ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت عیاری که اسیر نان و نمک خورده را نکشت

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 19:57 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان عطار نیشابوری
خــورد عــیـاری بــدان دل خــســتــه بــازبـــا وثــاقــش بــرد دســتــش بــســتــه بــاز
شـــد کـــه تـــیــغ آرد زنــد در گـــردنــشپــــــاره نـــــان داد آن ســـــاعـــــت زنـــــش
چــون بــیــامــد مــرد بـــا تــیــغ آن زمــاندیـــد آن دل خـــســـتـــه را در دســـت نـــان
گـفـت ایـن نـانـت کـه داد ای هـیـچ کـسگــفـــت ایــن نــان را عـــیــالــت داد و بـــس
مـرد چــون بــشــنـیـد آن پــاســخ تــمـامگــفــت بـــر مــا شــد تــرا کــشــتــن حــرام
زانـک هـر مـردی کـه نـان مـا شـکـســتســـوی او بـــا تـــیــغ نــتـــوان بـــرد دســـت
نــیـســت از نــان خــواره مــا جــان دریـغمــن چـــگـــونــه خـــون او ریــزم بـــه تـــیــغ
خــــالـــقـــا ســــر تــــا بــــه راه آورده امنــان هــمــه بـــر خــوان تــو مــی خــورده ام
چـون کـسـی مـی بـشـکـند نان کـسـیحــق گــزاری مــی کــنــد آن کــس بــســی
چــون تـــو بـــحــر جــود داری صــد هــزارنـــان تـــو بــــســـیـــار خـــوردم حـــق گـــزار
یــا الـــه الـــعـــالـــمـــیــن درمـــانـــده امغـرق خــون بــر خــشـک کـشـتــی رانـده ام
دســـت مــن گـــیــر و مـــرا فـــریــاد رسدســت بــر ســر چــنــد دارم چــون مــگــس
ای گــــنـــاه آمــــرز و عــــذرآمــــوز مــــنسـوخــتــم صـد ره چــه خــواهـی سـوز مـن
خــونـم از تــشــویـر تــو آمــد بــه جــوشنــاجـــوان مــردی بـــســی کــردم بـــپـــوش
مـن ز غــفــلـت صــد گـنـه را کـرده ســازتـــو عــوض صــد گــونــه رحــمــت داده بـــاز
پـــادشــاهــا در مــن مــســکــیــن نــگــرگـــر ز مــن بـــد دیــدی آن شـــد ایــن نــگــر
چـون نـدانـسـتــم خـطـا کـردم بــبــخـشبـــر دل و بـــر جـــان پـــر دردم بــــبــــخـــش
چــشــم مــن گــر مـی نـگــریـد آشــکــارجــان نــهــان مــی گــریــد از شــوق تـــو زار
خــالــقــا گــر نــیــک و گــر بـــد کــرده امهـــرچـــه کـــردم بــــا تـــن خـــود کـــرده ام
عـــفـــو کـــن دون هــمـــتـــیــهــای مــرامـــحـــو کـــن بـــی حـــرمـــتـــیــهــای مـــرا
***
سـوزنـی چـون دیـد بـا عـیـسـی بـه هـمبـــخـــیــه بـــا روی او فـــکـــنــدش لــاجـــرم
تــــیـــغ را از لـــالـــه خــــون آلـــود کــــردگــــلــــشــــن نـــیـــلـــوفــــری از دود کــــرد
پـــاره پـــاره خـــاک را در خـــون گــرفـــتتــا عــتــیــق و لــعــل از و بـــیــرون گــرفــت
در سـجـودش روز و شـب خـورشید و ماهکـــرد پـــیـــشـــانـــی خـــود بــــر خـــاک راه
هـســت سـیـمـایـی ایـشـان از سـجــودکــی بــود بــی ســجــده ســیـمــا را وجــود
روز از بــســطــش ســپــیــد افــروخــتــهشـب ز قـبــضـش در ســیـاهـی ســوخــتــه
طـــوطــیــی را طـــوق از زر ســـاخـــتـــههـــدهـــدی را پــــیـــک ره بــــرســـاخـــتـــه
مـــرغ گـــردون در رهــش پـــر مــی زنــدبــر درش چــون حــلــقــه ای ســر مــی زنـد
چـــــرخ را دور شـــــبـــــان روزی دهـــــدشـــــــــب بـــــــــرد روز آورد روزی دهــــــــد
چـــون دمـــی در گـــل دمـــد آدم کـــنـــدوز کــــف و دودی هـــمـــه عــــالـــم کـــنـــد
گــه ســگــی را ره دهــد در پــیـشــگــاهگــه کـــنــد از گـــربـــه ای مــکـــشـــوف راه
چــون ســگــی را مــرد آن قــربــت کــنـدشــیـرمــردی را بــه ســگ نــســبــت کــنــد
او نـــهـــد از بــــهـــر ســــکـــان فـــلـــکگـــرده خــــورشـــیـــد بــــر خــــوان فـــلـــک
گــه عــصــائی را ســـلــیــمــانــی دهــدگــــاه مــــوری را ســــخــــن دانــــی دهــــد
از عـــصـــایـــی آورد ثـــعـــبــــان پـــدیـــدوز تـــــنـــــوری آورد طـــــوفـــــان پـــــدیـــــد
چــون فــلـک را کــره ای ســرکــش کـنـداز هـــلــــالـــش نـــعــــل در آتــــش کــــنـــد
نـــاقــــه از ســــنـــگــــی پــــدیـــدار آوردگـــــــــــــاو زر در نــــــــــــالــــــــــــه زار آورد
در زمـــســـتـــان ســـیـــم آرد در نـــثـــارزر فـــشـــانـــد در خــــزان از شـــاخــــســـار
گـر کـسـی پـیکـان بـه خـون پـنـهان کـنـداو ز غـــنـــچـــه خـــون در پـــیــکـــان کـــنـــد
یــاســمــیــن را چــار تـــرکــی بـــرنــهــدلـــالـــه را از خـــون کـــلــه بـــر ســـر نــهــد
گـــه نــهــد بـــر فـــرق نــرگـــس تـــاج زرگــه کــنــد در تـــاجــش از شــب نــم گــهــر
عـقـل کـار افـتــاده جــان دل داده زوسـتآســمــان گــردان زمــیـن اســتــاده زوســت
کـوه چــون ســنـگـی شــد از تــقــدیـر اوبــــحــــر آبــــی گـــشـــت از تــــشـــویـــر او
هم زمـینـش خـاک بـر سـر مـانـده اسـتهـم فـلـک چـون حـلـقـه بـر در مـانـده اسـت
هشت خـلدش یک سـتـانه بـیش نیستهـفــت دوزخ یـک ز فــانــه بــیـش نــیـســت
جــمـلـه در تــوحــیـد او مـســتــغـرق انـدچـیسـت مـسـتـغـرق کـه سـحـر مطـلـق اند
گرچـه هسـت از پـشت ماهی تـا بـه ماهجـــــمـــــلـــــه ذرات بـــــر ذاتـــــش گـــــواه
پـــســـتـــی خـــاک و بـــلــنــدی فــلــکدو گــواهــش بـــس بــود بـــر یــک بــه یــک
بـــــا دو خـــــاک و آتـــــش و خــــون آوردســـر خـــویــش از جـــمـــلـــه بـــیــرون آورد
خـــاک مــا گــل کـــرد در چـــل بـــامــدادبـــــــــعــــــــد از آن جـــــــــان را درو آرام داد
جـان چـو در تـن رفـت و تـن زو زنـده شـدعــقــل دادش تـــا بـــه دو بـــیــنــنــده شــد
عــقــل را چــون دیــد بــیـنــایـی گــرفــتعــلــم دادش تـــا شـــنــاســـایــی گــرفــت
چــون شـنـاسـا شـد بــه عـقـل اقـرار دادغــرق حـــیــرت گــشـــت و تـــن در کــار داد
خـواه دشـمـن گـیـر اینـجـا خـواه دوسـتجـــمــلـــه را گـــردن بـــه زیــر بـــار اوســـت
حـــکـــمـــت او بـــر نـــهــد بـــار هــمـــهوای عـــجــــب او خـــود نـــگـــه دار هـــمـــه
کــوه را مــیـخ زمــیـن کــرد از نــخــســتپـــس زمــیــن را روی از دریــا بـــشـــســـت
چـون زمین بـر پـشـت گاو اسـتـاد راسـتگــاو بـــر مــاهــی و مــاهــی در هــواســـت
پس همه بر چیست بر هیچ است و بسهیچ هیچـسـت این همـه هیچـسـت و بـس
فــکــر کــن در صـــنــعـــت آن پـــادشـــاهکــیــن هــمــه بـــر هــیــچ مــی دارد نــگــاه
چــون هـمـه بــر هـیـچ بــاشــد از یـکــیایـن هـمـه پــس هـیـچ بــاشـد بــی شـکـی
جــزو و کــل بـــرهــان ذات پــاک اوســتعـرش و فرش اقطـاع مشـتـی خـاک اوسـت
عـرش بــر آبـسـت و عـالـم بــر هـواسـتبـــگــذر از آب و هــوا جـــمــلــه خـــداســـت
عرش و عالم جـز طلسمی بـیش نیسـتاوست و بس این جمله اسمی بیش نیست
درنـگـر کــیـن عــالـم و آن عــالـم اوســتنـیسـت غـیر او وگـر هـسـت آن هـم اوسـت
جــمــلــه یــک ذاتــســت امــا مــتــصــفجــمـلــه یـک حــرف و عــبــارت مــخــتــلــف
مـرد مـی بـایـد کـه بـاشـد شـه شـنـاسگـــر بـــبـــیــنــد شـــاه را در صـــد لـــبـــاس
در غـلـط نبـود کـه مـی داند کـه کـیسـتچـون همه اوسـت این غلط کردن ز چـیسـت
در غــــلــــط افــــتــــادن احــــول را بــــودایـــن نـــظــــر مـــردی مـــعـــطــــل را بــــود
ای دریـغــا هـیـچ کــس رانــیـســت تــابدیـــدهـــا کـــور و جـــهـــان پــــر ز آفـــتــــاب
گــر نــبــیــنــی ایـن خــرد را گــم کــنــیجــمــلــه او بــیــنــی و خــود را گــم کــنــی
جـمـلـه دارند ای عـجـب دامن بـه دسـتوز هــمــه دورنــد و بـــا او هــم نــشــســـت
ای ز پـــیــدایــی خـــود بـــس نــاپـــدیــدجـــمــلـــه عـــالـــم تـــو و کـــس نــاپـــدیــد
جـان نـهان در جـسـم و تـو در جـان نـهانای نـــهـــان انـــدر نـــهـــان ای جـــان جـــان
ای ز جـمـلـه پـیش و هـم پـیش از هـمـهجــمــلــه از خــود دیـده و خــویـش از هـمــه
بــام تــو پــر پــاســبــان، در پــر عـسـسســـوی تـــو چـــون راه یــابـــد هــیــچ کــس
عـقـل و جــان را گـرد ذاتــت راه نـیـســتوز صــفــاتــت هــیــچ کــس آگــاه نــیــســت
گـرچـه در جـان گـنـج پـنـهـان هـم تـویـیآشـــکـــارا بـــر تـــن و جـــان هـــم تـــویـــی
جــمـلـه جــانـهـا ز کــنـهـت بــی نـشــانانــبـــیــا بـــر خـــاک راهــت جـــان فــشـــان
عـــقــل اگــر از تـــو وجـــودی پـــی بـــردلــیــک هــرگــز ره بـــه کــنــهــت کــی بـــرد
چـون تــویـی جـاویـد در هـسـتـی تــمـامدســتـــهــا کــلــی فــرو بـــســتــی تـــمــام
ای درون جــــان بــــرون جـــان تــــویـــیهـــرچـــه گـــویــم آن نـــه هـــم آن تـــویــی
ای خـــرد ســـرگـــشـــتــــه درگـــاه تــــوعـــقـــل را ســـر رشـــتـــه گـــم در راه تــــو
جــمــلــه عــالــم بــه تــو بــیـنــم عــیـانوز تـــو در عــالــم نــمــی بـــیــنــم نــشـــان
هــرکــســـی از تـــو نــشــانــی داد بـــازخــود نــشــان نـیـســت از تــو ای دانــای راز
گـرچـه چــنـدیـن چــشـم گـردون بــازکـردهــــم نــــدیــــد از راه تــــو یــــک ذره گــــرد
نــه زمــیــن هــم دیــد هــرگــز گــرد تـــوگـــرچـــه بــــر ســـرکـــرد خـــاک از درد تــــو
آفــتـــاب از شــوق تـــو رفــتـــه ز هــوشهــر شــبـــی در روی مــی مــالــیــد گــوش
مــاه نــیــز از بـــهــر تـــو بـــگـــداخـــتـــههـــر مـــه از حـــیـــرت ســـپـــرانـــداخـــتـــه
بــــحــــر در شـــورت ســــرانـــداز آمـــدهدامـــنـــی تـــر خـــشـــک لـــب بــــاز آمـــده
کــوه را صـــد عـــقـــبـــه بـــر ره مــانــدهپــــای در گــــل تــــا کــــمـــر گـــه مـــانـــده
آتـــش از شــوق تــو چــون آتــش شــدهپــای بـــر آتــش چــنــیــن ســرکــش شــده
بـــاد بـــی تـــو بـــی ســر و پـــای آمــدهبـــــاد در کــــف بـــــاد پــــیــــمــــای آمــــده
آب را نـــامــــانـــده آبــــی بــــر جــــگــــروابـــش از شــوق تـــو بـــگــذشــتــه ز ســر
خــــاک در کــــوی تــــو بــــر در مـــانـــدهخــــاکـــســـاری خـــاک بــــر ســـرمـــانـــده
چــنــد گــویـم چــون نــیـایـی در صــفــتچـــون کــنــم چـــون مــن نــدارم مــعــرفــت
گــــر تــــو ای دل طــــالــــبــــی در راه رومـــی نـــگـــر از پــــیـــش و پــــس آگــــاه رو
ســـالــکـــان را بـــیــن بـــه درگــاه آمــدهجــمــلــه پـــشــتــاپـــشــت هــمــراه آمــده
هــســـت بـــا هــر ذره درگـــاهــی دگـــرپـــــس ز هـــــر ذره بــــــدو راهـــــی دگـــــر
تـــو چـــه دانــی تـــا کـــدامــیــن ره رویوز کـــــدامـــــیـــــن ره بـــــدان درگـــــه روی
آن زمـان کـورا عـیـان جــویـی نـهـانـسـتو آن زمـان کــورا نـهـان جــویـی عــیـانـســت
گــر عــیــان جــویـی نــهــان آنــگــه بــودور نـــهـــان جـــویــی عـــیــان آنـــگـــه بـــود
ور بــهـم جــویـی چــو بــی چـونـسـت اوآن زمــــان از هــــر دو بــــیــــرونــــســــت او
تــو نـکــردی هـیـچ گــم چــیـزی مـجــویهـرچــه گـویـی نـیـسـت آن چــیـزی مـگـوی
آنـــچ گـــویــی و انـــچ دانــی آن تـــویــیخــویـش رابــشــنــاس صــد چــنـدان تــویـی
تــو بـــدو بــشــنــاس او را نــه بــه خــودراه از و خــــــیـــــزد بــــــدو نــــــه از خــــــرد
واصــفــان را وصــف او درخــورد نـیـســتلـــایــق هــر مــرد و هــر نــامــرد نــیــســـت
عـجـز از آن هـمـشـیـره شـد بـا مـعـرفـتکـــو نـــه در شـــرح آیـــد و نـــه در صـــفـــت
قسـم خـلق از وی خـیالی بـیش نیسـتزو خــبــر دادن مــحــالــی بــیـش نــیــســت
کـو بـه غـایـت نـیـک و گـر بــد گـفـتـه انـدهــرچ ازو گــفــتـــنــد از خــود گــفــتـــه انــد
بـرتـر از عـلـمـسـت و بـیرون از عـیانسـتزانـک در قـدوســی خــود بــی نـشـانـســت
زو نـشـان جـز بـی نـشـانی کـس نیافـتچـاره ای جــز جــان فـشـانـی کـس نـیـافـت
هــیــچ کــس را درخــودی و بــی خــودیزو نـــصــــیـــبــــی نـــیـــســــت الـــا الـــذی
ذره ذره در دو گــیــتـــی وهــم تـــســـتهـرچ دانـی نـه خــداســت آن فـهـم تــسـت
نـیـسـت او آن کـسـی آنـجــا کـه اوسـتکـی رســد جــان کـسـی آنـجــا کـه اوســت
صــد هــزاران طــور از جــان بــر تــرســتهــرچ خــواهــم گــفــت او زان بـــرتــراســت
عــقــل در ســودای او حــیــران بــمــانــدجــان ز عــجــز انـگــشــت در دنـدان بــمـانـد
عـقـل را بـر گـنج وصـلـش دسـت نیسـتجــان پــاک آنـجــایـگـه کـو هـسـت نـیـسـت
چـیـسـت جـان در کـار او سـرگـشـتـه ایدل جــگــر خــواری بــه خــون آغــشــتــه ای
می مکن چـندین قیاس ای حـق شـناسزانــک نـــایــد کـــار بـــی چـــون در قـــیــاس
در جــلـالـش عـقـل و جــان فـرتــوت شـدعـقـل حـیـران گـشـت و جـان مـبــهـوت شـد
چـــون نـــبــــود از انـــبـــیـــاء و از رســـلهـــیــچ کـــس یــک جـــزویــی از کـــل کـــل
جــمــلــه عــاجــز روی بــر خــاک آمــدنـددر خــــطــــاب مــــاعــــرفــــنـــاک آمــــدنـــد
مـن کـه بــاشـم تــا زنـم لـاف شـنـاخــتاو شـنـاســا شـد کـه جــز بــا او نـســاخــت
چـون جـزو در هر دو عـالـم نـیسـت کـسبـــا کـــه ســـازد ایـــنـــت ســـودا و هـــوس
هــســـت دریــایــی ز جـــوهــر مـــوج زنتــو نــدانــی ایـن ســخــن شــش پــنــج زن
هــرکــه او آن جـــوهــر و دریــا نــیــافــتلــــا شـــــد و الــــاء لــــاالــــا نــــیــــافـــــت
هــرچ آن مــوصـــوف شـــد آن کــی بـــودبـــا مــنــت ایــن گــفــتــن آســان کــی بــود
آن مـــگـــو چــــون در اشـــارت نـــایـــدتدم مــــزن چــــون در عــــبـــــارت نــــایــــدت
نـــه اشـــارت مـــی پـــذیــرد نــه بـــیــاننــه کـــســـی زو عـــلـــم دارد نــه نــشـــان
تـو مـبـاش اصـلـا، کـمـال اینـسـت و بـستــو ز تــو لــا شــو، وصــال ایـنـســت و بــس
تـــو درو گــم شــو حــلــولــی ایــن بـــودهـــرچ ایــن نـــبـــود فـــضـــولـــی ایــن بـــود
در یــکــی رو و از دوی یـک ســوی بــاشیــک دل و یــک قـــبـــلــه و یــک روی بـــاش
ای خـــلـــیــفـــه زاده بـــی مـــعـــرفـــتبـــا پـــدر در مــعــرفــت شـــو هــم صـــفــت
هــــرچ آورد از عــــدم حـــــق در وجـــــودجــمــلــه افــتــادنــد پــیـشــش در ســجــود
چــون رســیــد آخــر بــه آدم فــطــرتــشدر پـــس صـــد پــــرده بــــرد از غـــیـــرتـــش
گــفــت ای آدم تـــو بـــحــر جـــود بـــاشسـاجــدنـد آن جــمـلـه تــو مـسـجــود بــاش
و آن یـکـی کـز ســجــده او سـربــتــافـتمـسـخ و ملـعـون گـشـت و آن سـر درنیافـت
چـون سـیه رو گـشـت گفـت ای بـی نیازضـــایــعـــم مـــگـــذار و کـــار مـــن بـــســـاز
حــق تــعــالــی گــفــت ای مـلــعــون راههــم خـــلــیــفــســت آدم و هــم پـــادشــاه
بــــاش چــــشـــمـــا روی او امـــروز تــــوبـــعــد ازیــن فــردا ســـپـــنــدش ســوز تـــو
جزو کل شد چون فرو شد جان بـه جسمکـس نـســازد زیـن عــجــایـب تــر طــلـســم
جـان بـلـنـدی داشـت تـن پـسـتـی خـاکمـجــتــمـع شـد خـاک پــسـت و جــان پــاک
چــون بــلـنـد و پــســت بــا هـم یـار شـدآدمـــــی اعـــــجـــــوبــــــه اســـــرار شـــــد
لــیــک کــس واقــف نــشــد ز اســـرار اونـــیـــســــت کــــار هـــر گـــدایـــی کــــار او
نـه بــدانـســتــیـم و نـه بــشــنـاخــتــیـمنـــه زمـــانـــی نـــیـــز دل پــــرداخــــتــــیـــم
چـنـد گـویی جـز خـمـوشـی راه نـیـسـتزانـــک کـــس را زهـــره یــک آه نـــیـــســـت
آگـــهـــنـــد از روی ایـــن دریـــا بـــســـیلــیـک آگــه نــیــســت از قــعــرش کــســی
گـنج در قـعـرسـت گـیتـی چـون طـلـسـمبــشــکــنـد آخــر طــلـســم و بــنـد جــســم
گـنـج یابـی چـون طـلـسـم از پـیش رفـتجـان شـود پــیـدا چـو جـسـم از پـیـش رفـت
بـعـد از آن جـانـت طـلـسـمـی دیگـرسـتغــیـب را جــان تــو جــســمـی دیـگــرســت
هـمـچـنـیـن مـی رو بـه پـایـانـش مـپـرسدر چــنــیــن دردی بـــه درمــانــش مــپـــرس
در بــن ایــن بــحــر بــی پــایــان بــســیغـرقـه گـشـتـنـد و خـبـر نـیـسـت از کـسـی
در چـنـیـن بـحـری کـه بـحـر اعـظـمـسـتعــالــمــی ذره ســـت و ذره عــالــمــســـت
کـوپــلـه سـت ایـن بــحـر را عـالـم، بــدانذره هــم کــوپـــلــه ســـت ایــن هــم بـــدان
کـــو نـــمـــایــد عـــالـــم و یــک ذره هــمکـــم شـــود دو کــوپـــلــه زیــن بـــحـــر کــم
کـس چــه دانـد تــا دریـن بــحــر عـمـیـقســــنـــگ ریـــزه قـــدر دارد یـــا عــــقـــیـــق
عــقــل و جــان و دیــن و دل دربـــاخــتــمتــــا کــــمـــال ذره ای بــــشــــنـــاخــــتــــم
لـب بــدوز از عـرش وز کـرســی مـپــرسگــر هـمــه یـک ذره مـی پــرســی مــپــرس
عـقـل تـو چـون در سـر مـویی بـسـوخـتهــر دو لــب بـــایــد ز پــرســیــدن بــدوخــت
کـــس نـــدانــد کـــنــه یــک ذره تـــمـــامچــنــد پــرســی چــنــد گــویـی والــســلــام
چــیـســت گــردون ســرنـگــون نـاپــایـداربــــی قــــراری دایــــمــــا بـــــر یــــک قــــرار
در ره او پـــــا و ســـــر گـــــم کـــــرده ایپـــــــــــرده در پـــــــــــرده در پـــــــــــرده ای
حــل و عـقـد ایـن چــنـیـن ســلـطــانـیـیکـــــی تــــــوان کــــــردن گـــــر دانـــــیـــــی
چـرخ مـی خـواهـد کـه ایـن سـر پـی بـرداو بـــه ســـرگــردانــی ایــن ســر کــی بـــرد
چـرخ جـز سرگشتـه و پـی کرده چـیستاوچـــه دانـــد تـــا درون پــــرده چـــیـــســـت
او که چـندین سـال بـر سر گشتـه اسـتبــی سـر و بــن گـرد ایـن در گـشـتــه اسـت
مــــــی نــــــدانــــــد در درون پــــــرده رازکـی شــود بــر چــون تــویـی ایـن پــرده بــاز
کـار عـالـم عـبـرت اسـت و حـسـرتـسـتحــیــرت انــدر حــیــرت انــدر حــیــرتـــســت
هـر زمــان ایـن راه بــی پــایـان تــراســتخــلــق هـر ســاعــت درو حــیـران تــرســت
هــــیــــچ دانــــی راه رو چــــون دیـــد راههـــرکــــه افــــزون رفــــت افــــزون دیـــد راه
بـــی نــهــایــت کــرد و کــاری داشــتــیبـــی عــدد حـــصــر و شــمــاری داشــتـــی
کــــارگــــاه پـــــر عــــجـــــائب دیــــده امجـــمــلـــه را از خـــویــش غـــایــب دیــده ام
سـوی کـنـه خـویش کـس را راه نـیـسـتذره ای از ذره ای آگــــــاه نــــــیــــــســـــــت
هسـت کاری پـشت و رو نه سـر نه پـایروی در دیـــوار و پــــشـــت دســــت خــــای
مــبـــتـــلــای خــویــش و حـــیــران تـــومگــــر بــــدم گــــر نــــیــــک هــــم زان تــــوم
نـیـم جــزوم بــی تــو مــن، در مــن نـگــرکــل شـــوم گــر تـــو کــنــی در مــن نــظـــر
یــک نـــظـــر ســـوی دل پـــر خـــونـــم آروز مــــیـــان ایـــن هــــمــــه بــــیـــرونــــم آر
گـر تــو خــوانـی نـاکـس خـویـشـم دمـیهــیـچ کــس در گــرد مــن نــرســد هــمــی
مـن کـه بــاشـم تــا کـسـی بــاشـم تــراایــن بـــســم گــر نــاکــســی بـــاشــم تــرا
کـــی تـــوانــم گـــفـــت هــنـــدوی تـــومهــــنــــدوی خـــــاک ســــگ کــــوی تـــــوم
هــنــدوی جـــان بـــر مـــیــان دارم ز تـــوداغ هــمـــچـــون حـــبـــشـــیــان دارم ز تـــو
گــر نـیـم هـنـدوت چــون مـقــبــل شــدمتـــا شـــدم هـــنـــدوت زنـــگـــی دل شـــدم
هـــنـــدوی بــــا داغ را مــــفــــروش تــــوحـــلــقـــه ای کــن بـــنــده را در گــوش تـــو
ای ز فــضــلــت نــاشــده نــومــیـد کــسحــــلــــقــــه و داغ تــــوم جــــاویــــد بــــس
هـرکـه را خــوش نـیـســت دل در درد تــوخــوش مـبــادش زانـک نـیـســت او مـرد تــو
ذره دردم ده ای درمــــــــــــان مـــــــــــنزانـــک بــــی دردت بــــمـــیـــرد جـــان مـــن
کـــفــــر کــــافــــر را و دیـــن دیـــن دار راذره دردت دل عــــــــــــــــــطـــــــــــــــــــار را
یـــا رب آگـــاهـــی ز یـــا ربـــهـــای مـــنحـــاضـــری در مـــاتــــم شـــبــــهـــای مـــن
مـاتــمـم از حــد بــشـد سـوری فـرســتدر مـــیــان ظـــلـــمـــتـــم نــوری فـــرســـت
پــای مــرد مـن در ایـن مــاتــم تــو بــاشکــس نــدارم دســت گــیـرم هــم تــو بــاش
لــــذت نــــور مــــســــلــــمــــانـــیـــم دهنــیــســـتـــی نـــفـــس ظـــلـــمـــانــیــم ده
ذره ام لـــــا شــــــده در ســــــایـــــه اینــیــســـت از هــســتـــی مــرا ســـایــه ای
ســایــلــم زان حــضــرت چـــون آفــتـــاببــوک از آن تــابــم رســد یــک رشــتــه تــاب
تــا مــگــر چــون ذره ســرگــشــتــه مــندرجـــهــم دســتـــی زنــم در رشــتـــه مــن
پــس بــرون آیـم از ایـن روزن کـه هـسـتپــیـش گـیـرم عـالـمـی روشـن کـه هـســت
تــا نـیـامـد بــر لـبــم ایـن جــان کــه بــودداشــتــم آخــر کــســی زان ســان کـه بــود
چــون بــرآیـد جــان نــدارم جــز تــو کــسهــم ره جـــانـــم تـــو بـــاش آخـــر نـــفـــس
چــون ز مـن خــالــی بــمــانـد جــای مـنگـــر تـــو هــم راهــم نــبـــاشـــی وای مــن
روی آن دارد کـــه هـــم راهـــی کـــنـــیمــی تـــوانــی کــرد اگــر خـــواهــی کــنــی



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.