ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٧٣: مرا گر دولتی باشد که روزی با تو بنشینم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 20:41 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
مـرا گـر دولـتـی بـاشـد کـه روزی بـا تـو بـنشـینمز لـبــهـای تـو مـی نـوشـم ز رخـسـار تـو گـل چـیـنـم
شبی در خلوت وصلت چو بخت خود همی خفتماگـــر اقـــبـــال بـــنــهــادی ز زانــوی تـــو بـــالــیــنــم
مرا گر بـی تـوام غـم نیسـت از هجـران و تـنهاییبــهـر چــیـزی کــه روی آرم درو روی تــو مـی بــیـنـم
اگر چون گل خس و خاری گزینی بـر چو من یاریمـن آن بـلـبـل نـیـم بــاری کـه گـل را بـر تـو بـگـزیـنـم
خـراج جـان و دل خـواهی تـرا زیبـد که سـلطـانیزکـات حـسـن اگـر بـدهی بـمن بـاری کـه مـسـکـینم
جـهانی شـاد و غـمـگـین انـد از هجـر و وصـال تـوبـوصـلـم شـادمـان گـردان کـه از هـجـر تـو غـمـگـینـم
دلـم بــبـریـد چـون فـرهـاد عـمـری کـوه انـدوهـتمـکـن ای خـسـرو خـوبــان طـمـع در جـان شـیـریـنـم
ز کــیـن و مـهـر دلـداران ســخــن رانـنـد بــا یـارانتـو بـا مـن کـین بـی مـهـری و بـا تـو مـهـر بـی کـینـم
نـظـر کـردم بـتـو خـوبــان بـیـفـتـادنـد از چـشـمـمچــو مــه دیـدم کــجــا مــانــد دگــر پــروای پــرویـنــم
مسـلمان آن زمان گردد کـه گوید سـیف فـرغـانیکه من بی وصل تو بی جان و بی عشق تو بی دینم
چـنان افتـاده عشقت شدم جـانا که چون سعدی« ز دسـتـم بـر نمی آید که یکدم بـی تـو بـنشـینم »



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.