ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



بسم الله الرحمن الرحیم

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 09:05 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, شیخ بهایی
ای کـه روز و شـب زنی از عـلم لافهــیــچ بـــر جــهــلــت نــداری اعــتـــراف
ادعــــای اتــــبــــاع دیـــن و شــــرعشـرع و دیـن مـقـصـود دانـسـتـه بـه فـرع
و آن هم استـحسان و رأی از اجتهادنــه خـــبـــر از مـــبـــداء و نــه از مـــعـــاد
بـر ظـواهر گشـتـه قائل، چـون عـوامگـــاه ذم حـــکـــمــت و گــاهــی کـــلــام
گـه تـنـیـدت بــر ارسـطـالـیـس، گـاهبــر فــلـاطــون طــعــن کــردن بــی گـنـاه
دعــوی فــهـم عــلـوم و فــلـســفــهنــفــی یــا اثـــبـــاتـــش از روی ســـفـــه
تـو چه از حکمت بـه دست آورده ایحــــاش لـــلـــه، ار تــــصــــور کــــرده ای
چیست حکمت؟ طائر قدسی شدنســیــر کــردن در وجـــود خـــویــشــتـــن
ظـلـمت تـن طـی نمودن، بـعـد از آنخـــویــش را بـــردن ســـوی انــوار جـــان
پـــا نـــهـــادن در جـــهــان دیــگـــریخــوشــتـــری، زیــبـــاتـــری، بـــالــاتــری
کــشــور جـــان و جـــهــان تـــازه ایکــــش جــــهــــان تــــن بــــود دروازه ای
خـالص و صافی شـوی از خـاک پـاکنـــه ز آتــــش خـــوف و نـــه از آب پــــاک
هـر طـرف وضــع رشــیـقـی در نـظـرهــر طـــرف طــور انــیــقــی جـــلــوه گــر
هــر طـــرف انــوار فـــیــض لـــایــزالحـسـن در حـسـن و جـمـال انـدر جـمـال
حـکمت آمد گنج مقـصـود ای حـزین!لــیـک اگــر بــا فــقــه و زهــد آیـد قــریـن
فـقـه و زهد ار مجـتـمع نبـود بـه همکــی تـــوان زد در ره حـــکـــمــت قـــدم؟
فـقه چـبـود؟ آنچـه محـتـاجـی بـر آنهـــر صــــبــــاح و شــــام بــــل آنــــا فآن
فــقــه چــبــود؟ زاد راه ســالــکــیـنآنـکـه شـد بـی زاد، گـشـت از هـالـکـیـن
زهد چـه؟ تـجـرید قـلـب از حـب غـیرتـــا تـــعـــلــق نــایــدت مــانــع ز ســـیــر
گـر رسـد مـالـی، نـگـردی شـادمـانور رود هـــم، نـــبــــودت بــــا کــــی از آن
لــطــف دانــی؟ آنــچــه آیــد از خــداخـــواه ذل و فــقــر، خـــواه عـــز و غـــنــا
هر کـه او را این صـفـت حـالی نشـددل ز حـــب مــاســـوی خـــالــی نــشــد
نفـی، «لـاتأسـوا عـلی ما فـاتـکـم »یأس آوردش، شــــــــــده از راه گــــــــــم
نـیـسـت بــا وجــه زهـادت مـعـتــبــرنــقــد بـــاغ و راغ و گــاو و اســب و خـــر
گــرچــه ایـنـهـا غــالـبــا ســد رهـنـدپـــای بـــنــد نـــاقـــصـــان گـــمـــرهــنــد
آنکه گشـت آگاه و شـد واقف ز حـالدانـــد از دنـــیــا بـــود بـــس انـــفـــعـــال
مــال دنــیــا را مــعــیـن خــود مــدانای مـحــدث «فـاحــذروا» را هـم بــخــوان
حـب دنیا، گرچـه رأس هر خـطاستاهـل دنـیـا را در آن، بــس خــیـرهـاســت
حـب آن، رأس الـخـطـیـات آمـدسـتبین حب الشی ء و الشی ء فرق هست
سـیب، طـعـمـش قـوت دل می دهدگـه ز رنـگــش، طــفــل را دل مـی جــهـد
عــاقـل آن را بــهـر قـوت مـی خــوردبــهـر رنـگـش، طـفـل حـسـرت مـی بــرد
پـس مدار کارها، عـقل اسـت، عـقلگـــر نـــداری بـــاور، ایـــنـــک راه نـــقـــل



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.