ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



قسمت چهارم

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 15:10 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سنایی غزنوی, شعر کهن
بــا مـن دو هـزار عـشـوه بــفـروخــتــه ایتـا این دل من بـدین صـفـت سـوخـتـه ای
تــو جــامــه دلــبــری کــنـون دوخــتــه ایایـن چـنـدیـن عـشـوه از کـه آمـوخـتـه ای
***
در جـامه و فوطـه سـخـت خـرم شـده ایکـاشـوب جــهـان و شـور عـالـم شـده ای
در خـواب نـدانـم کـه چـه دیدسـتـی دوشکامروز چـو نقـش فـوطـه در هم شـده ای
***
ای آنـکـه تــو رحــمـت خــدایـی شـده ایدر چــشـم بــجــای روشـنـایـی شـده ای
از رنــدی ســوی پـــارســـایــی شــده ایانـدر خــور صـحــبــت ســنـایـی شـده ای
***
تــا نـقــطــه خــال مـشــک بــر رخ زده ایعـشـق همـه نـیکـوان تـو شـهـرخ زده ای
طـغـرای شـهنشـاه جـهان منسـوخ سـتتــــا خــــط نـــکـــو بــــر رخ فــــرخ زده ای
***
هـر چــنــد بــه دلــبــری کــنـون آمــده ایدر بــــردن دل تــــو ذوفــــنـــون آمـــده ای
آلــوده هـمـه جــامـه بــه خــون آمــده ایگـویـی کـه ز چـشـم مـن بــرون آمـده ای
***
در حـسـن چـو عـشـق نادرسـت آمده ایدر وعده چو عهد خویش سست آمده ای
در دلــبــری ار چــنـد نـخــســت آمــده ایرو هیچ مگو که سـخـت چـسـت آمده ای
***
خــشــنــودی تــو بــجــویـم ای مــولــایـیچـــون بـــاد بـــزان شـــوم ز نــاپـــروایــی
چــون شــمـع اگـر ســرم ز تــن بــربــایـیهـمـچـون قـلـم آن کـنـم کـه تـو فـرمـایـی
***
چـــون نــار اگــرم فــروخــتـــن فــرمــایــیچـــون بـــاد بـــزان شـــوم ز نــاپـــروایــی
زیــر قــدم خــود ار چــو خــاکــم ســایــیچــــون آب روانـــه گـــردم از مـــولـــایـــی
***
گــفــتــم کــه بــبــرم از تــو ای بــیـنــایـیگــفــتــی کــه بــمـیـر تــا دلـت بــربــایـی
گـــفـــتــــار تـــرا بــــه آزمـــایـــش کـــردممـی بـشـکـیـبـم کـنـون چـه مـیـفـرمـایی
***
ای ســـوســـن آزاد ز بـــس رعـــنـــایـــیچـون لـالـه ز خـنـده هـیـچ مـی نـاسـایی
پـشـتـم چـو بـنفـشـه گـشـت ای بـیناییزیــرا کـــه چـــو گـــل زود روی، دیــر آیــی
***
تـــا تـــو ز درون وفـــای او مـــی جـــویــیوانــگــه ز بــرون جــفــای او مــیــجــویــی
زان کـی بـرهـی کـه نـیـک و بـد بــا اویـیاز پــنـبــه هـمـی کـشـتـن آتــش جـویـی
***
غـم کـی خـورد آنـکـه شـادمـانـیش تـویییـا کــی مــرد آنـکــه زنـدگــانـیـش تــویـی
در نــســیـه آن جــهــان کــجــا بــنــدد دلآنـرا کـه بــه نـقـد ایـن جـهـانـیـش تــویـی
***
بــیـزار شــو از خــود کــه زیـان تــو تــویـیکـم شـو ز سـتــاره کـاسـمـان تــو تـویـی
پــیــدا دگــران راســت نــهــان تــو تــویـیخوش بـاش که در جـمله جـهان تـو تـویی
***
مـردی کـه بــرای دیـن سـوارسـت تــویـیشـخـصـی کـه جـمـال روزگـارسـت تـویی
چـرخـی کـه بـه ذات کـامـگـارسـت تـویـیشـمـسـی کـه زنـجـم یـادگـارسـت تـویی
***
چـون حـمـلـه دهی نیک سـوارا کـه تـوییچـون بـوسـه دهـی ظـریف یـارا کـه تـویی
در صـلح شـکـر بـوسـه شـکـارا کـه تـوییدر جـنـگ قـوی سـتــیـزه گـارا کـه تــویـی
***
خــود مـاه بــود چــنـیـن مـنـور کـه تــویـییـا مـهـر بـود چـنـیـن سـمـنـبـر کـه تـویـی
گـفــتــی کــه بــرو نـکــوتــری گـیـر از مـنالــلــه الــلــه ازیــن نــکــوتــر کــه تــویـی
***
روشــن تــر از آفــتــاب و مــاهــی گــویـیپــدرام تــر از مــســنـد و گــاهـی گــویـی
آراســـتـــه از لــطـــف الـــاهــی گـــویــیتـا خـود بـه کـجـا رسـیـد خـواهـی گـویـی
***
جـــایــی کــه نــمــودی آن رخ روح افــزایبــنــمــای دلــی را کــه نــبــردی از جــای
ز آنـروز بــیـنـدیـش کـه بــی عــلـت و دایخـصـمـی دل بـنـدگـان کـنـد بـر تـو خـدای
***
بــا خــصــم تــو از پــی تــو ای دهــر آرایمـهـرافــزایـم گــر چــه بــود کــیـن افــزای
ور تـــیــغ دورویــه کــرد از ســـر تـــا پـــایخــود را چــو کـمـر در دل او ســازم جــای
***
در عـشــق تــو ای شــکـر لـب روح افـزاینالان چـو کمانچـه ام خـروشـان چـون نای
تــا چـون بــر بــط بــسـازیـم بــر بــر جـایچـون چـنگ ستـاده ام بـه خدمت بـر پـای
***
خـود را چـو عـطـا دهـی فـراوان مـسـتـایوز مـنـع کـســی نـیـز مـرو نـیـک از جــای
در منع و عطا تـرا نه دسـتـسـت و نه پـایبـنـدنـده خـدایـسـت و گـشـایـنـده خـدای
***
در پــیـش خـودم هـمـی کـنـی آنـجــابــیپــس در عـقـبــم هـمـی زنـی پــرتــابــی
جــاویــد شــبــی بــیــایــد و مــهــتــابــیتــا بــا تــو غــم تــو گــویـم از هـر بــابــی
***
شــــب را ســــلـــب روز فـــروزان کـــردیتـا حـسـن بــر اهـل عـشـق تـاوان کـردی
چـون قصـد بـه خـون صـد مسـلمان کردیدسـت و دل و زلف هر سه یکسـان کردی
***
صد چـشمه ز چـشم من بـراندی و شدیبــر آتــش فــرقــتــم نـشــانـدی و شــدی
چــون بــاد جــهــنــده آمــدی تــنــگ بــرمخـاکـم بـه دو دیده بـرفـشـانـدی و شـدی
***
ای رفـتـه و دل بــرده چـنـیـن نـپــسـنـدیمـن مـی گـریـم ز درد و تــو مـی خــنـدی
نـشـگـفـت کـه بــبــریـدی و دل بـرکـنـدیتــو هـنــدویـی و بــرنــده بــاشــد هـنـدی
***
ای دل مــنــیــوش از آن صـــنــم دلـــداریبــیـهـوده مــفــرســای تــن انــدر خــواری
کــان مــاه ســتــمــگــاره ز درد و غــم تــوفــارغ تــر از آنـســت کــه مــی پــنــداری
***
در هــر خــم زلــف مــشــکــبــیــزی داریدر هـر ســر غــمــزه رســتــخــیـزی داری
رو گــر چـــه ز عــاشــقــان گــریــزی داریروزی داری از آنــــــکـــــــه ریــــــزی داری
***
زان چـشم چـو نرگس که بـه من در نگریچــون نـرگـس تــیـر مـاه خــوابــم بــبــری
نرگس چشمی چو نرگس ای رشک پـریهر چـنـد شـکـفـتـه تـر شـوی شـوخ تـری
***
گــیـرم کــه غــم هـجــر وصــالـم نـخــورینـه نـیـز بــه چــشـم رحــم در مـن نـگـری
این مـایه تـوانی کـه بـر دشـمن و دوسـتآبـــم نـــبـــری و پـــوســـتـــیــنــم نــدری
***
از نــکــتـــه فــاضـــلــان بـــه انــدام تـــریوز ســـیــرت زاهـــدان نـــکـــونـــام تـــری
از رود و ســرود و مــی غــم انـجــام تــریمـن سـوخـتــم و تـو هـر زمـان خـام تــری
***
گــفــتــی کــه چــو راه آشــنـایـی گـیـریانـــدر دل و جـــان مـــن روایــی گـــیـــری
کـی دانـســتــم کـه بــی وفــایـی گـیـریدر خــشــم شــوی کـم ســنـایـی گـیـری
***
بــاشـد هـمـه را چـو بــر سـتـاره سـحـریدل بــر تـو نـهـادن ای بــت از بـی خـبــری
زیرا کـه چـو صـبـح صـادق ای رشـک پـریهــم پـــرده دریــده ای و هــم پـــرده دری
***
راهـی کـه بـه انـدیـشـه دل مـی سـپـریخـواهی کـه بـه هر دو عـالـم انـدر نـگـری
در ســرت هـمـیـشـه ســیـرت گـردون دارکـانجـا کـه همـی تـرسـی ازو می گـذری
***
هسـت از دم مـن همیشـه چـرخ اندر دیوز شــرم جــمــالــت آفــتــاب انـدر خــوی
هـر روز چــو مـه بــه مــنـزلــی داری پــیآخـر چـو سـتـاره شـوخ چـشـمی تـا کـی
***
چـــون بــــلـــبـــل داریـــم بــــرای بــــازیچــون گــل کــه بــبــویـیـم بــرون انــدازی
شــمـعــم کــه چــو بــرفــروزیـم بــگـدازیچــنـگــم کــه ز بــهـر زدنـم مــی ســازی
***
گـــشـــتـــم ز غـــم فـــراق دیـــبـــا دوزیچـون سـوزن و در سـیـنـه سـوزن سـوزی
بــاشــد کــه مــرا بــه قــول نـیـک آمــوزیچـون سـوزن خـود بـه دسـت گـیـرد روزی
***
در هـجــر تــو گـر دلـم گـرایـد بــه خـسـیدر بــر نـگــذارمـش کــه ســازم هـوســی
ور دیـده نــگــه کــنــد بــه دیـدار کــســیدر ســر نـگـذارمـش کـه مـانـد نـفــســی
***
تـا هشـیاری بـه طـعـم مـسـتـی نـرسـیتـا تـن نـدهی بـه جـان پـرسـتـی نرسـی
تـا در ره عـشـق دوسـت چـون آتـش و آباز خود نشوی نیست بـه هستـی نرسی
***
در خـــدمــت مــا اگــر زمــانــی بـــاشــیدر دولــت صـــاحـــب قـــرانــی بـــاشـــی
ور پــاک و عـزیـز هـمـچـو جـانـی بــاشـیبـی مـا تـو چـو بـی جـان و روانی بـاشـی
***
تــا چــنـد ز جــان مـسـتــمـنـد انـدیـشـیتــا کــی ز جــهـان پــر گــزنـد انـدیـشــی
آنچ از تـو تـوان شـدن همـین کـالـبـدسـتیـک مـزبـلـه گـو مـبــاش چـنـد انـدیـشـی
***
ای عـود بــهـشــت فـعـل بــیـدی تــا کـیوی ابـــر امـــیـــد نـــاامـــیــدی تـــا کـــی
کـــردی بــــر مـــن کـــبــــود رخ زرد آخــــرای ســرخ سـیـاه گـر ســپــیـدی تــا کـی
***
بــیــداد تــو بــر جــان ســنــایـی تــا کــیویـن بــاخــتــن عــشــق ریـایـی تــا کــی
از هـر چـه مـرا بــود بــبــردی هـمـه پــاکآخــر بــنــگــویــی ایــن دغــایـی تــا کــی
***
گــر دنـیـا را بــه خــاشــه ای داشــتــمـیهمـچـون دگـران قـمـاشـه ای داشـتـمـی
لــولــی گـــویــی مــرا وگـــر لــولــیــمــیکـبـکـی و سـگـی و لاشـه ای داشـتـمی
***
مـی خــور کـه ظــریـفـان جــهـان را دردیبــرگــرد بــنـاگــوش ز مـی بــیـنـی خــوی
تـا کـی گویی تـوبـه شـکـسـتـم هی هیصد تـوبـه شکسـتـم بـه که یک کوزه می
***
گـــر آمـــدنــم ز مـــن بـــدی نــامـــدمــیور نـیـز شــدن ز مـن بــدی کـی شـدمـی
بــه زان نــبــدی کــه انـدریـن دهـر خــرابنــه آمــدمــی نـه شــدمــی نـه بــدمــی
***
گـر مـن سـر نـاز هـر خـسـی داشـتــمـیمعـشـوقـه درین شـهر بـسـی داشـتـمی
ور بــر دل خـود دسـت رسـی داشـتــمـیدر هر نـفـسـی همـنـفـسـی داشـتـمـی
***
گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومیکــی بــســتــه آن زلــف و رخ نـیـکــومـی
این دل کـه مـراسـت کـاشـکـی تـو منمیو آن خـو که تـراسـت کاشـکی من تـومی
***
ای شـــمــع تـــرا نــگــفــتـــم از نــادانــیاز شــهـد جــدا مــشــو کــه انـدر مــانـی
تــا لــاجــرم اکــنـون تــو و بــی فــرمـانـیگــریــانــی و ســـر بـــریــده و ســوزانــی
***
ای آنـکـه مـرا بــه جــای عــقـل و جــانـیبـــا لـــذت عـــلـــم و قـــوت و ایــمـــانــی
از دوســـتــــی تــــو زنـــده گـــردد دانـــیگـر نـام تــو بــر خــاک ســنـایـی خــوانـی
***
پـرسـی کـه ز بـهـر مـجـلـس افـروخـتـنـیدر عـشـق چـه لـفـظـهاسـت بـردوخـتـنی
ای بــی خـبــر از سـوخـتـه و سـوخـتـنـیعــشــق آمــدنـی بــود نـه انــدوخــتــنـی
***
یـک روز نـبــاشـد کـه تـو بــا کـبـر و مـنـیصـد تـیـغ جـفـا بــر مـن مـسـکـیـن نـزنـی
آن روز کــه کــم بــاشــد آن مـمــتــحــنـیاز کــوه پــلــنــگ آری و در مــن فــگــنــی
***
گفتـم چـو لبـی بـوسـه ده ای بـی معـنیخـود چـون زلـفـی پـر گـره ای بـی معـنی
گـفـتـی ز کـه یـابـیـم بـه ای بـی مـعـنـیبــا مـا تـو بـریـن دلـی زه ای بـی مـعـنـی
***
تـــا مــخـــرقــه و رانــده هــر در نــشــوینـزد همـه کـس چـو کـفـر و کـافـر نشـوی
حـقـا کـه بـدین حـدیـث هـمـسـر نـشـویتـا هر چـه کـمسـت ازو تـو کـمتـر نشـوی
***
جـــز راه قـــلـــنــدر و خـــرابـــات مــپـــویجـز بــاده و جـز سـمـاع و جـز یـار مـجـوی
پــر کـن قـدح شـراب و در پـیـش سـبــویمـی نوش کـن ای نـگـار و بـیهوده مـگـوی
***
گــیــرم کــه مــقـــدم مــقـــالــات شـــویپــیـش شــمـن صـفـات خــود لـات شـوی
جــز جــمـع مـبــاش تــا مـگـر ذات شــویکـانـگـه کـه پــراکـنـده شـوی مـات شـوی
***
بــا هـر تــاری سـوخـتـه چـون پــود شـوییـا جـمـلـه هـمـه زیـان بــی سـود شـوی
در دیــده عــهــد دوســـتـــان دود شـــویزیـنـگـونـه بــه کـام دشــمـنـان زود شـوی
***
بـر خـاک نـهـم پـیش تـو سـر گـر خـواهیوان خــاک کـنـم ز دیـده تــر گـر خــواهـی
ای جـان چـو بـه یاد تـو مـرا کـار نـکـوسـتجــان نـیـز دل انـگـار و بــبــر گـر خـواهـی
***
تــا کــی ز غــم جــهـان امـانـی خــواهـیتـا کـی بــه مـراد خـود جـهـانـی خـواهـی
چــون در خـور خـویـشـتــن تــمـنـا نـکـنـیزین مـسـجـد و زان مـیکـده نانی خـواهی
***
از خـــلــق ز راه تـــیــز گــوشــی نــرهــیوز خــود ز سـر سـخــن فـروشـی نـرهـی
زین هـر دو بـدین دو گـر بـکـوشـی نـرهیاز خـلق و ز خـود جـز بـه خـموشی نرهی
***
تـا شـد صـنـمـا عـشـق تـو هـمـراه رهـیدرهـم زده شــد عـشـق و تــمـنـاه رهـی
چــونــان شــد اگــر ازیـن دل آهـی نــزنـمجــز جــان نــبـــود تــعــبــیــه در آه رهــی
***
ای شـور چــو آب کـامـه و تــلـخ چــو مـیچـون نـای مـیان تـهـی و پـر بـنـد چـو نـی
بـی چربـش همچون جگر و سخت چو پیبــد عـهـد چــو روزگـار و مـکـروه چــو قـی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.