ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



«فی ذم العلماء المشبهین بالامراء المترفعین عن سیرة الفقرا»

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 12:33 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, شیخ بهایی
عـلـم یـابــد زیـب از فـقـر، ای پــســرنـی ز بــاغ و راغ و اسـب و گـاو و خــر
مـولـوی را، هـسـت دایـم این گـمـانکـان بــیـابــد زیـب ز اســبــاب جــهـان
نقـص عـلـم اسـت، ای جـناب مولویحــشــمــت و مــال و مــنــال دنــیـوی
قاقم و خز چـند پـوشی چون شهان؟مرغ و ماهی، چـند سازی زیب خوان؟
خـود بـده انصـاف، ای صـاحـب کـمالکـی شـود ایـنـهـا مـیـســر از حــلـال؟
ای عــلــم افــراشــتـــه، در راه دیــناز چه شد مائکول و ملبـوست چـنین؟
چـند مـال شـبـهه ناک آری بـه کـف؟تـا که بـاشی نرم پـوش و خـوش علف
عـاقـبــت ســازد تــو را، از دیـن بــریایــن خــودآرایــی و ایــن تـــن پـــروری
لــقــمـه کآیـد از طــریـق مـشــتــبــهخـاک خـور خـاک و بــر آن دنـدان مـنـه
کـان تــو را در راه دیـن مـغـبــون کـنـدنــور عــرفــان از دلــت بـــیــرون کــنــد
لـقـمـه نانی کـه بـاشـد شـبـهه ناکدر حــریــم کــعــبــه، ابــراهــیـم پــاک
گر، بـه دست خود فشاندی تـخـم آنور بـــه گــاو چــرخ کــردی شــخــم آن
ور، مــه نـو در حــصــادش داس کــردور به سنگ کعبه اش، دست آس کرد
ور بــه آب زمـزمـش کـردی عــجــیـنمــریـم آیـیـن پــیـکــری از حــور عــیـن
ور بـخـوانـدی بـر خـمـیرش بـی عـددفــاتـــحـــه، بـــا قــل هــوالــلــه احـــد
ور بـــود از شــاخ طــوبــی آتــشــشور شـدی روح الـامـین هـیـزم کـشـش
ور تــو بــرخـوانـی هـزاران بــسـمـلـهبـــر ســـر آن لـــقـــمــه پـــر ولـــولـــه
عـاقـبــت، خـاصـیـتــش ظـاهـر شـودنـفـس از آن لـقـمـه تـو را قـاهـر شـود
در ره طـاعـت، تــو را بــی جـان کـنـدخـــانـــه دیـــن تــــو را ویـــران کـــنـــد
درد دیــنــت گـــر بـــود، ای مــرد راه!چـاره خـود کـن، کـه دیـنـت شـد تـبـاه
از هوس بـگذر! رها کـن کـش و فـشپـــا ز دامــان قـــنــاعـــت، در مــکــش
گــر نـبــاشــد جــامـه اطــلـس تــو راکـهـنـه دلـقـی، سـاتـر تـن، بـس تـو را
ور مـزعـفـر نـبـودت بـا قـند و مـشـکخـوش بـود دوغ و پـیـاز و نـان خـشـک
ور نــبـــاشـــد مــشــربـــه از زر نــاببــا کــف خــود مـی تــوانـی خــورد آب
ور نــبـــاشــد مــرکــب زریــن لــگــاممـی تـوانـی زد بــه پـای خـویـش گـام
ور نـبـاشـد دور بـاش از پـیش و پـسدور بــاش نـفــرت خــلـق، از تــو بــس
ور نــبـــاشــد خــانــه هــای زرنــگــارمـی تـوان بـردن بـه سـر در کـنـج غـار
ور نـبــاشــد فـرش ابــریـشــم طــرازبــا حــصـیـر کـهـنـه مـسـجــد بــســاز
ور نـبــاشـد شـانـه ای از بــهـر ریـششـانه بـتـوان کـرد بـا انگشـت خـویش
هـرچـه بـیـنـی در جـهـان دارد عـوضدر عـوض گـردد تــو را حــاصـل، غـرض
بی عوض، دانی چه باشد در جهان؟عــمـر بــاشــد، عــمـر، قــدر آن بــدان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.