ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٧٧

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 20:24 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
زهـــی از نـــور روی تــــو چــــراغ آســـمـــان روشـــنتــو روشــن کــرده ای او را و او کــرده جــهـان روشــن
اگـر نـه مـقـتــبــس بــودی بــروز از شـمـع رخــسـارتنــبـــودی در شــب تـــیــره چـــراغ آســـمــان روشــن
چــــراغ خــــانـــه دل شــــد ضـــیـــای نـــور روی تــــووگــرنــه خـــانــه دل را نــکـــردی نــور جـــان روشـــن
جــواز از مــوی و روی تــو هـمــی یـابــنـد روز و شــبکــه در آفــاق مــی گــردنـد ایـن تــاریـک و آن روشــن
اگــر بـــا آتـــش عــشــقــت وزد بـــادی بـــرو شـــایــدکــه خــاک تــیـره دل گــردد چــو آب دیـدگــان روشــن
چـو بـا خـورشـید روی تـو دلـش گـرمـسـت عـاشـق رانـفـس چـون صـبـح روشـن دل بـرآیـد از دهـان روشـن
اگــــر از آتــــش روی تــــو تــــابــــی بــــر هــــوا آیــــدکــنــد ابـــر بـــهــاری را چـــو آب انــدر خـــزان روشــن
وگــر از ابــر لــطــف تــو بــمــن بــرســایـه یـی افــتــدچـو خـورشـید یقـین گـردد دل مـن بـی گـمـان روشـن
مــیـان مــجــلــس مــســتــان اگــر تــو در کــنــار آیـیبـبـوسـه می تـوان خـوردن شـرابـی زآن لـبـان روشـن
قـدت در مـجــمـع خـوبــان چـو سـرو انـدر چـمـن زیـبــارخـت بـر صـفـحـه رویت چـو گـل در گـلسـتـان روشـن
خـطت همچـون شـب و دروی رخـی چـون ماه تـابـندهبـراتـت رایجـسـت اکـنون کـه بـنمـودی نـشـان روشـن
دهان چون پسته و دروی سخن همچون شکر شیرینرخــت را رنـگ گــلــنـار و لــبــت چــون نـاردان روشــن
کـــمــان ابـــروت بـــر دل خـــدنــگــی زد کـــزو هــردممـرا تــیـر مـژه گـردد بــخـون هـمـچـون سـنـان روشـن
مــن اشـــتـــر دل اگـــر یــابـــم تـــرا در گـــردن آویــزمجـــرس وار و کــنــم هــردم ز درد دل فــغــان روشـــن
اگــر خــاک ســر کــویــت دمــی بــا ســرمــه آمــیــزدبـره بـینی شود چـون چـشـم میل سـرمه دان روشـن
مـرا بــی تــرک ســر وصـلـت مـیـسـر گـردد ار بــاشـدز شـیـریـنـی دهـن تــلـخ وز تــاریـکـی مـکـان روشــن
فــراقــت آنـچــه بــا مـن کـرد پــنـهـان در شــب تــیـرهکـجـا گـفـتــن تــوان پــیـدا، کـجـا کـردن تـوان روشـن؟
رخ همـچـون قـمـر بـنمـا ز زلـف همـچـو شـب ای جـانکـه تــا گـردد بــنـزد خــلـق عــذر عــاشــقـان روشــن
چـو در وصـف جــمـال تــو نـویـسـم شـعـر خـود، گـرددمـرا هـمـچــون یـد بــیـضــا قــلــم انـدر بــنـان روشــن
مـرا در شــب نـمـی بــایـد چــراغ مـه کــه مـی گــرددبــیـاد روز وصـل تــو شــبــم خــورشـیـد ســان روشـن
ز بــهـر سـوخـتــن پــیـشـت چـه مـردانـه قـدم بــاشـدز جـیب شـمع بـر کردن سـری چـون ریسـمان روشـن
ز نـور عـشــق تــو نـاگـه دلـم چــون روز روشــن شــدبــســان تــیـره شـب کـز بــرق گـردد نـاگـهـان روشـن
ز حــســنـت نـور رو کـم گـشـت مـر خــوبــان عـالـم راچـو شـد خـورشـید پـیدا مـه نـبـاشـد آنـچـنـان روشـن
بـهر مـجـلـس کـه جـمـع آیند خـوبـان همـچـو اسـتـارهتــو بــا آن روی پــرنـوری چــو مـاه انـدر مـیـان روشــن
چـو رویـت رخ نـمـود آنـجـا بــجـز تــو کـس نـبــود آنـجـاوگر صد شـمع بـود آنجـا تـو کردی خـانه شـان روشـن
مــرا انــدوه خـــود دادی و شـــادی جـــز مــرا، کــردیرهـی را قـوت جـان تــعـیـیـن گـدا را وجـه نـان روشـن
بـمـسـتـی و بـهـشـیـاری بـدیـدم نـیسـت چـون دردیبــپــیـش لـعـل مـیـگـونـت مـی چــون ارغـوان روشــن
ز یــاقــوت لــبـــت گــر عــکــس بــر اجــزای کــان آیــددل تــیـره کــنـد چــون لـعــل جــوهـردار کــان روشــن
چــو خـنـدد لـعـل تــو در حــال خـلـقـی را کـنـد شـیـداچــو دم زد صـبــح گـیـتــی را کـنـد انـدر زمـان روشــن
دل انـدر زلـف تـو پـیـداسـت هـمـچـون نـور در ظـلـمـتکـه هـرگـز در شــب تــیـره نـمـی مـانـد نـهـان روشـن
مــیــان مــردم غــافــل هــمــی تــابــنــد عــشــاقــتچــنـان کـنـدر شـب تــیـره بــتــابــنـد اخـتــران روشـن
دلــم کــز ظــلـمـت تــن بــد چــو پــشــت آیـنـه تــیـرهشــد از انـوار عــشــق تــو چــو روی نـیـکـوان روشــن
چـــو انــدر دل قــدم زد عــشــق، انــده خـــانــه دل رابـسـان دسـت مـوسـی شـد ز پـایش آسـتـان روشـن
شـبــی در مـجــمـع خــوبــان نـقـاب از روبــر افـگـنـدیز نورش شمع رخـشان را چـو آتـش شد دخـان روشن
دلـم از عـشـق پـرنـورسـت و شـعـر از وصـف تـو نـیکـوزلال از چـشـمه دان صافی شـراب از جـام دان روشن
ز بــهـر آن رو پــیـشــت رخــی بــر خــاک مـی مــالــمکـه از بـس سـنگ سـاییدن شـود نـعـل خـران روشـن
من از دهشت درین حـضرت سخن پـوشیده می گویمدر اشــعـارم نـظـر کـن نـیـک و حــالـم بــازدان روشـن
بـدین شـعـر ای صـنم بـا من کـجـا گـردد دلـت صـافـیبـــدم آیــیــنــه را هــرگــز کــجــا کــردن تــوان روشــن
مـرا زیـن طـبــع شــوریـده ســخــن نـیـکـو هـمـی آیـدچــراغـم مـن، مـرا بــاشــد دهـن تــیـره زبــان روشـن
چـو شـمـع اندر شـب تـیره همـی گـریم همی سـوزممـگـر روزی شــود چــشــمـم بــیـار مـهـربــان روشــن
ز بـــس کــایــد بــنــور دل بــســوزم عــود انــدیــشــهبــرآیـد هـر نـفـس از مـن دمـی آتــش فـشـان روشـن
بــدیـن رخــســار گــرد آلـوده رنـگــم آنـچــنـان بــیـنـیکـه گـویـی بــر ســر خــاکـســت آب زعـفـران روشــن
الـا ای صـوفـی صــافـی کـزآن حــضـرت هـمـی لـافـیمـرا از عــلـم ره کـافــی بــگـو یـک داســتــان روشــن
دریـن بــازار مـحــتــالـان تــرا عـشــقـســت ســرمـایـهبـــرو از نــور او بـــر کــن چـــراغــی در دکــان روشـــن
چــو روی خــود در آیـیـنـه بــبــیـنـی پــشـت گـردون راگــــرت در کــــوزه قــــالـــب شــــود آب روان روشــــن
بــســیـم و زر بــود دایـم دل بــی عــشــق را شــادیبــاســپــیـداج و گــلــگــونـه شــود روی زنــان روشــن
تــو در ســود و زیـان خــود غــلـط کــردی نـمـی دانـیازیـن ســرمــایـه نـزد تــو شــود ســود و زیـان روشــن
ازیــن دنــیــا بـــدســت دل بـــرآور پـــای جـــان از گــلکــه آیـیـنـه بــرون نـایـد ز نـمـگـیـن خــاکــدان روشــن
مـجــرد شــو اگـر خــواهـی خــلـاص از تــیـرگـی خــودکه چون شد گوشت دور از وی بماند استخوان روشن
ز همـت (نزد) معـشـوقـسـت جـای عـاشـقـان عـالـیاز اخـتــر در شـب تـیـره اسـت راه کـهـکـشـان روشـن
دریـن مـنـزلـگـه دزدان مـخـسـب آمـن کـه کـم بــاشـدبــســان شــمـع بــیـداران چــراغ خــفـتــگـان روشــن
شب ار چـون شمع بـرخـیزی و سوزی در میان خـود رابـسـان صـبــح روشـن دل نـشـیـنـی بـر کـران روشـن
بــجـوشـی تــا چـو زر گـردد سـراسـر خـام تـو پــخـتـهبـکـوشـی تـا خـبــر گـردد تـرا هـمـچـون عـیـان روشـن
ازیـن تـیـره قـفـس بــر پــر کـه مـر سـیـمـرغ جـانـت رانــمــانــد بــال طــاوســی دریـن زاغ آشــیــان روشــن
دریـن کـانـون تــاریـک ار بــمـانـی هـمـچـو خـاکـسـتــربــرآیـی بــر فـلـک هـمـچــون چــراغ فــرقـدان روشــن
کـمـال الـدیـن اســمـعـیـل را بــودســت پــیـش از مـنیـکـی شـعـری ردیـف آن چـو جــان عـاشـقـان روشـن
چــو در قــنـدیـل طــبــع مــن فــزودی روغــنـی کــردمچـــراغ فــکــرت خــود را بـــچــوب امــتـــحــان روشــن
سـوی آن بـحـر شـعر ار کش ازین جـو قطره یی بـردیکــجــا آب ســخــن مـانـدی ورا در اصــفــهـان روشــن
چـــو ذکــر دیــگــری کــردی نــمــانــد شــعــر را لــذتچــو بــا خــس کــرد آمـیـزش نـمـانـد آب روان روشــن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.