ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٢

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 12:16 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
زهـی رخــت بــدلــم رهــنــمــای انــدیـشــهرونـده را سـر کـوی تــو جـای انـدیـشـه
بــخــاطـرم چــو تــو انـدیـشــه را نـمـودی راهتـو بـاش هم بـسـخـن رهنمای اندیشه
کــه آفــتــاب خــرد در غــبــار حــیـرت مــانــدز دره دهــنـــت در هــوای انـــدیــشـــه
چـو آفـتــاب رخـت شـعـلـه زد ز بــرج جــمـالفـگـنـد سـایه بـرین دل همـای اندیشـه
دل مــرا کــه تــو در مــهـد ســیـنـه پــروردیبــشــیــر مــادر انــدوه زای انــدیــشــه
چـو پـیر مـنـحـنـی انـدر مـقـام دهشـت بـینمـدام تـکـیـه زده بــر عـصـای انـدیـشـه
ســپـــاه شــادی پـــیــروز بـــود بـــر دل اگــرغـم تـو نـصـب نـکـردی لـوای انـدیـشـه
دل چـو گـنـج مـرا مـار هـجــر تــو بــطـلـسـمنــهــاد در دهــن اژدهــای انـــدیــشـــه
غـم تـو در دل چـون چـشـم مـیم مـن پـنهانچـنـانـکـه پـنهان در گـفـتـهای انـدیشـه
بــروزگــار تــو انــدیــشــه را دریـن دل تــنــگشـکنجـه کردم و کردم سـزای اندیشـه
اگـر چـنـین اسـت انـدیشـه وای این دل وایوگـر چـنـانکـه دل اینسـت وای اندیشـه
بآب چــشــم و بــخــون جــگــر هـمـی گـرددبـــگــرد دانــه دل آســیــای انــدیــشــه
دلـم چــو پــیـرهـن غـنـچـه پــاره پــاره شـودچـو غـصـه تـنگ بـبـنـدد قـبـای اندیشـه
بــدسـت انـده تــو هـمـچـو نـبــض مـحـروراندلـم هـمـی تـپـد از امـتـلـای انـدیـشـه
یـزیـد عـشـق تـو هـر روز تـشـنـه خـون ریـزدحــســیـن دل را در کـربــلـای انـدیـشـه
تـو در زمـیـن دلـم تــخـم دوسـتـی کـشـتـیولـی نـرسـت ازو جــز گـیـای انـدیـشـه
من شـتـر دل اگر بـار غـم کشـم چـه عـجـبچو نیست گردن جان بی درای اندیشه
بــهــیـچ حــال ز مــن رو هــمــی نــگــردانــدبــراسـتــی خـجـلـم از وفـای انـدیـشـه
غــــــم فـــــراخ رو تــــــو روا نـــــمـــــی داردکـه دل بـرون رود از تـنـگـنـای انـدیـشـه
چــو کـرد جــان مـن انـدیـشــه ورای دو کـونمــقــام قــدر تــو دیـدم ورای انـدیـشــه
چــو زاد حــاجــی انــدر مــیــان ره بــرســیـددر ابــتــدای رهـت انـتــهـای انـدیـشــه
نـمـاز نـیـســت مـرا تــا بــلـال زلـفــت گـفـتز قـامـت تــو دلـم را صــلـای انـدیـشــه
بــوصـف روی تــو گـلـهـا شــکـفـت جــانـم رابــبــاغ دل ز نـسـیـم صـبــای انـدیـشـه
ولـی نـبــرد بــســر وصــف روی گــل رنـگــتکـه خـار عـجـز درآمـد بــپــای انـدیـشـه
چو جـان خوش است از اندیشه تـو دل گرچهکه خـوش دلی نبـود اقـتـضـای اندیشـه
درخــت طـوبــی قـد تــو در بــهـشــت وصـالوگـر بـرسـد ره رسـد مـنتـهای اندیشـه
جـــزیــن نــبـــود مـــراد دلـــم در اول فـــکـــرخـبـر همین اسـت از مبـتـدای اندیشـه
چـو نـیسـت بـخـت مـرا آن اثـر کـه مـن روزیبـخـدمتـت رسـم ای مبـتـغـای اندیشـه
بــیـاد مـجــلـس وصـلـت خـورم مـدام شـراببـجـام بـی مـی گـیتـی نمـای اندیشـه
مـرا کــه آتــش شــوق تــو دل بــجــوش آوردز وصـف تـسـت نمـک در ابـای اندیشـه
ز بــهـر پــخـتـن سـودای وصـل تـسـت مـدامنهاده دیگ هوس بـر سـه پـای اندیشـه
بـنـاخـن ار رگ جـانـم چـو چـنـگ بــخـراشـیایـا دلـم ز غـمـت مـبــتــلـای انـدیـشــه
ز راســـتـــی کـــه مـــنـــم بـــرنــیــارم آوازیمـخـالـف تــو پــس پــردهـای انـدیـشـه
چــو مــاه روی تــو دیـدم ســتــاره شــعــریطـلـوع کـرد مـرا بــر ســمـای انـدیـشـه
وز آفـتـاب جـمـالـت کـه ماه ازو خـجـل اسـتهلـال وار فـزون شـد سـهـای انـدیشـه
بـشـعـر زآن سـبـب اندیشـه کـردم از دل دورکـه مـی نکـرد تـحـمـل وعـای انـدیشـه
بـــرآرد آتـــش غـــم دودم از دل ار نـــکـــنـــدتــرشـح آب ســخــن از انـای انـدیـشـه
چـو مـیـر مـجـلـس غـم حـکـم کـرد تـا در دلنـهـاد بــزم طـرب پــادشــای انـدیـشــه
چـو چـنگ سـر در پـیشـم بـود که سـاز کـنمز قول خـود غزلی بـر سـه تـای اندیشه
دمـم مـده کـی مـرا شـد چـو زیر تـیز آهـنـگز چـنـگ عـشـق تـو آواز نـای انـدیـشـه
اگـرچــه بــر دل غـمـگـیـن بــنـده نـافـذ شــدز حـکم مبـرم عـشـقت قضـای اندیشـه
چـنـانـکـه یک نـفـس از تـنـگـنـای سـینه مـنقـدم بـرون نـنـهـد بـی رضـای انـدیشـه
ز علم عشق تـو یک نکتـه حـل نگشـت هنوزمـرا بـقـوت مـشـکـل گـشـای انـدیشـه
چــو سـعـی کـردم و هـمـت نـکـرد قـربــانـیزکـبـش هسـتـی من در منای اندیشـه
بــیـمـن خــاک درت شــد دل چــو زمـزم مـنچـو آب عـکس پـذیر از صـفـای اندیشـه
جــمــال کــعــبــه وصــلــت بــدیــده دل دیــددل مـن از ســر کـوه صـفـای انـدیـشــه
اگـر چـو بــادیـه شـعـرم نـداشـت آب چــنـانکـه مـی رمـید شـتـر از حـدای اندیشـه
بـوصـف روی تـو موزون شـد و اصـولـی یافـتچـو پــردهـای نـگـاریـن نـوای انـدیـشـه
کــنــون بـــرقــص درآرد بـــســیــط عــالــم رانـشـید بـلـبـل نغـمـت سـرای انـدیشـه
اگـر بــغـیـر تــو انـدیـشـه الـتــفـاتـی داشـتتـو رو نمودی وزآن گـشـت رای اندیشـه
حـدیث غـیر تـو کـردن صـواب مـی پـنـداشـتبـبـخـش چـون گنه من خـطای اندیشـه
چـو دل بـفکر تـو مشـغول شـد بـر وزین پـسبـهـم کـنـم در خـلـوت سـرای انـدیشـه
تــو آمــدی هـمــه انـدیـشــهـا بــرفــت از دلبــنـور روی تــو دیـدم قـفــای انـدیـشــه
مـن از نـظـاره بــلـقـیـس حـسـن تــو حـیـرانشــنـود آصـف عـقـلـم نـدای انـدیـشــه
کـه پـیش تـخـت سـلـیمـان روح این سـاعـترسـید هد هد و هم از سـبـای اندیشه
که گرچه هست پی کشف ساق بکر سخنبــکــنــج خــانـه دل انــزوای انــدیـشــه
بــگــوش بــربــط نــاهــیـد هــم رســانــیـدیز ارغــنـون عــبــارت غــنــای انـدیـشــه
درین مقام فـروداشـت کن که ممکن نیسـتبــشـعـر بــرتــر ازیـن ارتـقـای انـدیـشـه
چــو زنـگ دور هـمـی دار ســیـف فــرغــانـیز روی آیــنــه دل جـــلـــای انــدیــشـــه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.