ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



قصیده

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 22:58 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
ذات رومــی مــحـــرم آمــد پـــاک دل کــربـــاس راامـتــحـان واجـب نـیـامـد سـفـتــن الـمـاس را
تــو کــمــان راســتــی را بـــشــکــنــی در زیــر زهتـیـر مـقـصـود تــو کـی بــیـنـد رخ بــرجـاس را
مــوج دریــا کــی رســد در اوج صــحـــرای خــضــردر بــیـابــان راه کــمـتــر گــم کــنـد الـیـاس را
گـر هـوا را مـی نـخـواهـی دیـبـه را بـسـتـر مـکـندانه ها را می نسـنگی سنگ بـر زن طاس را
از یـکــی رو ای اخــی پــیـش ریـاســت مـی رویوز دگـر ســو ای ولـی مـی پــروری ریـواس را
بــــر مـــخــــنـــدان بــــر درر آب رخ لـــبــــلــــاب رابـر مـگـریـان بـر خـرد چـشـم سـر سـیواس را
از بـــرای پـــاکـــبـــازی چـــاک بـــر زن پـــیــلــه راوز بـــرای خــاکــبـــازی خــاک بـــرزن پــاس را
تـا گـران حـنجـر شـوی در صـومعـه تـحـقـیق بـاشچون سبـک سر تر شوی لاحول کن خناس را
گر هوا را چون سکندر سد همی سازی چه سودچـون سکندر هر زمان در سینه کن احواس را
بـی بـصـر چـون نـرگـس انـدر بـزم نـااهلـان مـشـورتــبــت مــردم نــبــاشــد مــردم اجــبــاس را
رو آن داری کـــه از بـــر بـــربـــیـــاری یـــک زمـــانآن گـروه بـد کـه غـارت مـی کـنـنـد انـفـاس را
رنـگـرز را گـر کـمـال جـهـد و جــد بــاشـد رواسـتکـه بـه کـوشـش مدتـی احـمر کـند الماس را
چـون ضمانی می دهی در حـق خـود مشـهور دهو آنچـه ثـابـت می کند حـجـت بـود قرطاس را
از بــرای کــشــتــنـی مــی کــنـد بــیـنـی پــای راوز بـــرای خــوشــه دزدی تــیــز داری داس را
تـا تـهـی بـاشـد بـه پـیش پـردلـان خـالـی مـبـاشآتش افزایی چو خالی می کشی دستاس را
***
خــیـز ای دل زیـن بــرافــگــن مـرکــب تــحــویـل راوقـف کـن بـر نـاکـسـان این عـالـم تـعـطـیل را
پــاک دار از خــط مــعــنـی حــرف رنــگ و بــوی رامـحـو کـن از لـوح دعـوی نقـش قـال و قـیل را
انـدریـن صــفـهـای مـعـنـی در مـعـنـی را مـجــویزان کـه در سـرنـا نـیـابــی نـفـخ اسـرافـیـل را
کــی کــنــد بـــرداشــت دریــا در بـــیــابـــان خــردنــاودان بـــام گــلــخـــن ســیــل رود نــیــل را
دســـت ابـــراهــیــم بـــایــد بـــر ســر کــوی وفــاتــا نـبــرد تــیـغ بــران حــلـق اســمـاعــیـل را
مـرد چــون عـیـسـی مـریـم بــایـد انـدر راه صـدقتـــا بـــدانــد قــدر حــرف و آیــت انــجـــیــل را
در شــب تــاری کــجــا بــیـنـد نـشــان پــای مــورآنـکــه او در روز روشــن هـم نـبــیـنـد پــیـل را
هـر کـسـی بـر تـخـت مـلـکـت کـی تـوانـد یافـتـنهمـچـو گـیسـوی عـروسـان دسـتـه زنبـیل را
از بـــرون ســـو آب و روغــن ســود کــی دارد تـــراچــون درونـســو نـور نـبــود ذره ای قـنـدیـل را
خیز و اکنون خیز کانساعت بـسی حـسرت خوریچـون بـبـیـنـی بـر سـر خـود تـیـغ عـزرایـیـل را
***
نـبــودی دیـن اگــر اقــبــال مـرد مـصــطــفــایـی رانـکـردی هـرگـزی پــیـدا خـدای مـا خـدایـی را
رسـول مرسـل تـازی کـه بـرزد بـا وی از کـوشـشهمین گـنج زمینی را همـان گـنج سـمـایی را
گـواهی بـر مـقـامـی ده کـه آنـجـا حـاضـران یابـیسـخـن کز غایبـان گویی بـلا بـینی جـدایی را
اگـر شـبــلـی زکـی بــوده تـرا زو هـیـچ نـگـشـایـدچو عالی حج کند شیخا بـود مزدش علایی را
اگر حاتـم سخی بـوده چه سودت بـود ای خواجـهتو حاتـم گرد یک چندی مکن حاتـم سنایی را
***
ای کــه اطــفــال بــه گــهـواره درون از ســتــمــتســور نــادیـده بــجــویـنــد هــمــی مــاتــم را
قـفـســی شـد ز تــو عـالـم بــه هـمـه عـالـمـیـانایــنــت زحــمــت ز وجـــود تـــو بـــنــی آدم را
وه کــه تـــا روز قـــیــامــت پـــی آلــایــش مــلــکطــاهـری از تــو نـجــس تــر نــبــود عــالــم را
***
روزگـــــار ای بــــــزرگ چــــــاکــــــر تــــــســــــتهــــســــت از آن ســــوی تـــــو قــــرار مــــرا
دامــــــن مـــــن ز دســــــت او بــــــســــــتــــــانبـــــه دگـــــر چـــــاکـــــری ســـــپـــــار مــــرا
شــــاعــــران را مـــدار مــــجــــلــــس تــــســــتای مــــدار ایــــن چـــــنــــیــــن مــــدار مــــرا
***
تـــلـــخ کـــرد از حـــدیـــث خـــویــش طـــبـــیـــبدوش لـــــفـــــظ شــــــکـــــرفـــــروش مـــــرا
از دو لــــب داد جــــهــــل خــــویـــش بــــه مــــنوز دوزخ بــــــــرد بــــــــاز هــــــــوش مــــــــرا
زیــــن پــــس از طــــلــــعــــت و مــــقــــالــــت اوگـوش و چــشـمـســت چــشـم و گـوش مـرا
***
چـــنــد گــویــی کـــه بـــیــا تـــا بـــر وزانــت بـــرمتـــا ز تــو دور کــنــد مــکــرمــتـــش احــزان را
تـــو کــه نــامــوزونــی خـــیــز و بـــبـــر وزان شــومـن کـه مـوزون شــده ام تــا چــکـنـم وزان را
***
ای بــرآراسـتــه از لـطـف و سـخـا مـعـدن خـویـشهـمــچــو گــوهـر کــه بــیـارایـد مـر مـعــدن را
دفـتــری سـاخــتــم از بــهـر تــو پــر مـدح و هـجــاهر چـه مدحست تـرا هر چـه هجـا دشمن را
***
گفتـی بـه پـیش خـواجـه که این غـزنوی غـرسـتزان رو کـه تـا مـرا بــبــری پــیـش خـواجـه آب
گـــر تـــو دروغ گـــفـــتـــی دادت بــــه راســـتـــیهـم لـفـظ غـزنـوی بــه مـصـحــف تــرا جــواب
***
تــا نـهـان گـشـت آفـتـاب خـواجـگـان در زیـر خـاکشـد لـبـم پـر بـاد و دل پـر آتـش و دیده پـر آب
چـشـمها نشـگفـت اگـر شـد پـر سـتـاره بـهر آنکروی بـنـمـاید سـتـاره چـون نـهان شـد آفـتـاب
***
مــــــال هـــــســــــت از درون دل چــــــون مـــــاروز بـــرون یـــار هـــمـــچـــو روز و چـــو شـــب
او چـــــنــــانــــســـــت کــــاب کــــشـــــتـــــی رااز درون مــــــرگ و از بـــــــرون مــــــرکـــــــب



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.