ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شکایت از روزگار

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 22:59 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
ضــربـــت گــردون دون آزادگــان را خــســتــه کــردکـــو دل آزاده ای کـــز تـــیــغ او مـــجـــروح نـــیــســـت
در عــنــا تــا کــی تــوان بــودن بــه امــیــد بــهــیهـر کــســی را صــابــری ایـوب و عــمــر نـوح نـیـســت
***
جـــــان مــــن خــــیــــز و جـــــام بـــــاده بـــــیــــارکـــــه مـــــرا بـــــرگ پـــــارســـــایــــی نــــیــــســـــت
ســــاغــــر و مــــی بـــــه جــــان و دل بـــــخــــرمپــــیـــش کـــس مـــی بــــدیـــن روایـــی نـــیـــســــت
***
بـــرخـــیــز و بـــرافـــروز هــلــا قــبـــلــه زردشـــتبــنــشــیــن و بــرافــگــن شــکــم قــاقــم بــر پــشــت
بــس کـس کـه بـه زردشـت نـگـرویـد و کـنـون بــازنـــاکــــام کـــنـــد روی ســــوی قــــبــــلـــه زردشــــت
بـــس ســرد نــپـــایــم کــه مــرا آتـــش هــجـــرانآتــشـکـده کـرد ایـن دل و ایـن دیـده چــو چــرخــشــت
گـــر دســـت نـــهـــم بــــر دل از ســـوخـــتـــن دلانـگـشــت شـود بــی شــک در دســت مـن انـگـشــت
ای روی تــو چــون بــاغ و هـمــه بــاغ بــنــفــشــهخــواهـم کـه بــنـفـشـه چــنـم از زلـف تــو یـک مـشـت
آنـکــس کـه تــرا کــشــت، تــرا کــشــت و مـرا زادو آنـــکــــس کـــه مـــرا زاد مـــرا زاد و تــــرا کـــشــــت
***
پــــســـر هـــنـــد اگـــر چــــه خـــال مـــنـــســـتدوســـــتـــــی ویـــــم بــــــه کـــــاری نـــــیـــــســـــت
ور نــــوشــــت او خـــــطــــی ز بـــــهــــر رســــولبــــه خــــطــــش نـــیـــز افــــتــــخــــاری نـــیـــســــت
در مــــقــــامــــی کــــه شـــــیــــر مــــردانــــنــــددر خـــــط و خـــــال اعـــــتـــــبــــــاری نـــــیـــــســـــت
***
ای مـاه صـیـام ار چــه مـرا خـود خــطـری نـیـسـتحــقــا کــه مـرا هـمـچــو تــو مـهـمـان دگـری نـیـســت
از درد تــــو ای رفــــتــــه بــــه نـــاگـــه ز بــــر مـــایـک زاویـه ای نـیـسـت کـه پــر خـون جــگـری نـیـسـت
آن کـیـســت کـه از بــهـر تــو یـک قـطــره بــبــاریـدکــان قــطــره کــنـون در صــدف دیـن گــهـری نـیـســت
ای وای بــــر آن کـــز غــــم وقـــت ســــحــــر تــــواو را بـــجــز از وقــت صــبــوحــی ســحــری نــیــســت
بــســیــار تــو آیــی و نــبــیــنــی هــمــه را زانــکمــا بـــرگــذریــم از تـــو تـــرا خــود خــبـــری نــیــســت
آن دل کــه هــمــی تـــرســـد از شــعــلــه آتـــشوالــلــه کــه بــه جــز روزه مــر او را ســپــری نـیـســت
بـس کس که چـو ما روزه همی داشت ازین پـیشامــروز بـــه جـــز خـــاک مــر او را مــقـــری نــیــســـت
ای داده بــه بــاد ایـن مــه بــا بــرکــت و بــا خــیــرمـــا نـــاکـــت ازیــن آتـــش در دل شـــرری نــیــســـت
بـسـیار کـسـا کـو بـر عـیدی چـو تـو می خـواسـتامــروز جـــز از حـــســرت از آنــش ثـــمــری نــیــســت
اشــکــی دو ســه امــروز دریـن بــقــعــه فــرو بــارکــانـدر چــمـن عــمــر تــو زیـن بــه مــطــری نـیـســت
***
زیـن پـسـم بـا دیـو مـردم پـیـکـر و پـیـکـار نـیـسـتگــر بــمــانــم زنــده دیــگــر بــا غــرورم کــار نــیــســت
یــافـــتـــم در بـــی قــراری مــرکــزی کــز راه دیــنجــز نـشــاط عــقــل و جــانـش مـرکـز پــرگـار نـیـســت
یـــافـــتــــم بــــازاری انـــدر عـــالـــم فـــارغ دلـــانکــانــدران بـــازار خـــوی خــواجـــه را بـــازار نــیــســت
در ســـرای ضـــرب او الــا بـــه نــام شـــاه عــقــلبـــر جـــمـــال چـــهـــره آزادگـــان دیــنـــار نـــیـــســـت
بــر گـل حــکــمـت شــنـوده بــاده گـلـگـون حــکـمگـاه اســراف خــمـاری بــر گـلـی کــش خــار نـیـســت
زیر این مـوکـب گـذر کـن بـر جـهـان کـز روی حـکـمجـز بــه شـمـشـیـر نـبــوت کـس بــرو سـالـار نـیـسـت
وانــدر آن مــوکــب ســوارانـنــد کــانـدر رزمــشــانرســـتـــم و اســفــنــدیــار و زال را مــقــدار نــیــســت
***
ای سنایی خواجگی بـا عشق جانان شرط نیستجـان بـه تـیر عشق خـستـه دل بـه کیوان شرط نیست
«رب ارنی » بـر زبـان راندن چـو موسـا وقت شـوقپس به دل گفتن «انا الاعلی » چو هامان شرط نیست
از پــی عــشــق بــتــان مــردانــگــی بــایـد نـمــودگـر چـو زن بـی همتـی پـس لـاف مردان شـرط نیسـت
چـون «انـا الـلـه » در بـیـابـان هـدی بـشـنـیـده ایپـس هراسـیدن ز چـوبـی همچـو ثـعبـان شـرط نیسـت
از پــی مـردانـگـی خــواهـی کـه در مـیـدان شـویدور کـردن گـرد گـویـی هـمـچـو چـوگـان شـرط نـیـسـت
چـون جـمال یوسـفی غایب شـدسـت از پـیش تـوپـس نشـسـتـن ایمن اندر شـهر کـنعـان شـرط نیسـت
ور همی دعوی کنی گویی که «لی صبـر جـمیل »پــس فـغـان و گـریـه انـدر بــیـت احـزان شـرط نـیـسـت
چون همی دانی که منزلگاه حق جز عرش نیستپـس مـهـار اشـتـر کـشـیـدن در بـیـابـان شـرط نـیسـت
***
هـــر کـــه در خـــطـــه مـــســـلـــمـــانـــیـــســـتمـــتــــلـــاشـــی چــــو نـــفـــس حــــیـــوانـــیـــســـت
هـــر کـــه عــــیـــســــی ســــت او ز مـــریـــم زادهـــر کـــه او یـــوســـفـــســــت کـــنـــعـــانـــیـــســـت
فــــــرق بــــــاشــــــد مـــــیـــــان لـــــام و الـــــفایـــن چــــه آشـــوب و حـــشـــو و لـــامـــانـــیـــســـت
چـــــه گــــرانــــی کــــنــــی ز کـــــافـــــه کـــــافایـــــن گــــــرانــــــی ز بــــــهـــــر ارزانــــــیـــــســــــت
تــــــن خــــــود را عــــــمـــــارتــــــی فـــــرمـــــایکـــایـــن عـــمـــارت نـــصـــیـــب دهـــقـــانـــیـــســــت
تــــــا ســـــنـــــایـــــی ز خـــــاک ســـــر بــــــر زددر خــــراســــان هــــمــــه تـــــن آســــانــــیــــســــت
فـــــــتــــــــنـــــــه روزگـــــــار او شـــــــده انـــــــدگــــر عـــــراقـــــی و گــــر خـــــراســـــانــــیــــســـــت
***
آمــــد آن حــــور و دســــت مــــن بـــــربــــســــتزده اســـــــتـــــــادوار نـــــــیـــــــش بـــــــه دســـــــت
زنــــــخ او بــــــه دســــــت بــــــگــــــرفــــــتــــــمچــــون رگ دســــت مــــن ز نــــیـــش بــــخــــســــت
گــــفــــت هــــشــــیـــار بــــاش و آهــــســــتــــهدســــت هـــر جــــا مــــزن چــــون مــــردم مـــســــت
گـــفـــتـــمـــش گـــر بـــه دســـت بــــگـــرفـــتـــمزنـــــــخ ســــــــاده تــــــــو عـــــــذرم هـــــــســــــــت
زان کــــه هـــنــــگــــام رگ زدن شــــرطــــســــتگــــوی ســــیـــمــــیـــن گــــرفــــتــــن انـــدر دســــت
***
آمــــــد آن رگ زن مـــــســــــیـــــح پــــــرســــــتتــــیـــغ الـــمـــاس گــــون گــــرفــــتــــه بــــه دســــت
کـــرســـی افـــگـــنـــد و بـــر نــشـــســـت بـــر اوبـــــازوی خـــــواجـــــه عـــــمـــــیـــــد بـــــبـــــســـــت
نـــیـــش درمـــانـــد و گـــفـــت: «عـــز عـــلـــی »ایـــن چــــنــــیـــن دســــت را نــــیـــابــــد خــــســــت
ســــــر فــــــرو بـــــــرد و بـــــــوســــــه ای دادشخـــــون بـــــبـــــاریــــد از دو دیــــده بـــــه طــــشــــت
***
مـرحــبــا بــحـری کـه آبــش لـذت از کـوثــر گـرفـتحــبــذا کــانـی کـه خــاکــش زیـنـت از عــنـبــر گـرفــت
اتــفــاق آن دو جــوهـر بــد کـه در آفــاق جــســتاصــل وقــتــی خــضــر بــر دو فــرع اســکــنـدر گـرفــت
جـان و عـلم و عـقـل سـرگـردان درین فـکـرت مدامکـان چــه جــوهـر بــود کـز وی عـالـمـی گـوهـر گـرفـت
چــتــر هـمــت تــا بــر عــشــق مـطــهـر بــاز کــردهـر کـرا ســر دیـد بــی ســر کـردو کـار از ســر گـرفــت
در هـمـه بـسـتـان هـمـت هـیـچ کـس خـاری نـدیدعــکــس رخ بــنـمـود بــســتــانـهـا گـل احــمـر گـرفــت
آب آتـش را نـبــد وصـل تـو چـون صـحـبــت نـیـافـتپــــاره ای زان آب بــــر آتــــش زد آتــــش در گـــرفــــت
چــون قـبــولـی دیـد خـود را زان کـرامـتــهـای خـامقــبــلــه ویـران کــرد تــا عــالــم هـمـه کــافــر گــرفــت
هـر کـه صــاحــب صــدر بــود از نـور او روزی بــرنـدصـــورت دیــگـــر نــمــود و ســـیــرت دیــگـــر گـــرفـــت
مـجـرمـا تـرسـا کـه از فـرمـان عـیسـا سـر بـتـافـتدل بـــدان خـــرم کــه روزی ســـم خـــر در زر گــرفـــت
چـون تـجـلی کرد بـر سـیمای جـان سینای عشقآن بــــت ســــنـــگـــیـــن آزر ســـنـــگ در آزر گـــرفـــت
هر که در آبـاد جـایی جـسـت بـی جـایست و جـاههـر کــه در ویـرانـه رنـجــی بــرد گــنـجــی بــر گــرفــت
چـون سـنـایی دیـد صـد جـا دفـتـر و یـک دل نـدیـدرغــــم کــــاغــــذ از دل آزادگــــان دفــــتــــر گــــرفــــت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.