ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در جواب شعر فضل بن یحیی و عذرخواهی از رفتن و منع صاعد از آمدن

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 14:58 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
فضـل یحـیاسـت بـر ضـعـیف و قویفــضــل یـحــیـای صــاعــد هــروی
پــادشـاه قـضـات و خــواجــه شـرعکه چو صدرست و دیگران چو روی
از صــعــود حــیـات و فــضــل دلـشنـیـسـت جـز صـورت صـراط سـوی
پـــیــش ادراک خــاطــر عــلــویــشمـحـو شـد نـحـو بـوعـلـی نسـوی
شـعـر و خـطـش ز نور و از ظـلـمـتقــلــب شــیـعــی و قــالـب امـوی
شـعـر و خـطـش بــدیـدم و گـفـتـمتـن یزیـدی چـراسـت جـان عـلـوی
گـر نـبــودی بـیـان او کـه شـدسـتفــلـک و کـوکــب و رشــیـد غــوی
ورنـه از رنـگ خـط و مـعـنـی شـعـرشــدمـی هـم در آن زمـان ثــنـوی
یـــکـــی او بــــبــــرد ازیـــن خـــادمپـنجـی و چـاری و سـه یی و دوی
ای کـه سـنـگ هـنـگ نـیـسـت تـراچـون خـس از بـاد خـوی یافه دوی
بـه زیـارت بـه سـوی مـشـتـی دونکعـبـه کعـبـتـین نه ای چـه شـوی
بـه هـوا سـوی کـس نـشـاید رفـتاز پـــی دیـــن روا بــــود کـــه روی
نـخــرامــد بــه خــاصــه در مــعــراجســوی قـارون رکـاب مـصــطـفـوی
کی شوم چون تو گرچه گویم شعرکـــی رســـد زال در کـــمــال زوی
گــر چــه بــا زر و زنـدگــی بــشــودآهــن از آهــنـــی و جـــو ز جـــوی
تـا بــود نـطـق جـبــریـیـل بــه جـایچــون کـنـد پــشـه ای در آب دوی
مـن بـه گـرد تـو خـود نیارم گـشـتزان که من چشم دردم و تـو ضوی
گــفــتــی آیـم مــیــا کــه گــر آیـیســوی مــن بـــا تــواضــع نــبــوی
نــدی یــنــزل الــلــه انــدر شـــهــرحــنــبـــلــی وار در دهــم بــنــوی
که دریغـسـت گوش و چـشـم کرامبــه هـوا بـیـنـی و هـوس شـنـوی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.