ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت سلطان محمود و خارکن

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 20:04 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان عطار نیشابوری
ناگـهی مـحـمـود شـد سـوی شـکـاراوفــتــاد از لــشــگــر خــود بـــرکــنــار
پــیـرمـردی خــارکــش مـی رانـد خــرخــار وی بـــفــتـــاد وی خــاریــد ســر
دیـد مــحــمــودش چــنــان درمــانـدهخــــار او افــــتــــاده و خــــرمــــانـــده
پیش شد محمود و گفت ای بـی قراریار خـواهی، گـفـت خـواهم ای سـوار
گــر مـرا یـاری کــنـی چــه بــود از آنمــن کــنــم ســود و تــرا نــبــود زیــان
از نـکـو رویـیـت مـی بـبـیـنـم نـصـیـبلــطــف نــبــود از نـکــو رویـان غــریـب
از کــرم آمــد بــه زیــر آن شــهــریــاربـرد حـالی دست چـون گل سوی خار
بـــار او بـــر خــر نــهــاد آن ســرفــرازرخــش سـوی لـشـگـر خـود رانـد بــاز
گـفـت لـشـگـر را کـه پـیـری بـارکـشبــا خــری مـی آیـد از پــس خــارکـش
ره فـــرو گـــیــریــد از هـــر ســـوی اوتـــا بـــبـــیـــنـــد روی مـــن آن روی او
لـشــگـرش بــر پــیـر بــگـرفـتــنـد راهره نـمـانـد آن پــیـر را جـز پــیـش شـاه
پــیـر بــا خـود گـفـت بــا لـاغـر خــریچـون بـرم راه ایـنـت ظـالـم لـشـگـری
گـرچـه مـی تـرسـید، چـتـر شـاه دیدهــم بــســوی شــاه رفــتــن راه دیــد
آن خــرک مـی رانـد تــا نـزدیـک شـاهچـون بــدیـد او را، خـجـل شـد پـیـرراه
دیــــد زیــــر چــــتــــر روی آشــــنــــادر عـــنـــایـــت اوفـــتــــاد و در عـــنـــا
گفـت یا رب بـا که گویم حـال خـویشکـرده ام مـحــمـود را حــمـال خـویـش
شــاه بــا او گــفــت ای درویـش مـنچـیـسـت کـار تـو بــگـو در پــیـش مـن
گـفـت مـی دانـی تـو کـارم کـژ مـبــازخــویـشـتــن را اعـجــمـی ره مـســاز
پــیــرمــردی ام مــعــیــل و بــارکــشروز و شـب در دشـت بـاشم خـارکش
خــار بــفــروشــم، خــرم نــان تــهـیمــی تــوانــی گــر مــرا نــانـی دهـی
شــهـریـارش گــفــت ای پــیـر نـژنــدنـرخ کـن تـا زر دهـم، خـارت بــه چـنـد
گـفـت ای شـه این ز مـن ارزان مـخـرکــم بــنــفــروشــم ز ده هــمــیــان زر
لـشـگـرش گـفـتـند ای ابـلـه خـموشایـن دو جــو ارزد، زهــی ارزان فــروش
پــیـر گـفــتــا ایـن دو جــو ارزد ولـیـکزین کـم افـتـد این خـریـداریسـت نـیک
مـقـبـلـی چـون دسـت بـر خـارم نهادخــار مــن صــد گــونـه گــلــزارم نـهـاد
هـر کــرا بــایـد چــنـیـن خــاری خــردهــربـــن خـــاری بـــه دیــنــاری خــرد
نــامــرادی خـــار بـــســـیــارم نــهــادتــا چــو اویـی دسـت بــر خــارم نـهـاد
گـرچـه خـاری اسـت کـارزان ارزد ایـنچون ز دست اوست صد جان ارزد این
***
دیگری گفتـش که ای پـشـت سـپـاهنـــاتـــوانـــم، روی چـــون آرم بــــه راه
مــن نــدارم قــوت و بـــس عــاجـــزمایـن چــنـیـن ره پــیـش نـامـد هـرگـزم
وادی دورســـت و راه مــشـــکــلــشمـن بـمـیـرم در نـخـسـتـیـن مـنـزلـش
کـوهـهـای آتـشـین در ره بـسـیسـتوین چـنین کـاری نه کار هرکسـیسـت
صـد هـزاران سـر دریـن ره گـوی شـدبـس که خونها زین طلب در جوی شد
صـد هـزاران عـقـل ایـنـجــا سـرنـهـادوانـک او نـنـهـاد ســر، بــر ســرفــتــاد
در چـنـیـن راهـی کـه مـردان بـی ریـاچــادری در ســرکــشــیـدنــد از حــیــا
از چو من مسکین چه خیزد جـز غبـارگــر کــنــم عـــزمــی بـــیــمــرم زارزار
***
هدهدش گفت ای فسـرده چـند ازینتــا بــه کـی داری تـو دل دربــنـد ازیـن
چـون تـرااین جـایگـه قـدراند کـیسـتخـواه میرو خـواه نی، هر دو یکـیسـت
هست دنیا چون نجاست سر به سرخــلــق مــی مـیـرنـد در وی در بــه در
صـد هزاران خـلـق همـچـون کـرم زردزار مـــی مــیــرنــد در دنــیــا بـــه درد
مــا اگــر آخــر دریــن مــیــریــم خــواربــه کــه در عــیــن نــجــاســت زار زار
این طلب گر از تـو و از من خـطاسـتگـر بـمـیرم این دم از غـم هم رواسـت
چـون خـطاها در جـهان بـسیارهستیک خـطـا دیگـر هـمـان انـگـار هـسـت
گـر کـسـی را عـشـق بـدنـامـی بـودبــه ز کــنــاســی و حــجــامــی بـــود
گـیرم این سـودا ز طـراری کـم اسـتتـو کمش گیر این مرا کمتـر غم اسـت
گــر ازیــن دریــا تـــو دل دریــاکـــنــیچــون نـظــر آری هـمــه ســوداکــنـی
گر کسـی گوید غرورسـت این هوسچـون رسی آنجـا تـو چون نرسید کس
در غــرور ایـن هـوس گــر جــان دهـمبــه کــه دل در خــانــه و دکــان نــهـم
ایـن هـمـه دیـدیـم و بـشـنـیـدیـم مـایـک نــفــس از خــود نـگــردیـدیـم مــا
کــارمــا از خــلــق شــد بـــر مــا درازچــنـد ازیـن مـشــت گـدای بــی نـیـاز
تــا نـمـیـری از خـود و از خــلـق پــاکبــرنــیــایــد جــان مــا از حــلــق پــاک
هرک او از خـلـق کـلـی مرده نیسـتمـرد او کـو مـحـرم ایـن پــرده نـیـسـت
مـحــرم ایـن پــرده جــان آگـه اســتزنـده ای از خــلــق نــامــرد ره اســت
پـای درنـه گـر تـو هـسـتـی مـرد کـارچـون زنان دسـت آخـر از دستـان بـدار
تـو یقین دان کین طلب گر کافریسـتکار اینسـت این نه کار سـرسـریسـت
بـر درخـت عشق بـی بـر گیست بـارهــرک دارد بـــرگ ایــن گــو ســـر درآر
عـشـق چـون در سـینه منزل گـرفـتجـان آن کـس راز هسـتـی دل گـرفـت
مــرد را ایــن درد در خـــون افـــکــنــدســرنـگــون از پــرده بــیـرون افــکــنــد
یک دمـش بـا خـویشـتـن نـکـنـد رهـابـکـشـدش وانـگـاه خـواهـد خـون بـهـا
گـر دهـد آبــیـش، نـبــود بــی زحــیـرور دهد نانش، بـه خـون بـاشـد خـمـیر
ور بـــود از ضــعــف عــاجــزتــر ز مــورعـشـق بـیش آرد بـرو هـر لـحـظـه زور
مــرد چــون افــتــاد در بــحــر خــطــرکـی خـورد یک لقـمه هرگـز بـی خـبـر



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.