ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



فی التوحید باری تعالی جل و علا

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 19:57 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان عطار نیشابوری
درنــگــر اول کــه بـــا آدم چـــه کــردعــمـرهـا بــر وی در آن مـاتــم چــه کــرد
بـــازبـــنــگــر نــوح را غـــرقـــاب کــارتــا چــه بــرد از کــافــران ســالــی هــزار
بـــاز ابــراهــیــم را بــیــن دل شــدهمــنــجــنـیـق و آتــشــش مــنــزل شــده
بــاز اســمـعــیـل را بــیـن ســوگــوارکــبــش او قــربـــان شــده در کــوی یــار
بــاز در یـعــقــوب ســرگــردان نــگــرچـــشـــم کـــرده در ســـر کـــار پـــســـر
بــــاز یـــوســــف را نـــگـــر در داوریبـــنــدگــی و چـــاه و زنــدان بـــر ســری
بـــاز ایــوب ســـتـــمــکــش را نــگــرمــانـده در کــرمــان و گــرگــان پــیـش در
بــاز یـونـس را نـگـر گـم گـشـتــه راهآمــده از مــه بـــه مــاهــی چـــنــد گـــاه
بــاز مـوســی را نـگــر ز آغــاز عــهـددایــه فــرعــون و شــده تــابـــوت مــهــد
بـــــــاز داود زره گــــــر را نــــــگــــــرمــــوم کــــرده آهــــن از تــــف جــــگــــر
بــاز بــنـگــر کــز ســلــیـمـان خــدیـومـلـک وی بــر بــاد چــون بــگــرفــت دیـو
بـاز آن را بـین که دل پـر جـوش شـداره بـــر ســـر دم نــزد خـــامـــوش شـــد
بــاز یـحـیـی را نـگـر در پـیـش جـمـعزار سـر بــریـده در طـشـتــی چـو شـمـع
بــاز عــیـســی را نـگـر کــز پــای دارشــد هــزیـمــت از جــهـودان چــنــد بــار
بــاز بــنـگــر تــا ســر پــیـغــامــبــرانچـــه جـــفـــا و رنـــج دیـــد از کـــافـــران
تـو چـنـان دانـی کـه ایـن آسـان بـودبــلــکــه کــمـتــر چــیـز تــرک جــان بــود
چـنـد گـویم چـون دگـر گـفـتـم نمـاندگـر گـلـی کـز شــاخ مـی رفــتــم نـمـانـد
کـشـتــه حــیـرت شـدم یـکـبــارگـیمــی نــدانــم چــاره جــز بــی چــارگــی
ای خـرد در راه تــو طـفـلـی بــشـیـرگم شـده در جـسـت و جـویت عـقـل پـیر
در چـنان ذاتـی من آنگـه کـی رسـماز زعـــم مـــن در مـــنـــزه کـــی رســــم
نـه تــو در عـلـم آیـی و نـه در عـیـاننـــی زیــان و ســـودی از ســـود و زیــان
نه ز مـوسـی هرگـزت سـودی رسـدنــه ز فـــرعـــونـــت زیــان بـــودی رســـد
ای خدای بـی نهایت جـز تـو کیستچون توئی بی حد و غایت جز تو چیست
هیچ چـیز از بـی نهایت بـی شـکـیچــون بــه ســر نـایـد کــجــا مـانـد یـکـی
ای جــهـانـی خـلـق حــیـران مـانـدهتـــو بـــزیـــر پـــرده پـــنـــهـــان مـــانـــده
پــرده بــرگـیـر آخـر و جــانـم مـسـوزبــیـش ازیـن در پــرده پــنـهـانـم مــســوز
گـم شـدم در بــحـر حـیـرت نـاگـهـانزیـن هـمـه ســرگـشـتــگـی بــازم رهـان
در مــیـان بــحــر گــردون مــانــده اموز درون پــــرده بـــــیــــرون مــــانــــده ام
بــنـده را زیـن بــحــر نـامــحــرم بــرآرتـــو درافـــکـــنــدی مـــرا تـــو هــم بـــرآر
نفـس من بـگـرفـت سـر تـا پـای منگــر نــگــیـری دســت مــن ای وای مــن
جــانــم آلــودســت از بــیــهــودگــیمــــن نــــدارم طـــــاقـــــت آلــــودگــــی
یــا ازیــن آلــودگــی پـــاکــم بـــکــنیـا نـه در خــونـم کــش و خــاکــم بــکــن
خلق تـرسند از تـو من تـرسم ز خودکــز تــو نــیـکــو دیــده ام از خــویـش بــد
مـرده یی ام مـی روم بـر روی خـاکزنـده گـردان جـانـم ای جـانـبــخـش پـاک
مؤمن و کـافـر بـه خـون آغـشـتـه اندیـا هـمـه سـرگـشـتـه یـا بــرگـشـتـه انـد
گـر بـخـوانی این بـود سـرگـشـتـگیور بـــرانــی ایــن بـــود بـــرگــشــتــگــی
پـادشـاهـا دل بـه خـون آغـشـتـه امپــای تـا سـر چـون فـلـک سـرگـشـتـه ام
گفتـه ای من بـا شـماام روز و شـبیـک نـفــس فــارغ مـبــاشــیـد از طــلــب
چـون چـنین بـا یکـدگر همسـایه ایمتـو چـو خـرشـیـدی و مـا هـم سـایـه ایـم
چـه بـود ای معطـی بـی سـرمایگانگــر نــگــه داری حـــق هــمــســایــگــان
بــا دلــی پــر درد و جــانـی بــا دریـغز اشـتـیـاقـت اشـک مـی بـارم چـو مـیـغ
گــر دریــغ خــویــش بـــرگــویــم تــراگـم بــبــاشــم تــا بــه کــی جــویـم تــرا
ره بــرم شــو زان کــه گــم راه آمـدمدولــتـــم ده گـــرچـــه بـــی گـــاه آمــدم
هـرکـه در کــوی تــو دولـت یـار شــددر تــو گـم گـشـت وز خـود بــی زار شـد
نیسـتـم نـومـید و هسـتـم بـی قـراربـــوک درگـــیـــرد یــکـــی از صـــد هـــزار
آفـــریـــن جــــان آفـــریـــن پــــاک راآنـکـه جــان بــخـشـیـد و ایـمـان خـاک را
عــرش را بـــر آب بــنــیــاد او نــهــادخـــاکــیــان را عــمــر بـــر بـــاد او نــهــاد
آسـمـان را در زبـردسـتـی بــداشـتخــاک را در غـایـت پــســتــی بــداشــت
آن یــکــی را جـــنــبـــش مــادام دادوان دگـــــــــر را دایـــــــــمـــــــــا آرام داد
آسـمـان چـون خـیـمـه بــرپــای کـردبــی سـتــون کـرد و زمـیـنـش جـای کـرد
کـرد در شـش روز هفـت انجـم پـدیدوز دو حــــرف آورد نــــه طــــارم پــــدیـــد
مـهـره انـجـم ز زریـن حـقـه سـاخـتبـا فـلـک در حـقـه هر شـب مهره بـاخـت
دام تــن را مــخــتــلــف احــوال کــردمـــرغ جـــان را خـــاک در دنــبـــال کـــرد
بـحـر را بـگذاشت در تـسلیم خویشکـوه را افــســرده کــرد از بــیـم خــویـش
بـحـر را از تـشـنگی لب خـشـک کردسـنـگ را یـاقـوت و خــون را مـشـک کـرد
روح را در صــــورت پــــاک اونـــمـــودایـن هـمـه کـار از کـفــی خــاک او نـمـود
عقل سرکش را به شرع افکنده کردتـن بـه جـان و جـان بـه ایـمـان زنـده کـرد
کــوه را هــم تــیـغ داد و هـم کــمــرتــا بــه ســرهـنــگــی او افــراخــت ســر
گـاه گـل در روی آتــش دسـتــه کـردگــاه پــل بـــر روی دریــا بـــســتــه کــرد
نیم پـشه بـر سـر دشـمن گماشـتبــر سـر او چــار صـد ســالـش بــداشـت
عـنـکـبــوتـی را بـه حـکـمـت دام دادصـــــــــدر عـــــــــالــــــــم را درو آرام داد
بـسـت موری را کمر چـون موی سـرکـــرد او را بـــا ســـلـــیــمـــان در کـــمــر
خــلــعــت اولــاد عــبـــاســش بــدادطـاء و سـین بـی زحـمت طـاسـش بـداد
پــیـشــوایـانـی کــه ره بــیـن آمـدنـدگـــاه و بـــی گـــاه از پـــی ایــن آمــدنــد
جـان خـود را عـیـن حـیـرت یـافـتــنـدهـم ره جــان عـجــز و حـسـرت یـافـتــنـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.