ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ٥١٥: سحرگه سوی ما بویی اگر زآن دلستان آید

RSS
تغییر یافته در 2011/08/01 21:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان سیف فرغانی, شعر کهن
سـحـرگـه سـوی مـا بــویـی اگـر زآن دلـسـتــان آیـدچـو صحت سوی بـیماران و سوی مرده جـان آید
بـسـا عـاشـق کـه او خـود را بـسـوزد همچـو پـروانهگر آن سـلطان مه رویان چـو شـمع اندر میان آید
از آن حـسـرت کـه بـی رویـش نـبــایـد دیـد گـلـهـا رادلم چون غنچه خون گردد چو گل در بوستان آید
چو صید از دام جست ای دل دگر چون در کمند افتدنفـس کـرکـام بـیرون شـد دگـر کـی بـاد هان آید
زتـاب شـوق خـود فـصـلی بـدان حـضـرت فـرسـتـادمکه از (هر) فصل اگر حـرفی نویسم داسـتـان آید
چـه شـوق انـگـیز اشـعـاری بـدان نیت همـی گـویمکـه مـهـر افـزای پـیـغـامـی ازآن نـا مـهـربــان آیـد
زبــاد ســرد هــجــرانــت رخــم را رنــگ دیـگــر شــدکه در بـرگ درخـت ای دوست زردی از خـزان آید
زهجـرت آنچـه بـرمن رفت ودر عشق آنچه پـیش آمدبــســوزد عـالـمـی را دل گـر از دل بــر زبــان آیـد
چـوتـو بـا مـن سـخـن گـویی ندانم تـا چـه افـشـانیکه آن کز تـو سـخـن گوید زلب شـکر فـشـان آید
کــمــان ابـــروان داری خــد نــگــش نــاوک مــژگــانهدف ازدل کند عـاشـق چـو تـیری زآن کـمان آید
اگر عـاشـق درین میدان خـورد بـر فـرق صـد چـوگانبــزیـر پــای اســب او بــسـر چــون گـو دوان آیـد
گـرم مویی نهی بـر تـن وگر صـد جـان خـوهی ازمننه آن بـرتـن سـبـک بـاشد نه این بـردل گران آید
چـو در جـانم بـود عـشـقـت مرا شـوقت بـسـوزد دلچــو در عـود اوفـتــد آتــش ازو هـردم دخــان آیـد
چـو سـعدی سـیف فرغانی مدام از شوق می گوید(نه چـنـدان آرزو مـندم کـه وصـفـش در بـیان آید)



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.