ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در جواب هجای یکی از معاندان

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 23:00 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
ســرخ گــویـی هـمــیـشــه غــر بــاشــدشـــبـــه از لــعـــل پـــاکــتـــر بـــاشـــد
ایـــن چـــنـــیــن ژاژ نـــزد هـــر عـــاقـــلســخــنـی سـخــت مـخــتــصـر بــاشـد
لــــعــــل مـــصــــنـــوع آفــــتــــاب بــــودشـیـشـه مـصـنـوع شـیشـه گـر بـاشـد
سـرخ اگـر نـیـســت پــس بــر هـر عـقـلســـخـــن مـــرتـــضـــا دگـــر بــــاشـــد
چـون بـه یک جـای رسـتـه سـرخ و سیاهســرخ پـــیــوســتــه بـــر زبـــر بـــاشــد
مـن چـه گـویم کـه خـود بـه هـر مـکـتـبکـــودکـــان را ازیـــن خـــبـــر بــــاشـــد
چون که سرخ ست اصل عمر بـه دوستجـــایــش انــدر دل و جـــگـــر بـــاشـــد
چـون سـیه گـشـت هـم دریـن دو مـکـاناصـــل دیـــوانـــگـــی و شـــر بـــاشـــد
زیــر لــعـــلــســـت لــالــه را ســـیــهــیدودکــی خــوشــتـــر از شــرر بـــاشــد
عـــلـــم صـــبــــح ســـرخ آمـــد از آنـــکبـــر ســپــاه شــبــش ظــفــر بـــاشــد
ســیـهــی بــی نــهــاد و بــی مــعــنــیزان ز تـــو خـــلــق بـــر حـــذر بـــاشـــد
نـزد مـا ایـن چــنـیـن ســیـه کــه تــویـیمـــرد نـــبـــود کـــه . . . خـــر بـــاشـــد
روز کــزیــن فـــعـــل زشـــت روز قـــضـــانـــامـــت از تـــو ســـیــاه تـــر بـــاشـــد
پـشـک چـون تـو بــود چـو خـشـک شـودمـشـک چـون مـن بــود چـو تــر بــاشـد
***
هـیـچ کـس نـیـسـت کـز بــرای سـه دالچــون ســکـنـدر ســفـرپــرســت نـشـد
پـــایــهــا ســســت کــرد و از کــوشــشدولــت و دیـن و دل بــه دســت نــشــد
***
از جـــــــواب و ســــــوال مــــــا دانــــــیشــــایـــد ار زیـــر کـــی فــــرو مـــانـــد
گــرد گــفــت مــحـــال را چـــه عـــجـــبکـــایـــنـــه عـــقـــل را بــــپـــوشـــانـــد
زان کـه خـورشـیـد را ز بــیـنـش چــشـمذره ای ابــــــر تــــــیـــــره گــــــردانـــــد
***
چـرا نه مـردم دانـا چـنان زید کـه بـه غـمچـو سرش درد کند دشمنان دژم گردند
چـنـان نبـاید بـودن کـه گـر سـرش بـبـرندبـه سـر بـریدن او دوسـتـان خـرم گردند
***
خــواجـــگــانــی کــه انــدریــن حــضــرتخـویـشـتــن مـحــتــشـم هـمـی دارنـد
آن نــکـــوتـــر کـــه خـــادمــان نــخـــرنــدحــــرم انــــدرحــــرم هـــمــــی دارنـــد
***
دل مـــنـــه بــــا زنـــان از آنـــکـــه زنـــانمــــرد را کــــوزه فـــــقــــع ســـــازنــــد
تـــا بـــود پـــر زنـــنـــد بـــوســـه بــــر آنچــون تــهـی شــد ز دســت بــنــدازنـد
***
خــــادمـــان را ز بــــهـــر آن بــــخــــرنـــدتــا بـــه رخــســارشــان فــرو نــگــرنــد
«لـــا الــی هــولـــاء» نــه مــرد و نــه زنبـــیــن ذالـــک نــه مـــاده و نــه نــرنـــد
جــای ایـشـان شـدسـت هـنـد و عـجــملــاجـــرم هــر دو جـــا بـــه دردســـرنــد
***
مـنـشــیـن بــا بــدان کـه صــحــبــت بــدگــر چــه پـــاکــی تـــرا پـــلــیــد کــنــد
آفـــتــــاب ار چــــه روشـــن ســــت او راپــــاره ای ابــــر نــــاپــــدیــــد کــــنــــد
***
دوســـتـــی گــفــت صــبـــر کــن زیــراکصـــبــــر کـــار تــــو خــــوب زود کـــنـــد
آب رفــــتـــــه بـــــه جــــوی بـــــاز آیــــدکـــارهـــا بـــه از آنـــکـــه بــــود کـــنـــد
گــــفــــتــــم ار آب رفــــتــــه بــــاز آیــــدمـــاهــی مــرده را چـــه ســـود کـــنــد
***
ای سـنـایی کـسـی بـه جـد و بـه جـهـدســر گــری را ســـخـــن ســرای کــنــد
یـا کــســی در هـوا بــه زور و بــه قــهــرپــشــه را بــا شــه یــا هــمــای کــنــد
من چو چـنگش بـه چـنگ و طرفه تـر آنکاو ز مــن نــالــه هــمــچـــو نــای کــنــد
بـــاز رفــتــن بـــر اشــتـــرســت ولــیــکنــــالــــه بـــــیــــهــــده درای کـــــنــــد
نــه شــکــرخـــای نــیــســت در عــالــمکــه کــســی یــار چـــرم خـــای کــنــد
لـــاجــــرم دل بــــســــوخــــت گـــر او رادل هـــمـــی نـــام دلـــربــــای کــــنـــد
کـافـر ار ســوخــتــه شــود چــه عــجــبچــون هـمــی نــام بــت خــدای کــنــد
پــس چــو دون پــروریـســت پــیـشــه اوز چــــه رو او ســــوی تــــو رای کـــنـــد
کــانـچــه خــلـقــان بــه زیـر پــای کـنـنـداو هــمـــی بـــر کـــنـــار جـــای کـــنــد
کـــی ســــر صـــحــــبــــت ســـران داردآنــکــه پـــیــوســتـــه کــار پـــای کــنــد
***
بـــا دلــی رفـــتـــه بـــه اســـتـــســـقـــاکــه مــعــاصــیـش هـیـچ غــم نــکــنــد
بــا چــنــیـن دل چــه جــای بــارانــســتکــابـــر بـــر تــو کــمــیــز هــم نــکــنــد
بــا هـمـه خــلــق جــهـان گــر چــه از آنبــیـشـتــر بــی ره و کـمـتــر بــه رهـنـد
تــو چــنــان زی کــه بــمــیــری بــرهــینـه چــنـان چـون تــو بــمـیـری بــرهـنـد
***
آخــر ایـن آمـدنـم نـزد تــو تــا چــنـد بــودتا کی این شعبده و وعده و این بند بود
تا تو پنداری کاین خادم تو . . . خصیستکه بـه آمد شد بـی فایده خـرسـند بـود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.