ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در تمجید و توحید حضرت باری

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:51 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
ایــا از چــنــبـــر اســلــام دایــم بــرده ســر بــیــرونز سـنت کرده دل خـالی ز بـدعت کرده سـر مشـحـون
هوا همواره شـیطـانی شـده بـر نفـس تـو سـلـطـانتــنــت را جــهــل پــیــرایــه دلــت را کــفــر پــیــرامــون
اگـر در اعـتــقـاد مـن بــه شــکـی تــا بــه نـظـم آرمعـلـی رغـم تــو در تــوحـیـد فـصـلـی گـوش دار اکـنـون
ایـا آن کــس کــه عــالـم را طــبــایـع مـایـه پــنـدارینــهــی عــلــت هــیـولــا را کــه آن ایـدون و ایـن ایـدون
هـیولـا چـیسـت الـلـه سـت فـاعـل وین بـدان مـانـدکــه رنــج بـــار بـــر گــاوســت و آیــد نــالــه از گــردون
تــرا پــرسـیـد مـن خــواهـم ز ســر بــیـضـه مـرغـیچـو گفـتـسـت اندرین معـنی تـرا تـلقـین کن افـلاطـون
سـپـیـد و زرد مـی بــیـنـم دو آب انـدر یـکـی بـیـضـهوز آن یک بـیضـه چـنـدین گـونـه مـرغ آید هـمـی بـیرون
نـگـویی از چـه مـعـنی گـشـت پـر زاغ چـون قـطـرانز بــهـر چـه دم طـاووس رنـگـیـن شـد چــو بــوقـلـمـون
هـمـا و جــغـد را آخــر چــه عــلـت بــود در خــلـقـتچرا شد آن چنان مشئوم و چون شد این چنین میمون
نگـویی کـز چـه مـی گـیرد چـکـاو الـحـان مـوسـیقـارنـگـویـی کـز چــه مـی بــافـد تــذرو انـواع سـقـلـاطـون
تـفـکـر کـن یـکـی در خـلـقـت شـاهـیـن و مـرغـابـینگویی از چـه معنی گشـت آن سـقطـان این سـقطون
یـکـی چـون رایـت سـیمـین هـمـیـشـه در هـوایـازانیـکــی چــون زورق زریـن روان هــمــواره در جــیـحــون
گـریزان این کـه چـون گردد بـه جـان از چـنگ او ایمنشتـابـان آنکه چون ریزد بـه حرص و شهوت از وی خون
عـجـبــتــر زیـن هـمـه آنـسـت مـر پــرنـده مـرغـان رامـبـیت و مسـکـن و مـاواسـت دیگـر سـان و دیگـرگـون
یــکــی را بـــیــشــه ســاوی یــکــی را وادی آمــونیـکــی را قــلـه قــاف و یـکــی را ســاحــل ســیـحــون
یکی خود را بـه طمع آن بـه گردون بـرده چـون نمرودیـکـی خـود را ز بـیم آن بـه آب افـگـنـده چـون ذوالـنـون
نــگــیــرد بـــاد چــنــگ آن نــشــویــد آب رنــگ ایــنیکـی چـون رایت الماسـسـت دگـر چـون زورق مدهون
نـگــویـی تــا چــرا کــردنــد نـوک و چــنـگ او ز آهـننــگــویــی تـــا چــرا دادنــد رنــگ پـــر ایــن زاکــســون
اگر تـو چـون منی عـاجـز در این معـنی که پـرسـیدمچــه گـویـی در نـبــاتــی تــو ســزای حــب افـتــیـمـون
نـمـایی هر نـبـاتـی را چـو مـادت هسـت ز آب و گـلز بــهـر تــف خـورشـیـدسـت چـون لـطـف هـوا مـقـرون
چـرا در یـک زمـیـن چـنـدیـن نـبــات مـخـتـلـف بـیـنـمز نـخـل و نـار و سـیـب و بـید چـون آبـی و چـون زیتـون
همی دون می خورند یک آب و در یک بوستان رویندبــه رنـگ و نـیـل و صـبــر و سـنـبــل و مـازو و مـازریـون
اگـر عـلـت طـبـایـع شـد وجـود جـمـلـه را چـون شـدیکـی ممسـک یکـی مسـهل یکـی دارو یکـی طـاعـون
ار انگورسـت و خـشـخـاشـسـت اصـل عنصـر هر دوچـــرا دانـــش بـــرد بـــاده چـــرا خـــواب آورد افـــیـــون
هـمـانـا ایـنـکـه مـن گـفــتــم طــبــایـع کـرد نـتــوانـدنـه افـلـاطـون نـه غـیـر او بـه زرق و حـیـلـت و افـسـون
مـگـر بـی چـون خـداونـدی کـه اهل هـر دو عـالـم رابــه قــدرت در وجــود آورد بــی آلــت بــه کــاف و نــون
خــــــداونـــــدی کـــــه آدم را و فـــــرزنـــــدان آدم راپـــدیــد آورد از مـــاء مـــعـــیــن و از گـــل مـــســـنــون
خــداونـدی کـه دایـم هـسـت اصـحــاب مـعـاصـی راجــنـاب فــضــل او مـامـن عــذاب عــدل او مـســجــون
همیشه بـود او بـی ما همیشه بـاشـد او بـی شکصـفـاتـش همـچـو ذاتـش حـق ولـیکـن سـر او مـحـزون
کلامش همچـو وعـدش حـق ولیکن گفت او مشـکل«تـعالی ربـنا» می گوی و می دان وصـف او بـی چـون
هـمــو بــخــشــنــده دولــت هـمــو دانـنـده فــکــرتهـــمـــو دارنـــده گـــیــتـــی هــمـــو دارنـــده گـــردون
کـه پـنـهـان کـرد جـز ایـزد بـه سـنـگ خـاره در آتـشکــه رویــانــد هــمــی جــزوی ز خــاک تـــیــره آذریــون
صـدف حـیـران بــه دریـا در دوان آهـو بــه صـحـرا بــررمـــیــده و آرمـــیــده هـــر دو در دریـــا و در هـــامـــون
کــه پــر کــرد و کــه آگــنــد از گــیـا و قــطــره بــاراندهــان ایــن و نــاف آن ز مــشـــک و لــولــو مــکــنــون
سـپـیدی روز صنع کیسـت در دهر و سـیاهی شـبکه می گردند بـر یک دور پـشـتـاپـشـت چـون طـاحـون
همـیشـه هردو کـاهاننـد و کـاهان عـمـر مـا زیشـانچـو صـابــون از چـه از چــربــو و چـربــو از چـه صـابــون
چــمـن پــر حــقــه لـولـو کـه دانـد کــرد در نـیـســانشــمـر پــر فــیـبــه جــوشــن کـه دانـد کـرد در کـانـون
زبـعـد آنکـه چـون سـیمسـن سـپـر گـردد در افـزودنکـه کـاهـد مـاه را هـر مـاه «حـتــی عـادکـالـعـرجـون »
کــه بــنــدد چــون خــزان آیـد هــزاران کــلــه ادکــنکــه بـــاشــد چــون بــهــار آیــد هــوا را کــلــه گــردون
کــه گــردانــد مــلــون کــوه را چــون روضــه رضــوانکـه گـردانـد مـنـقـش بــاغ را چــون صــحــف انـگـلـیـون
دوار مــخــتــلــف را مــتــفــق بــا هـم کــه گــردانــدبـه قـدرت در یکـی مـوضـع کـنـد هـر دو بـهـم مـعـجـون
پـس آنکـه نـطـفـه گـردانـد وزو شـخـصـی کـنـد پـیدامـثــالـش مـحـکـم و ثـابــت نـهـادش مـتــقـن و مـوزون
یکـی عـالـم یکـی جـاهـل یکـی ظـالـم یکـی عـاجـزیکـی منعـم یکـی مفـلس یکـی شـادان یکـی محـزون
یـکـی هـمـواره بــا دولـت بـه کـام از نـعـمـت بــاقـییـکـی پــیـوسـتـه بــا مـحـنـت بــه رنـج از اخـتــر وارون
یـکــی را از بــلــاســاغــون رســانــد در هــری روزییــکــی را از پـــی نــانــی دوانــد تـــا بـــلــاســـاغـــون
بــزرگـا پــادشـاهـا اوسـت کـز یـک آب و یـک نـطـفـهپــدیـد آورد چــنـدیـن خــلــق لــونــالــون و گــونــاگــون
گـزیـده خـسـروان بـودنـد زیـن پـیـش انـدریـن عـالـمز رفـعـت هـمـسـر گـردون بـه نـعـمـت هـمـسـر قـارون
چـو عـاد و کـیقـبـاد و بـهمـن و کـاووس و کـیخـسـرومـنـوچــهـر و جــم و تــهـمـورس و ضـحــاک و افـریـدون
ور از یـونـانـیـان بــقـراط و بــطـلـمـیـوس و افـلـاطـونبــلـیـنـاس حــکـیـم و هـرمـز و ســقــراط و افــلـیـمـون
ور از پــیـغـمـبــران ادریـس و نـوح و یـونـس و صــالـححـبــیـب و روح و ابــراهـیـم و لـوط و مـوسـی و هـارون
ور از اصـحـاب پــیـغـمـبــر عـتـیـق و عـمـر و عـثـمـانعـلـی و سـعـد و سـلـمان و صـهیب و خـالـد و مظـنون
وگــر از اولــیـا مــهــیـار و حــیـره خــالــد و خــضــریجـنـیـد و شـبــلـی و مـعـروف شـاه تــوری و سـمـنـون
دریــن عــالــم ز ریــگ و قــطـــره بـــاران بـــنــی آدمز هر جـنسـی کـه مـن گـفـتـم همـانـا بـوده اند افـزون
چـو ممکـن نیسـت دانسـتـن شـمـار مرگ معـروفـانبـبـیـن تـا خـود کـه دانـد کـرد در عـالـم حـسـاب ایـدون
تــعـالـا صــانـعـی کـایـن جــمـلـه از آب او پــدیـد آوردپـس آن گه جـمله را هم وی بـه خـاک اندر کند مدفون
ایـا دل بــســتــه در دنـیـا و فـارغ گـشـتــه از عـقـبــاچـه سـود از سـود امروزین که فـردا هم تـویی مغـبـون
چو عالم را همی دانی که فانی گشت خواهد پـسبــه مــهـر عــالــم فــانـی چــرا دل کــرده ای مــرهـون
الــاهـی بــنـده بــیـچــاره مــســکــیـن ســنــایـی راکـه هسـت از دین و طـاعـتـهای تـو درمـانـده و مـدیون
اگـر چـه هسـت او مـطـعـون بـه عـلـتـهـا طـمـع داردبــدیـن تــوحـیـد نـامـطـعـون جـزایـی از تــو نـامـطـعـون



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.