ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٤٩

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 20:20 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
زهی بـر جـمال تـو افشـانده جـان گلز روی تــو بــی رونـق انـدر جــهـان گـل
ز وصـف تــو انـدر چــمـن داســتــانـیفـرو خـواند بـلـبـل بـرافـشـاند جـان گـل
چـو بـلـبـل بـنام رخـت خـطـبـه خـوانداگـر هـمـچـو سـوسـن بـیـابـد زبـان گـل
ز روی تـو رنگـی رسـیده اسـت گـل راکه اندر جـهان روشـناسـسـت از آن گل
اگـر هـمـچـو مـن از تـو بــویـی بـیـایـدچـو بـلبـل ز عـشـقـت بـرآرد فـغـان گـل
بــــبــــاد هـــوای تــــو در روضــــه دلدرخــت مـحــبــت کــنـد هـر زمـان گــل
گـر از گـلـشـن وصـل تـو عـاشـقـی رابــدســت سـعـادت فـتــد نـاگـهـان گـل
در اطـــوار وحـــدت بـــدو رو نــمـــایــدبــرنـگـی دگـر جــای دیـگـر هـمـان گـل
گـرم گـل فـرســتــد ز فـردوس رضـوانمـرا خــار تــو خــوشــتــر آیـد از آن گــل
هـمـه کــس گـلـی دارد انـدر بــهـارانچــو تــو بــا مـنـی دارم انـدر خـزان گـل
تـو پــایـی بــنـه در چـمـن تــا بــگـیـردز فــرق ســر شــاخ تـــا فــرقــدان گــل
گــل لــالــه رخ روی بــر خــاک مــالــدچــو بــر عــارض تــو کــنـد ارغــوان گـل
تـو درخـنده آیی بـصـد لب چـو غـنچـهچــو بــر چـهـره مـن کـنـد زعـفـران گـل
دریـن مـاه کـنـدر زمـیـن مـی درفـشـدبـدان سـان که اسـتـاره بـر آسـمان گل
بـپـشتـی آن سـخـت گسـتـاخ رو شدکـــه خـــنـــدیـــد در روی آب روان گـــل
ازیـن غـم کـه بــا بـلـبـلـان سـبـک دلبــمـیـوه کــنـد شــاخ را ســرگــران گـل
درون چون دل غنچه خون گشت ما رابــرون آی تــا چــنـد بــاشــد نـهـان گـل
چـو روی تـو بـیند یقـین دان کـه افـتـدمـیـان خــود و رویـت انـدر گــمــان گــل
ز بــهـر زمـیـن بــوس در پــیـش رویـتبــرون آورد صــد لـب از یـک دهـان گــل
اگــر خــود بــخــاری مـدد یـابــد از تــوبــــرون آورد آتــــش از روی نـــان گــــل
چـو نـزدیـک (آتــش) شـوی دور نـبــودکـه آتـش شـود لـالـه، گـردد دخـان گـل
چـو تـو بـامنی پـیش من خـار گـل دانچـو مـن بـی تـوام نزد مـن خـاردان گـل
چـو در گـلـسـتـان بــگـذری در بـهـارانایـا مـر تــرا هـمـچـو مـن مـهـربــان گـل
فـرود آی تــا چــشــم بــد را بــســوزدسـپـندی بـر آن روی آتـش فـشـان گـل
گــر از بــهـر نـزهـت ز بــاغ جــمـالــتبـرضوان دهی دسـتـه یی در چـنان گل
نـه در بــرگ ســدره بــود آن لـطــافـتنـه بــر شـاخ طـوبـی بـود مـثـل آن گـل
وگـرچـه شـب و روز بــیـش از سـتـارهکــنـد مــرغــزار فــلــک ضــمـیـران گــل
جـهـان سـربــسـر خـرمـی از تــو داردبـرین هسـت یک شاهد از روشنان گل
چـو بـرجـیسـت بـاغ جـمالت کـه دایمدرو مـی کـنـد بــا شــکـوفــه قـران گـل
ز خـطـی کـه نـامـی بـود بــروی از تـوچـو کـاغـذ ز مسـطـر بـگیرد نشـان گـل
شـود لـفـظ عـذب سـخـن در بـیـان تـرکـنـد شـاخ خـشـک قـلـم در بـنـان گـل
بــحـسـن تــو انـدر بــهـاران شـکـوفـهمحالست از آن سان که در مهرگان گل
اگــر بــا تــو ای مـیـوه دل شــکــوفــهسـرافـگـنده نبـود چـو در بـوسـتـان گـل
بــسـی تـیـر طـعـنـه ز خـاری کـه داردزند بـروی از شـاخ همـچـون کـمـان گـل
الـا ای صــبــا بــاغــبــان را خــبــر کـنسـتـم می کند سـخـت بـر بـلبـلان گل
چـو بـلـبـل همی نالـم از مهرش، آریچـنـین بـردهـد دوسـتـی بـا چـنـان گـل
گـر آن گـلـســتــان گـیـرد انـدر کـنـارمتــنـم را شـود مـغـز در اسـتــخـوان گـل
بـهـشـتـی شـمـارم مـن آن پـیرهن راکــز انـدام او بــاشــدش در مــیـان گــل
چـنـان مـی نـمـایـد ز پـیـراهـن آن تـن(کـه) از شـعـر نـسـرین و از پـرنیان گـل
مــیــان مــن و او جــدایــی نــشــایــدکه من خـارم و هسـت آن دلستـان گل
مــرا گــفــت از بــهـر مــن گــل بــیـاورادب نیسـت بـردن سـوی گلسـتـان گل
ز دســت مـن ار خــار بــاشـد بــگـیـردنـگـاری کــه نـســتــانـد از دیـگـران گـل
اگــر چــه ز شــاخ درخــت قــریــحــتبـسـخـتـی بـرآید چـو گـوهر ز کـان گـل
چـو خورشید مهرش بـزد شعله، کردمبــپـیـرانـه سـر چـون درخـت جـوان گـل
چــو در شــعـر جــلـوه کـنـم روی او راچــو نـظــارگـی اوفــتــد بــر کــران گــل
اگر چـند گویی که همچـون گیاهستز بــسـتـان طـبــعـت بــر شـاعـران گـل
هـمـیـن قـوم را از طـمـع مـی نـمـایـدزنـان دوســتــی تــره بــر روی نـان گـل
بـــاغــراض فــاســد بـــود نــزد مــردمگـل هرکـسـی خـار و خـار کـسـان گـل
هم از گـوسـپـنـد عـلـف جـوی بـاشـدکـه قــیـمـت نـدارد بــنـزد شــبــان گـل
بـدین شـعـر دیوان مـن گـلـشـنی دانز گــرمــا و ســرمــا درو بــی زیـان گــل
زتـری که هسـت از ردیفـش تـو گوییبــرآمــد چــو نــیــلــوفــر از آبـــدان گــل
مـکـن عـیـب ار چـنـد بـی عـیب نـبـودکه جـمع است بـا خـار در یک مکان گل



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.