ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٢٦٧: هر که یک شکر از آن پسته دهان بستاند

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 12:47 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
هر کـه یک شـکـر از آن پـسـتـه دهان بـسـتـانداز لـبــش کـام دل وقــوت روان بــســتــانـد
زآن شهیدان که بشمشیر غمش کشته شدندمـلـک الـموت نیارسـت کـه جـان بـسـتـاند
هر کـجـا پـسـتـه تـنگـش شـکـر افـشـانی کـردبـنـده چـون دسـت نـدارد بـدهان بـسـتـاند
دسـت لـطـفـش بـدهدهر چـه بـخـواهی لیکـنچـشم مستـش دل صاحـبـنظران بـستـاند
چــشـم او صـیـد دل خــلـق بــتــنـهـا مـی کـردبــاش تــا غـمـزه او تـیـروکـمـان بــسـتـانـد
چــون درآیــد بـــچــمــن بـــارگــه بـــســتــان رااز گــل و نـارون آن ســرو روان بــســتــانـد
از همـه خـلـق (سـخـن) بـاز سـتـد عـاشـق تـوطوطی ای دوست شکر ازمگسان بستاند
گـر زدسـت تـو خـوردگـوشـت بـیـابـدچـون شـیرگربـه آن پـنجـه که نان را ز سگان بـستـاند
زآسـتــیـنـی کـه نـدارد چــو بــخـواهـد عـاشـقدسـت بـیرون کـندو هر دو جـهان بـسـتـاند
بــر سـر خـوانـش صـد کـاسـه گـدایـی بــخـوردتـا یکـی لـقـمـه تـوانـگـر ز مـیان بـسـتـانـد
دوسـت چـون سـر خـود انـدر دل عـشـاق نـهادهر کـرا قـوت نـطـق اسـت زبـان بـسـتـانـد
مـن چـو سـربـاز کـشـم اسـب سـخـن را در دمفـکـر هـرجـائیم از دسـت عـنـان بـسـتـانـد
سـیف فـرغـانـی رو بـر خـط او نـه سـر خـویـشتــا ز دسـت اجــلـت خـط امـان بــسـتــانـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.