ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



گفتار مردی صوفی از روزگار خود

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 20:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان عطار نیشابوری
صــوفــیـی را گــفــت مــردی نـامــدارکــای اخــی چــون مـی گـذاری روزگــار
گــفــت مـن در گــلـخــنـی ام مـانـدهخــشــک لــب ، تــر دامـنـی ام مــانـده
گـرده نـشــکــســتــم انـدر گـلـخــنـمتــا کــه نـشــکــســتــنـد آنـجــا گـردنـم
گر تـو در عـالم خـوشـی جـویی دمیخــفــتــه یـا بــاز مــی گــویـی هــمــی
گر خوشی جـویی، در آن کن احـتـیاطتــا رســی مــردانــه زان ســوی صــراط
خوش دلی در کوی عالم روی نیستزانک رسم خوش دلی یک موی نیست
نفس هست اینجا که چون آتـش بـوددر زمــانــه کــو دلــی تـــا خــوش بـــود
گـر چــو پــرگـاری بــگـردی در جــهـاندل خـوشی یک نقطه کس ندهدنشـان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.