ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٧٢

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 20:23 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
در عجبـم تـا خود آن زمان چه زمان بـودکآمـدن مـن بـسـوی مـلـک جـهـان بـود
بـهر عـمـارت سـعـود را چـه خـلـل شـدبـهـر خـرابـی نـحـوس را چـه قـران بـود
بـر سـرخـاکـی کـه پـایگاه من و تـسـتخــون عــزیــزان بـــســان آب روان بــود
تــا کـنـد از آدمـی شـکـم چـو لـحـد پــرپشت زمین همچو گور جمله دهان بود
ایـن تــن آواره هـیـچ جــای نـمـی رفـتبـهـرامـان، کـنـدرو نـه خـوف بـجـان بـود
آب بــــقـــا از روان خــــلـــق گـــریـــزانبـــاد فــنــا از مــهــب قــهــر وزان بـــود
ظلم بـهر خـانه لانه کرده چـون خـطـافعدل چـو عنقا ز چـشم خـلق نهان بـود
رایـت اســلـام ســرشــکــســتــه ازیـرادولـت دین پـیرو بـخـت کـفـر جـوان بـود
بـر سـر قـطـب صـلاح کـار نمی گـشـتچـرخ کـه گـویـی مـدبــرش دبــران بــود
مـردم بـی عـقـل و دین گـرفـتـه ولـایـتحال بـره چون بـود چو گرگ شبـان بـود
بــنـگـر و امـروز بــیـن کـزآن کـیـانـســتمـلـک کـه دی و پـریـر از آن کـیـان بــود
قوت شـبـانه نیافـت هر که کتـب خـواندملک سلاطین بـخـورد هر که عوان بـود
ملـک شـیاطـین شـده بـظـلـم و تـعـدیآنــچــه بــمــیــراث از آن آدمــیــان بــود
آنـک بــســربــار تــاج خــود نـکـشـیـدیگرد جهان همچو پای کفش کشان بـود
گشتـه زبـون چـون اسیر هیچ کسـان راهر که بـاصل و نسـب امیر کسـان بـود
نـفــس نـکــو نـاتــوان و در حــق مــردمنـیـک نـمـی کـرد هـرکـرا کـه تـوان بـود
هـرکــه صــدیـقــی گـزیـد دوســتــی اوسـود نمی کـرد و دشـمنیش زیان بـود
تـجـربـه کـردیـم تـا بـدیـش یـقـیـن شـدهرکـه کـسـی را بـنیکـوییش گمان بـود
سـر کـه کـنـد مـردمـی فـتــاده ز گـردننان که خـورد آدمی بـدست سگان بـود
دل ز جـهان سیر گشتـه چون وزغ از آبخـون جـگـر خـورده هرکـرا غـم نان بـود
هـمـچـو مـرض عـمـر رنـج خـلـق ولـکـنمرگ ز راحـت بـخـلـق مژده رسـان بـود
زر و درم چـون مـگـس مـلـازم هر خـسدر و گهر چـون جـرس حـلی خـران بـود
مـن بــزمـانـی کـه در مـمـالـک گـیـتــیهـر کـه بـتـر پـیـشـوای اهـل زمـان بـود
شـــرع الــاهــی و ســـنــت نــبـــوی راهـرکـه نـکـرد اعـتـبــار مـعـتـبــر آن بـود
نـیـک نـظــر کــردم و بــهـر کــه ز مـردمچـشـم وفـا داشـتـم بـوعـذه زبــان بـود
ناخـلـف و جـلـف و خـلف عـادت ایشـانمــادر ایــام را چــنــیــن پــســران بـــود
آب سـخـاشـان چـو یخ فسـرده و هردمجـام طربـشـان بـلهو جـرعه فشان بـود
کـرده بــاقــلـام بــســط ظــلـم ولـیـکـندست همه بـهر قبـض همچو بـنان بـود
زاســتــدن نـان و آب خــلـق چــو آتــشسـرخ بـروی و سیاه دل چـو دخـان بـود
شـعـر کـه نقـد روان معـدن طـبـعـسـتبـر دل این ممسـکان بـنسـیه گران بـود
بـوده جـهـان هـمـچـو بـاغ وقـت بـهـارانمـا چـو بـبــاغ آمـدیـم فـصـل خـزان بـود
از پــی آیـنـدگـان ز مـاضـی (و) حــالـیگـفـتــم و تــاریـخ آن فـسـاد زمـان بــود
هفتصد و سه سال بر گذشته ز هجرتروز نـگـفـتـیـم و لـیـل، مـه رمـضـان بـود
مـسـکـن مـن مـلـک روم مـرکـز مـحـنتآقـســراشــهـر و خــانـه دار هـوان بــود
حـمد خـداوند گـوی سـیف و همی کـنشـکـر کـه نیک و بـد جـهان گـذران بـود
سـغـبـه ملکی مشـو که پـیشـتـر از تـوهـمـچــو زن انـدر حــبــالـه دگـران بــود
هـمـچــو پــیـمـبــر نـظــر نـکــرد بــدنـیـادیــده ور(ی) کــو بآخــرت نــگــران بــود
در نــظــر اهـل دل چــگــونـه بــود مــردآنـکـه بـدنـیاش مـیل هـمـچـو زنـان بـود



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.