ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در مدح مسعود سعد سلمان

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 15:00 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
ای عــــمـــیـــدی کــــه بــــاز غــــزنـــیـــن راســیــرت و صــورتـــت چــو بـــســتـــان کــرد
بــــاز عــــکــــس جــــمـــال گـــلـــفــــامـــتحــــجــــره دیـــده را گـــلـــســــتــــان کــــرد
بــــــــاز نـــــــطـــــــق زبــــــــان در بـــــــارتصـــــدف عـــــقــــل را در افــــشـــــان کــــرد
خــــــاطـــــر دوربــــــیـــــن روشــــــن تــــــوعـــیــب را پـــیــش عـــقـــل عـــنـــوان کـــرد
خــــــــاطـــــــر دور یـــــــاب کـــــــنـــــــدورتعــــفــــو را بــــارگـــیـــر عــــصــــیـــان کـــرد
آنــچــه در طــبـــع خــلــق خــلــق تـــو کــردبــــر چـــمـــن ابـــرهـــای نـــیـــســـان کـــرد
و آنــچــه در گــوش شــاه شــعــرت خــوانــددر صــــدف قــــطــــره هــــای بـــــاران کــــرد
چــون بـــدیــد ایــن رهــی کــه گــفــتــه تــوکـــافـــران را هــمــی مـــســـلـــمـــان کـــرد
کـــرد شـــعـــر جـــمـــیـــل تــــو جـــمـــلـــهچـــون نــبـــی را گـــزیــده عـــثـــمــان کـــرد
چــون ولــوع جـــهــان بـــه شــعــر تـــو دیــدعــــقـــل او گـــرد طــــبــــع جــــولـــان کـــرد
شـــعـــرهـــا را بــــه جــــمـــلـــه در دیـــوانچـــــون فــــراهــــم نــــهــــاد دیــــوان کــــرد
دفــــتــــر خــــویـــش را ز نـــقـــش حــــروفقــــایـــل عــــقــــل و قــــابــــل جــــان کـــرد
تــــا چــــو دریـــای مــــوج زن ســــخــــنـــتدر جـــــهـــــان در و گـــــوهـــــر ارزان کـــــرد
چـــون یــکـــی درج ســـاخـــت پـــر گـــوهــرعــــجــــز دزدان بــــرو نـــگــــهـــبــــان کــــرد
طــاهـر ایـن حــال پــیـش خــواجــه بــگـفـتخــواجــه یـک نـکــتــه گـفــت و بــرهـان کـرد
گـــفـــت آری ســـنـــایــی از ســـر جـــهـــلبــــا نــــبــــی جــــمــــع ژاژطــــیــــان کــــرد
در و خــــرمــــهــــره در یـــکــــی رشــــتــــهجـــمــع کـــرد آنــگــهــی پـــریــشـــان کـــرد
دیـــو را بــــا فــــرشــــتــــه در یــــک جــــایچـــون هــمـــه ابـــلـــهــان بـــه زنــدان کـــرد
خــواجــه طــاهـر چــو ایـن بــگــفــت رهـیـتخـــجـــلــی شـــد کــه وصــف نــتـــوان کــرد
لـــــیـــــک مـــــعــــــذور دار از آنـــــک مـــــرامـــعـــجــــز شـــعـــرهـــات حــــیـــران کـــرد
زانـــــک بـــــهــــر جـــــواز شـــــعـــــر تـــــراشــعــر هــر شــاعــری کــه دســـتـــان کــرد
بـــهـــر عـــشـــق پـــدیــد کـــردن خـــویــشخـــویــشـــتـــن در مــیــانــه پـــنــهــان کــرد
مـــن چـــه دانـــم کـــه از بـــرای فـــروخـــتآنـــک خــــود را نـــظـــیـــر حــــســــان کـــرد
پــس چــو شــعــری بــگــفــت و نــیـک آمــدداغ مــســـعـــود ســـعـــد ســـلــمــان کـــرد
شــــعــــر چــــون در تــــو حــــســــود تـــــراجـــگـــر و دل چـــو لــعـــل و مــرجـــان کـــرد
رو کــــه در لـــفــــظ عــــامـــلــــان فــــلـــکمـــر تــــرا جــــمـــع فـــضـــل وحــــدان کـــرد
ســـخـــن عـــذب ســـهــل مــمـــتـــنــعـــتبـــر هــمــه شـــعــر خـــوانــدن آســـان کــرد
هــر ثـــنــایــی کــه گــفــتـــی انــدر خــلــقخــــلــــق و اقــــبـــــال تـــــو تـــــرا آن کــــرد
چـــه دعـــا گـــویــمــت کـــه خـــود هــنــرتمـــر تــــرا پــــیـــشـــوای دو جــــهـــان کـــرد
***
شــــکـــر ایـــزد را کـــه تــــا مـــن بــــوده امحـــرص و آزم ســـاعـــتـــی رنــجـــه نــکـــرد
هیچ خـلـق از مـن شـبـی غـمـگـین نـخـفـتهـیـچ کــس روزی ز مـن خــشــمـی نـخــورد
از طـــمـــع هــرگـــز نـــدادم پـــشـــت خـــموز حــــســــد هــــرگــــز نــــکــــردم روی زرد
نـــــیــــســـــتـــــم آزاد مـــــرد ار کـــــرده امیــا کـــنـــم مـــن قـــصـــد هـــیــچ آزاد مـــرد
بـــا ســـلــامــت قـــانــعـــم در گــوشـــه ایخـــالــی از غـــش فـــارغ از نــنــگ و نــبـــرد
چــنــد چــیــزک دوســت دارم زیــن جــهــانچــون گــذشــتــی زیـن حــدیــث انــدر نــورد
جــــامـــه نـــو جـــای خـــرم بــــوی خـــوشروی خــوب و کــتــب حــکــمــت تــخــت نـرد
یـــار نـــیـــک و بــــانـــگ رود و جــــام مـــیدیـــــگ چـــــرب و نـــــان گـــــرم آب ســـــرد
بـــرنـــگـــردم زیـــن ســـخـــن تـــا زنـــده امگـــر خـــرد داری تـــو زیــن هــم بـــر نــگـــرد
گـرد غـم بــنـشـان بــه مـی خــوردن ز عـمـرپــــیـــش از آن کـــز تـــو بــــرآرد چـــرخ گـــرد
نــســیــه را بــر نــقــد مــگــزیــن و بــکــوشتـــا نــبـــاشـــی یــک زمــان از عــیــش فــرد
***
آنـچـه دی کـرد بـه مـن آن پـسـر سـر گـرغـرانـدر آفــاق نـدیـدم کــه یـکــی لــمــتــر کــرد
گـفـتـمـش پــوتـی و لـوتـی کـنـی امـروز مـرادست بر سر زد و پس پای سبک در سر کرد
دسـت در گـردنـم آورد پــس او از سـر لـطـفگــوش و آغــوش مــرا پــر گــهــر و زیـور کــرد
تـا تـو آبـی خـوری آن جـان جـهان بـی مکریپـشـتـم از آب تـهـی و شـکـم از نـان پــر کـرد
***
آنـکـه تــدبــیـر ظـفـر گـسـتــر او گـر خــواهـدعــقــده نــفــی ز دیــبـــاچـــه لــا بـــرگــیــرد
تــیـغ را در سـخــن مـلـک زبــان کـنـده شـودهــر کـــجـــا او قـــلـــم کـــامــروا بـــرگـــیــرد
در هـوایـی کـه در او پــای سـمـنـد تـو رسـدتــشــنـه از عــیـن ســراب آب بــقـا بــرگـیـرد
***
با سنایی سره بود او چو یکی دانگ نداشتچون دو دانگش به هم افتاد به غایت بـد شد
بـه قـبـول دو سـه نسـناس بـه نزدیک خـرانگر چـه دی بـی خـردی بـود کنون بـخـرد شـد
راسـت چـون تـا که جـز آحـاد شماریش نبـودچـون مگـس بـر سـر او رید نهش نهصـد شـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.