال ضــرورت یــار هــر نــادان شــویــم
گـاه بــر فـرزنـدگـان چـون بــیـدلـان والـه شـویـمگه ز عشق خانمان چون عاشقان پـژمان شویم
از فـراق شـهـر بـلـخ انـدر عـراق از چـشـم و دلگـاه در آتــش بــویـم و گـاه در طــوفــان شــویـم
گـه بـعـون هـمـرهـان چـون آتـش انـدر دی بـویمگـه بـه دسـت ملحـدان چـون آب در آبـان شـویم
مـلـحـدان گـر جـادوی فـرعـونـیـان حـاضـر کـنـنـدما بـه تـکـبـیری عـصـای موسـی عـمران شـویم
غـم نبـاشـد بـیش ما را زان سـپـس روزی که مااز نشـابـور و ز طـوس و مـرو زی همـدان شـویم
از پــی بــغــداد و کــرخ و کــوفــه و انــطــاکــیــهزهرمان حـلوا شـود آنشـب که در حـلوان شویم
چــون بــدارالـمـلـک عـبــاســی امـامـی آمـدیـمتـازه رخ چـون بـرگ و شـاخ از قطره بـاران شویم
از بــرای حــق صــاحــب مـذهـب انـدر تــهـنـیـتجـان قدم سـازیم و سـوی تـربـت نعـمان شـویم
بـا شـیاطـین کین کشـیم از خـنجـر تـوفیق حـقچـون ز قـادسـیه سـوی عـقبـه شـیطـان شـویم
پــای چــون در بــادیـه خــونـیـن نـهـادیـم از بــلـاهـمـچـو ریـگ نـرم پـیـش بـاد سـرگـردان شـویم
زان یــتــیــمــان پــدر گــم کــرده یــاد آریــم بـــازچـون یـتـیمـان روز عـید از درد دل گـریـان شـویم
از پــــدر وز مـــادر و فــــرزنـــد و زن یـــاد آوریـــمز آرزوی آن جــگـر بــنـدان جــگـر بــریـان شـویـم
در تـماشـاشـان نیابـیم ار گهی خـوش دل بـویمگـرد بـالـینـشـان نـبـینـم ار دمـی نـالـان شـویـم
در غـریـبــی درد اگـر بــر جــان مـا غـالـب شــودچون نباشد این عزیزان سخت بی درمان شویم
غـمگسـاری نه که اشـگی بـارد از غمگین بـویممـهربـانـی نی کـه آبـی آرد ار عـطـشـان شـویم
نـه پـدر بـر سـر کـه مـا در پـیـش او نـازی کـنـیمنی پـسـر در بـر کـه ما از روی او شـادان شـویم
چــون رخ پــیــری بــبــیـنــیــم از پــدر یــاد آوریـمهمچـو یعـقـوب پـسـر گم کرده بـا احـزان شـویم
بــاشـد امـیـدی هـنـوز ار زنـدگـی بـاشـد ولـیـکآه اگـر در مـنـزلـی مـا صـیـد گـورسـتـان شـویـم
حـسـرت آن روز چـون بـر دل همی صـورت کـنیمناچـشـیده هیچ شـربـت هر زمان حـیران شـویم
آه اگــر یــک روز در کــنــج ربـــاطـــی نــاگــهــانبـی جـمـال دوسـتـان و اقـربــا مـهـمـان شـویـم
هـمـرهـان حـج کـرده بـاز آیـنـد بـا طـبـل و عـلـممـا بـه زیـر خـاک ره بـا خـاک ره یکـسـان شـویم
قــافــلــه بــاز آیــد انــدر شــهــر بــی دیـدار مــاما بـه تـیغ قهر حـق کشـتـه غریبـسـتـان شویم
همرهان بـا سرخ رویی چون بـه پـیش ماه شبما بـه زیر خـاک چـون در پـیش مه کـتـان شـویم
دوسـتــان گـویـنـد حـج کـردیـم و مـی آیـیـم بــازما بـه هر ساعت همی طعمه دگر کرمان شویم
نـی کـه ســالـی صـدهـزار آزاده گـردد مـنـقـطـعهم دریغی نیسـت گر ما نیز چـون ایشان شویم
گـر نـهـنـگ حـکـم حـق بــر جــان مـا دنـدان زنـدمـا بــه پــیـش خـدمـت او از بــن دنـدان شـویـم
رو کـه هر تـیری کـه از مـیدان حـکـم آمـد بـه مـاهدیه جـان سـازیم و استـقبـال آن پـیکان شویم
چون بدو باقی شدیم از جسم خود فانی شویمچـون بـدو دانا شـدیم از عـلم خـود نادان شـویم
گر نبـاشد حج و عمره ور می و قربـان گو مبـاشاین شـرف ما را نه بـس کز تـیغ او قربـان شـویم
ایـن ســفــر بــســتــان عــیــاران راه ایــزدســتما ز روی اسـتـقـامت سـرو این بـسـتـان شـویم
حــاجــیـان خــاص مــســتــان شــراب دولــتــنـدما بـه بـوی جرعه ای مولای این مستـان شویم
نام و ننگ و لاف و اصـل و فـضـل در بـاقـی کـنیمتـــا ســـزاوار قــبـــول حـــضــرت قــرآن شــویــم
بـادیه بـوته ست و ما چون زر مغشوشیم راستچـون بـپـالـودیـم ازو خـالـص چـو زر کـان شـویـم
بــادیـه مــیـدان مــردانــســت و مــا نـیـز از نـیـازخـوی این مردان گـریم و گوی این میدان شـویم
گـر چـه در ریـگ روان عـاجـز شـویم از بـی دلـیچـون پـدید آید جـمال کعبـه جـان افشـان شویم
یـا بـه دسـت آریـم سـری یـا بــرافـشـانـیـم سـریا بـه کـام حـاسـدان گـردیم یا سـلـطـان شـویم
یـا پـدیـد آیـیـم در صـحـرای مـردان هـمـچـو کـوهیـا بــه زیـر پــشـتــه ریـگ روان پــنـهـان شـویـم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.