ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت محمود و ایاز و حسن در روز عرض سپاه

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 20:13 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان عطار نیشابوری
گـفــت روزی فـرخ و مـســعــود بــودروز عــرض لــشــگــر مــحــمــود بـــود
شد بـه صحرا بـی عدد پیل و سپـاهبــود بــالـایـی، بــر آنـجــا رفــت شــاه
شـد بــر او هـم ایـاز و هـم حــسـنهـر سـه مـی کـردنـد عـرض انـجـمـن
بــود روی عــالــم از پــیـل و ســپــاههـمـچـو از مـور و مـلـخ بــگـرفـتــه راه
چـشـم عـالم آن چـنان لشـگـر ندیدبـیش از آن لشـگـر کـسـی دیگـر ندید
پــس زفــان بــگـشــاد شــاه نـامـوربــا ایـاز خـاص خـود گـفـت، ای پــسـر
هسـت چـندین پـیل و لشگر آن منمـن هـمـه آن تــو، تــو ســلـطـان مـن
گـرچـه گـفـت این لـفـظ شـاه نامدارســخـــت فــارغ بـــود ایــاز و بـــرقــرار
شـاه را خـدمـت نـکـرد ایـن جـایـگـاهخـود نگفت او کین مرا گفتـسـت شاه
شد حـسـن آشفتـه وگفت ای غلاممـی کـنـد شـاهـیـت چـنـدین احـتـرام
تـو چنین استـاده چون بـی حرمتـیپـشـت خـم ندهی و نکـنی خـدمـتـی
تــو چــرا حــرمـت نـمـی داری نـگـاهحـق شناسی نبـود این در پـیش شاه
چـون ایاز القصه بـشـنود این خـطابگفـت هسـت این را موافـق دو جـواب
یک جواب آنست کین بـی روی و راهگـر کـنـد خـدمـت بــه پـیـش پـادشـاه
یا بـه خـاک افتـد بـه خواری پـیش اویــا ســخــن گــویــد بــزاری پــیـش او
بــیـشــتــر از شــاه و کـمـتــر آمـدنجـــمــلــه بـــاشــد در بـــرابـــر آمــدن
مـن کـیـم تــا ســر بــدیـن کــار آورمدر مــــیــــان خــــود را پــــدیـــدار آورم
بـنده آن اوست و تـشریف آن اوستمن کـیم، فـرمـان همه فـرمان اوسـت
آنــچ هــر روزی شـــه پـــیــروز کــردویــن کـــرم کــو بـــا ایــاز امــروز کــرد
گـر دو عـالـم خـطـبــه ذاتـش کـنـنـدمـی نـدانـم تــا مــکــافــاتــش کــنـنـد
مـن دریـغ مـعـرض کـجــا آیـم پــدیـدمـن کـه بــاشــم، یـا چــرا آیـم پــدیـد
نی کـنـم خـدمـت نه در سـر آیمـشکــیــســتــم تـــا در بـــرابـــر آیــمــش
چون حسن بشنود این قول از ایاسگـفـت احـسـنت ای ایاز حـق شـناس
خــط بــدادم مـن کــه در ایـام شــاهلـایـقـی هـر دم بــه صـد انـعـام شــاه
پـس حسن دیگر بـگفتـش کو جـوابگفت نیست آن پـیش تـو گفتـن صواب
گـر من و شـه هر دو بـا هم بـودمیاین سـخـن را سـخـت محـرم بـودمی
لـیـک تـو چـون مـحـرم آن نـیـسـتـیچون بـگویم، چون تـو سلطان نیستی
پـس حـسـن را زود بـفرسـتـاد شـاهشد حـسـن نیز از حـسـاب آن سـپـاه
چون در آن خلوت نه ما بـود و نه منگـر حـسـن مـویی شـود نبـود حـسـن
شـاه گـفـتــا خــلـوت آمـد، راز گـویآن جــواب خــاص بـــا مــن بــاز گــوی
گـفـت هر گـه از کـمـال لـطـف شـاهمـی کـنـد سـوی مـن مـسـکـین نگـاه
در فـــروغ پــــرتــــو آن یـــک نـــظـــرمـحـو می گـردد وجـودم سـر بـه سـر
از حــــیـــای آفــــتــــاب فـــر شــــاهپــاک بــرمـی خـیـزم آن سـاعـت ز راه
چـون نـمـی مـانـد ز مـن نـام وجــودچون به خدمت پیشت افتم در سجود
گر تـو می بـینی کـسـی را آن زمانمـن نـیم آن هـسـت هم شـاه جـهـان
گر تـو یک لطـف و اگر صـد می کنیاز خــداونـدی تــو بــا خـود مـی کـنـی
ســایـه ای کـو گـم شـود در آفـتــابزو کـی آیـد خــدمـتــی در هـیـچ بــاب
هسـت ایازت سـایه ای در کـوی تـوگـــم شــــده در آفــــتــــاب روی تــــو
چون شد از خود بـنده فانی او نماندهرچ خـواهی کـن تـو دانـی او نـمـانـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.