ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٥٠٢: درین تفکرم ای جان که گر فراق افتد

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 13:01 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
واین غزل (را) بدستور کبیر صاحب شهید شمس الدین صاحب دیوان وبکمال الدین اسمعیل نسبت میکنند وما ادری ایهما قال رحمهما الله تعالی وانا اقول:
دریـن تـفـکـرم ای جـان کـه گـر فـراق افـتــدمـرا وصــال تــو دیـگـر کـی اتــفــاق افــتــد
همین بس است زهجران دوست عاشق راکـه قـدر وصــل بــدانـد چــودر فـراق افــتــد
بــدرد هــجــر شــدم مــبــتــلــا ازآن هــردمصــدای نــالــه مــن انــدریــن رواق افــتـــد
مــرا زتـــلــخـــی آن وارهــان وآنــگـــه زهــربـدست خـویش بـمن ده که بـر مذاق افتـد
زهجـرت ای بـت خـورشـید رو مـن آن مـاهمکه ازخسوف بـرسته است ودر محاق افتـد
زفـــرقـــت گـــل روی تـــو بـــنــده دور ازتـــوچو بلبلیست که از جفت خویش طاق افتد
گــر اجــتــمـاع دگــر بــاره دیـر دســت دهـدمــیــان روح وبـــدن زود افـــتـــراق افـــتـــد
بـاشک شـسـتـه شود نامه گر درو سـخـنمبـــذکــر آرزو و شــرح اشـــتـــیــاق افــتـــد
زجـورهـا کـه تــو بــا بــنـده کـرده ای در رومعــجـــب مــدار گــر آوازه در عــراق افــتـــد
بــود کـه بــوی وی آرد بــســیـف فـرغــانـینـســیـم بــاد بــهـاری گــر اتــفــاق افــتــد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.