ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١٧٧: سزد که صبر کنم بر فراق دلبر خویش

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 12:41 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
سـزد که صـبـر کنم بـر فراق دلبـر خـویشازآنـکـه وصـلـش مـا را نـدیـد در خـور خـویـش
بـلطف خـواندن از خـدمتـش ندارم چـشـمچـو راضـیم کـه نـرانـد بـعـنـفـم از بـر خـویـش
بـــود بآب دهــانــش نــیــاز و خـــاک درشمـرا بــرای لـب خــشـک و دیـده تــر خـویـش
مـــرا قــــلـــاده امـــیـــد کــــرد در گــــردنزبس که همچو سگانم بـداشت بر در خویش
ز بـهر بـوسـه پـایش که دسـت می ندهدمرا بـسـی بـسـخـن دفع کرد از سـر خـویش
دهـانـم ار بــلـب او رسـد چـه غـم بــاشـدازآنـکـه طـوطـی خـود پـرورد بـشـکـر خـویـش
دهد بـنرخ سفال شکسـتـه سیم درسـتکسی که سکه مهرش نگاشت بر زر خویش
خـبـر نداشـت ز خـوبـی خـویش تـا اکـنونکه شد بـمیل من آگه ز حـسن منظر خـویش
بــبـوسـتـان شـد و لـایـق نـدیـد ریـحـان رابـخـادمـی خـط و زلـف همـچـو عـنبـر خـویش
اگـر فــدای تــو کـردنـد هـرکـســی مـالـیبـزر و سـیم نـمـودنـد جـمـلـه جـوهـر خـویش
چو مال نیست مرا جان همی دهم بـپـذیرکـه شـرمسـارم ازین تـحـفـه مـحـقـر خـویش
بسان سعدی راضی است سیف فرغانیگـرش قـبـول کـنـی ور بــرانـی از بـر خـویـش



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.