ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٠١: نگارا تا ترا دیدم دل اندر کس نمی بندم

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 12:43 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
نــگــارا تــا تــرا دیـدم دل انــدر کــس نــمــی بــنــدمز خـوبـان مـنقـطـع کـردی بـری از خـویش و پـیوندم
بـــجــز تــو گــر دل و جــان را بـــود آرام و پــیــونــدیدگــر بــا دل نــیـارامــم دگــر بــا جــان نــپــیـونــدم
تـو داری روی همچـون گـل من شـوریده چـون بـلـبـلبـرنـگـی از تـو خـشـنـودم بـبـویی از تـو خـرسـنـدم
تـو خورشیدی ز من پـنهان و من بـا اشک چون بـارانگهی چون ابر می گریم گهی چون برق می خندم
چـنان از آب چـشـمم تـر کـه همچـون عـود در مجـمرنـسـوزم گـر بـیـنـدازی در آتـش هـمـچـو اسـپـنـدم
درخـت صـبـر بـنـشـانـدم، چـو دیـدم مـرغ دل بـی تـوبــشــاخ او تــعــلـق کــرد، از آنـش بــیـخ بــرکـنـدم
بـلطف و حـسن و زیبـایی و عشق و صبـر و شیداییتـرا شـیرین نبـاشـد مثـل و خـسـرو نیسـت مانندم
اگر چـون دوسـتـان بـر من کـنی امری بـجـان (و تـن)ز تـو ای دلستـان بـر من چـه حکم آید که نپـسندم
مـگـر خــورشـیـد روی تــو شــعـاعـی بــر مـن انـدازدکه بـر خاک درت خود را بـسی چـون سایه افگندم
ز بـخت این چشم می دارم کزین پـس شاخ نومیدینــیــارد تــخــم امــیــدی کــه انــدر دل پــراگــنــدم
ز اسـتـاد و پـدر مـیراث و عـلـمـم هسـت عـشـق تـواگــر نــااهـل شــاگــردم و گــر نــاجــنـس فــرزنـدم
هـمـه دیـوانـگـان را بــنـد زنـجــیـرسـت و ایـن طـرفـهکـه در زنـجـیـر عـشـق تــو دل دیـوانـه شـد بــنـدم
درین عشقی ز جان خوشتر مرا از صد جهان خوشترعـدوی جـان سـتـان خـوشـتـر زیاری کو دهد پـندم
بــکــوی ســیــف فــرغــانــی اگــر آیـی بــصــد نــاز آخـــرامــان از درم بـــاز آ کـــت از جـــان آرزومــنــدم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.