ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شماره ١: بکشت غمزه آن شوخ بی گناه مرا

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 18:10 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, عبید زاکانی
بـکشت غمزه آن شوخ بـی گناه مرافکند سیب ز نخدان او بـه چـاه مرا
غلام هندوی خالش شدم ندانستمکاسیر خـویش کند زنگی سیاه مرا
دلـم بـجـا و دماغـم سـلیم بـود ولیز راه رفـتــن او دل بــشـد ز راه مـرا
هـزار بــار فـتـادم بـه دام دیـده و دلهنـوز هیچ نـمـیبـاشـد انـتـبـاه مـرا
ز مـهـر او نـتـوانـم کـه روی بــرتـابـمز خـاک گـور اگـر بــردمـد گـیـاه مـرا
بـه جـور او چو بـمیرم ز نو شوم زندهاگر بـه چـشـم عـنایت کند نگاه مرا
عــبــیـد از کــرم یـار بــر مــدار امـیـدکه لطف شامل او بس امیدگاه مرا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.