ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٠

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 12:18 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
ای بــت ســنــگ دل و ای صــنــم ســیـم عــذاربــر رخ خــوب تــو عــاشــق فــلـک آیـنـه دار
نــاگــهـان چــون بــگــشــادی در دکــان جــمــالگـل فـروشـان چـمـن را بـشـکـسـتـی بـازار
سـوره یـوسـف حـسـن تــو هـمـی خـوانـد مـگـرآیــت روی تـــو بـــنــمــود ز رحـــمـــت آثـــار
دهــن خـــوش دم تـــو مــرده دل را عــیــســـیشـــکـــن طـــره تــــو زنـــده جـــان را زنـــار
صـــفــت نــقــطــه یــاقــوت دهــانــت چـــکــنــمکــنـدرآن دایـره انـدیـشــه نـمــی یـابــد بــار
بـــاثــر پـــیــش دهــان و لــب تـــو بـــی کــارنــدپـسـتـه چـرب زبـان (و) شـکـر شـیـرین کـار
قــلــم صــنــع بـــرد از پـــی تــصــویــر عــقــیــقسـرخـی از لعـل لـب تـو بـزبـان چـون پـرگـار
بــــرقـــع روی تــــو از پــــرتــــو رخـــســـاره تـــوهسـت چـون ابـر که از بـرق شود آتـش بـار
آتـــــش روی تـــــرا دود بـــــود از مــــه و خـــــورشــعـر زلـفـیـن تــرا پــود بــود از شــب تــار
بــا چــنـیـن روی چــو در گــوش کــنـی مــرواریـدشـود از عـکـس رخـت دانـه در چـون گـلـنـار
بــحــر لـطـفـی و ز اوصـاف تــو بــر روی تــو مـوجگـنج حـسـنی و بـر اطـراف تـو از زلف تـومار
بــــاز ســـودای تـــرا زقـــه جـــان در چـــنـــگـــلمـــرغ انـــدوه تـــرا دانـــه دل در مـــنـــقـــار
تــو مــرا بـــوده چــو دل را طــرب و تـــن را جــانمن تـرا گشـتـه چـو مه را کـلف و گل را خـار
ســـپـــر افـــگــنــدم در وصـــف کـــمــان ابـــروتبـی زبـان مـانـده ام هـمـچـو دهـان سـوفـار
آدم آن روز هـمــی گــفــت ثــنــای تــو کــه بــودطـین لازب، کـه تـوی گـوهر و انسـان فـخـار
ای خـوشـا دولـت عـشـق تـو کـه بــا مـحـنـت اوشـد دل تـنگ مـن از نـعـمـت غـم بـرخـوردار
حسن روی تو عجب تا بچه حد است که هستجـرم عـشـاق تـو هـمـچـون حـسـنـات ابـرار
مسـتـفـیدند دل و جـان ز تـو چـون عـقـل از عـلممـسـتـفـادند مـه و خـور ز تـو چـون نور از نار
آن عـجــب نـیـسـت کـه ارواح و مـعـانـی یـابــنـداز غــبـــار درت اشــبـــاح و صــور بـــر دیــوار
آســـمـــان را و زمــیــن را شـــود از پـــرتـــو تـــوذرها جـملـه چـو خـورشـید و کـواکـب اقـمار
مـن ز مـهـرت چـو درم مـهـر گـرفـتــم کـه بــقـدرخـوب رویان چـو پـشیزند و تـویی چـون دینار
مــی نــهـد در دل فــرهــاد چــو مــهـر شــیـریـنخـسـرو عـشـق تـو در مـخـزن جـانم اسـرار
عــقــل را پــنـبــه کـنـد عــشــق تــو و از اثــرشهـمـچــو حـلـاج زنـد مـرد عـلـم بــر سـر دار
ای تـــو نــزدیــک بـــدل، پـــرده ز رخ دور افــگــنتـا کـنـد پـیـش رخـت شـرک بـتـوحـیـد اقـرار
گــر تــو یــکــبــار بــدو روی نــمــایـی پــس از آنپـیش تـو سجـده کند کفر چـو ایمان صد بـار
زآتــش شــوق تــو گــر هـیـچ دلـش گــرم شــودآب بــر خــاک درت چــرخ زنـد چــون عـصــار
بـــر زمــیــن گــر ز ســر کــوی تــو بـــادی بـــوزدخـاک دیگـر نکـند بـی تـو چـو سـیمـاب قـرار
ای کــه در مــعــرض اوصــاف جــمــالــت بــعــددذره انـدک بــود و قـطـره نـبــاشــد بــســیـار
عــقـل را در دو جــهـان وقـت حــســاب خــوبــانابــتــدا از تــو بــود چــون ز یـک آغـاز شـمـار
چـــکـــنــم وصـــف جـــمــال تـــو کــه از آرایــشبــی نـیـاز اسـت رخ تــو چـه یـدالـلـه زنـگـار
بــا مـهـم غـم عـشــق تــو بــیـکـبــار بــبــســتدر دکــــان کــــفــــایـــت خــــرد کــــارگـــزار
مــوج اســـرار زنــد بـــحـــر دل مــن چـــو شـــودخـنجـر عـشـق ز خـونم چـو صـدف گـوهردار
در بــدن جـان چـو خـری دان بــرسـن بــربـسـتـهگــر غــمــت از دل تــنـگــم بــدر انــدازد بــار
زنـده یـی هـمـچــو مـرا پــیـشـتــر از مـرگ بــدنبـی غم عشق تـو جـان مرده بـود دل بـیمار
پـشتـم امروز قوی گشت که رویم سوی تـسـتبـر سـر چـرخ نـهـم پـا بـچـنـیـن اسـتـظـهـار
نـفــســم گــشــت فــروزنـده چــو آتــش زآن روزکـه مـرا زنـد تــو در سـوخـتـه افـگـنـد شـرار
خـــلــط انــدیــشــه غــیــر تـــو ز خـــاطــر بـــرودنـوش داروی غــم تــو چــو کـنـد در دل کــار
مـســت غــفــلـت شــدم از جــام امـانـی و مـرازین چـنین سـکـر کند خـمر محـبـت هشـیار
هـر زمـان عـشـق هـمـا ســایـه مـرا مـی گـویـدکـه تـو شـاهین جـهانی مـنشـین بـر مـردار
ای امـــام مـــتـــنـــعـــم بـــطـــعـــام شـــاهـــانتـا تـو فربـه شده ای پـهلوی دین اسـت نزار
بــاز پــاکـیـزه خــورش بــاش کـه بــا هـمـت دوننه تـو شایستـه عشقی نه زغن مرغ شکار
تـــرک دنــیــای دنــی گــیــر کــه لــایــق نــبـــودتــو بــدو مـفـتــخــر و او ز تــو مـی دارذ عـار
سـخــت در گـردنـت افـتــاد کـمـنـدش عـجــب اردسـت حـکـمـش نـبـرد پـای تـرا از سـر کـار
بــزر و ســیـم جــهـان فـخــر مـیـاور کـه بــســیمــار را گــنــج بـــود مــورچـــگــانــرا انــبـــار
دامــن جـــامــه جــان پـــاک کــن از گــرد حــدثزآنـکـه لـایـق نـبـود جـیـب مـسـیـحـا بـغـبـار
ایـن زمـان دولـت گـوسـالـه پــرسـتــان زر اسـتگـاو اگـر بــانـگ کـنـد ره بــزنـدشـان بــخـوار
عــابــد آن بــت ســیـم انــد جــهـانــی،، کــه ازوشـد مـرصـع بـگـهراسـب و خـران را افـسـار
گــردن نـاقــه صــالــح بــجــرس لــایـق نـیـســتچون شتر بـارکش و همچو جرس بانگ مدار
کــار ایـن قــوم بــهـارون قــضــا کــن تــســلــیـمتـو بـرو تـا سخـن از حـق شنوی موسی وار
ره روای مـرد کـه چـون دسـت زنـان حـاجـتـمـنـدنـیـسـت بــا نـور الـهـی یـد بــیـضـا بــسـوار
عـزم ایـن کـار کـن ار عـلـم نـداری غـم نـیـســتدر صف معرکه رسـتـم چـه پـیاده چـه سـوار
ور تــو خــواهـی کـه ز بــهـر تــو جــنـود مـلـکـوتمـلـک گـیـرنـد بــرو بــا تـن خـود کـن پـیـکـار
ور چـــنــانــســـت مــرادت کــه درخـــت قـــدرتشـاخ بــر سـدره رسـانـد ز زمـیـن بـیـخ بـرآر
ور خــوهـی از صــفـت عــشــق بــگـویـم آســاننـکـتـه یـی بــا تـو اگـر بـر تـو نـیـایـد دشـوار
عشـق کاریسـت که عجـز اسـت درو دسـت آویزعشق راهیست که جـانست درو پـای افزار
عـشـق شـهریسـت کـه در وی نبـود دل را مرگعشق بـحریست که از وی نرسد جان بکنار
انــدریــن دور کــه رفــت از پــی نــان دیــن را آبشاهبـازان چـو شتـر مرغ شدند آتـش خـوار
راسـت گـویم چـو کـدو جـمـلـه گـلـو و شـکـمـندایـن جــمـاعــت کـه زپــالـیـز زمـانـنـد خــیـار
دیــن ازیــن قــوم ضــعــیــف اســت ازیــرا بــبــردظـلـمـت چــهـره شـب روشـنـی روی نـهـار
کــم عــیـار اســت زر شــرع، چــو هـر قــلـابــیســـکــه بـــرد از درم دیــن ز بـــرای دیــنــار
عــزت از فــقــر طــلــب کــز اثـــر او پـــاکــســتشـعـرت از حـشـو ثـناهای سـلـاطـین کـبـار
دیــن قــوی دار کــه از قــوت اســلــام بـــرســتحـجــر و کـعـبــه ز تــقـبــیـل و طـواف کـفـار
مـدح مـخـلـوق مـکـن تـا سـخـنـت راسـت شـودکآب از هــمــرهـی ســنــگ رود نــاهــمــوار
شـکـر کـن شـکـر کـه از فـاقـه نـداری ایـن خـوفکـه عـزیـز سـخـنـت را بــطـمـع کـردی خـوار
هــســت امــیــد کــه یـک روز تــرا نــظــم دهــدشـعـر قـدسـی تـو در سـلک سـکـوت نظـار
آن مـلـوکـی کـه بــشــمـس فـلـکـی نـور دهـنـدزآن نـفـوس مـلـکـی تـحـت ظـلـال الـاطـمـار
زیـن سـخـنـهـا کـه سـنـایـی بـرد از نـورش رنـگور بـدی زنـده چـو گـل بـوی گـرفـتـی عـطـار
جــای آنـســت کـه فــخــر آری و گـویـی کـامـروزخـسـرو مـلـک کـلـامـم مـن شـیرین گـفـتـار
آب رو بـــــرده ای از رود ســــرایــــان ســــخــــنچـنـگـشـان سـاز نـدارد تـو بـزن مـوسـیـقـار
از پــی مــجــلــس عــشــاق غــزل گــوی غــزلکه ز قول تو چو می مایه سکر است اشعار
بــــقــــبــــول ورد مـــردم گـــهـــر نـــظــــم تــــرانــرخ کــاســد نــشــود، تــیـز نــگــردد بــازار
زآنـکــه بــا نـغــمـه مـوزون نـبــود حــاجــتــمــنـدقـول بـلـبـل بـاصـولـی کـه زند دسـت چـنـار
ور تـرا شـهـرت سـعـدی نـبـود نـقـصـی نـیـسـتحـاجـتـی نـیسـت در اسـلـام اذان را بـمـنـار
ســیـف فــرغــانـی کـردار نـکـو کـن نـه ســخــنزشـت بــاشـد کـه نـکـو گـوی بـود بــدکـردار
ورنه کم گوی سخن، رو پـس ازین خـامش بـاشکه خـموشـی ز گناه سـخـنسـت اسـتـغفار



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.