ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گفتگوی سقراط با شاگردش در دم مرگ

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 20:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان عطار نیشابوری
گـفــت چــون ســقـراط در نـزع اوفـتــادبـود شـاگـردیش، گفـت ای اوسـتـاد
چـون کـفـن سـازیـم، تـن پـاکـت کـنـیمدر کـدامـین جـای در خـاکـت کـنـیـم
گــفــت اگــر تــو بــازیـابــیـم ای غــلـامدفن کن هر جا که خواهی والسلام
مـن چــو خــود را زنـده در عــمـری درازپـی نبـردم، مرده کـی یا بـی تـو بـاز
مـن چــنـان رفــتــم کــه در وقــت گــذریک سـری مـویم نـبـود از خـود خـبـر
***
دیگـری گـفـتـش کـه ای نـیـک اعـتـقـادبــرنـیـامــد یـک دم از مــن بــر مــراد
جــمـلــه عــمـرم کــه در غــم بــوده اممـســتــمـنـد کـوی عــالـم بــوده ام
بــر دل پـر خـون مـن چـنـدان غـمـسـتکـز غـمم هر ذره ای در ماتـم اسـت
دایــمـــا حـــیــران و عـــاجـــز بـــوده امکــافــرم، گــر شــاد هـرگـز بــوده ام
مانده ام زین جـمله غـم در خـویش منبـر سـری چـون راه گـیرم پـیش مـن
گــر نــبــودی نـقــد چــنـدیـنـی غــمــمزین سـفـر بـودی دلـی بـس خـرمـم
لیک چون دل هست پر خون، چون کنمبـا تـو گفتـم جـمله، اکنون چون کنم
***
گـــفـــت ای مـــغـــرور شـــیــدا آمـــدهپـــای تـــا ســر غــرق ســودا آمــده
نــــامــــرادی و مــــراد ایـــن جــــهـــانتــابــجــنـبــی بــگـذرد در یـک زمـان
هــرچ آن در یـک نــفــس مــی بــگــذردعـمـر هم بـی آن نفـس می بـگـذرد
چـون جـهان مـی بـگـذرد، بـگـذر تـو نـیزتــرک او گـیـر و بــدو مـنـگـر تــو نـیـز
زانـک هر چـیزی کـه آن پـاینـده نیسـتهرک دلـبـنـدد درو دل زنـده نـیسـت



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.