ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



وصف شب و ستارگان آسمان و ستایش علی الخاص

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:01 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
دوش در روی گـــنـــبــــد خــــضــــرامانده بـود این دو چشم من عمدا
لـون انـفـاس داشـت پـشـت زمـیـنرنــگ زنــگــار داشـــت روی هــوا
کــلــبـــه ای بـــود پــر ز در یــتــیــمپـــــرده ای پـــــر ز لؤلؤ لـــــالـــــا
آیــنـــه رنـــگ عـــیـــبـــه ای دیـــدمراســت بــالــاش در خــور پــهـنــا
مـخـتــلـف شـکـل هـا هـمـی دیـدمکــامــد از اخــتــران هـمـی پــیـدا
افــســری بـــود بـــر ســر اکــلــیــلکــمـری داشــت بــر مـیـان جــوزا
راسـت پـروین چـو هفت قطره شـیربــر چــکـیـده بــه جــامـه خــضـرا
فــرقــدان هـمـچــو دیـدگــان هـژبــرشــد پــدیـد از کـران چــرخ دو تــا
بـــر کــران دگــر بـــنــات الــنــعــششــد گـریـزان چــون رمـه ز ظــبــا
همـچـو مـن در میان خـلـق ضـعـیفدر مــیـان نــجــوم نــجــم ســهــا
گاه گفـتـم که مانده شـد خـورشـیدگـاه گـفـتـم کـه خـفـت ماه سـما
کـه نـه این مـی بـرآید از پـس خـاککـه نـه ایـن مـی بـجـنـبـد انـدر وا
مـن بــلـا را نـشـانـده پــیـش و بــدوشـده خـرسـنـد اینـت هول و بـلـا
هـمــت مــن هـمـه در آن بــســتــهکـه مـرا عــمـر هـســت تــا فــردا
مـویـهـا بــر تــنـم چـو پــنـجـه شـیـربــنــد بــر پــای مــن چــو اژدرهــا
نـــــالـــــه زار کـــــرد نــــتـــــوانــــمکـه هـمـه کــوه پــر شــد ز صــدا
اشــک رانــدم ز دیــدگــان چــنــدانکــز دل ســنــگ بــر دمــیـد گــیـا
گـر بـخـواهد از این همـه غـم و رنـجبــرهــانــد بــه یـک حــدیــث مــرا
خــاصــه شــهــریـار شــرق عــلــیآن چـو خـورشید فرد و بـی همتـا
آن کـه در نـام ها خـطـابـش هسـتاز عـــمــیــدان عـــصـــر مــولــانــا
دولــت از رأی او گــرفـــتـــه شـــرفعــالــم از رأی او گــرفــتــه ضــیـا
خــنــجــر عــدل از او نــمــوده هـنــرگــوهـر مــلــک از او فــزوده بــهــا
رأی او را ذلـــیــل گـــشـــتـــه قـــدرعـزم او را مـطـیـع گـشـتــه قـضـا
تــیــغ او بــر فــنــای عــمــر دلــیــلجــود او بــر بــقــای عــیـش گــوا
بـــس نــبـــاشـــد ســـخـــاوت او رازاده کـــــــــــوه و داده دریـــــــــــا
گـر جـهـانـی بــه یـک عـطـا بــدهـداز کف خـویش نشـمرد بـه سـخـا
دیــده عــالــم از تـــو شـــد روشــننــامــه دولــت از تـــو شـــد والـــا
مـلــک را رتــبــتــی نـمــانـد بــلــنـدکــه نــفــرمــود شــهــریــار تــو را
جـز یکـی مرتـبـت نماند کـه هسـتجـــایــگـــاه نـــشـــســـتـــن وزرا
بــشــتــاب انـدر آن کـه تــا بــکـنـیروی داری هــمــیــشــه در بــالــا
ای چــو بــارنــده ابــر در مــجــلــسوی چـو آشـفـتـه شـیر در هـیـجـا
بـاز سـالـی دو شـد کـه در حـضـرتنـه ای از پـیـش تـخـت شـاه جـدا
نــه هـمــی افــتــدت مــراد ســفــرنــه هــمــی آیـدت نــشــاط غــزا
بــاز بــر ســاز جــنــگ ایـرا هـســتخون به جوش آمده به مرگ و فنا
زیـن کـن آن رزم کـوفـتــه شــبــدیـزکـــار بـــنـــد آن زدوده روهــیــنـــا
دشـت را کـن بـه خـنجـرت جـیجـونکـوه را کـن بــه لـشـگـرت صـحـرا
من از این قسـم خـویش می جـویمبـــازیــی دیـــده ام دریــن زیـــبـــا
کـه بـه هر سـو گـذر کـنـد سـپـهـتبــه هـوا بــر شـود غـبــار و هـبــا
مــن بــگــیــرم غــبـــار مــوکــب تــوکــه بــود درد را عــلــاج و شــفــا
در دو دیـده کــشــم کــه دیـده مــنگـشـت خـواهـد ز گـریـه نـابــیـنـا
در غـم زال مـادری کـه شـده اسـتاز غــم و درد و رنــج مــن شــیـدا
نـیـل کـرده رخــش ز ســیـلـی غــمکــرده کــافــور دیــدگــان ز بـــکــا
چـون عـصـا خـشـک و رفـت نـتـوانـددر دو گام ای عجـب مگر بـه عصا
راســت گـویـی هـمـی در آن نـگـرمکـه چـه نالـه کـند صـبـاح و مـسـا
زار گــویــد هــمــی کــجــایــی پــورکــز غــمــت مـرد مــادرت ایـنـجــا
مـن بــر ایـن گـونـه مـانـده در فـریـادزآشــنــایـان و دوســتــان تــنــهــا
بـسـتـد از مـن زمـانـه هـر چـه بـدادبـا که کرده اسـت خـود زمانه وفـا
زآن نــیـارد ســتــد هــمــی جــانــمکـه تـو بـخـریـده ایش و داده بـهـا
تـا ضـمـیری اسـت مـرمـرا بـه نظـامتــا زبــانـی اســت مــرمـرا گــویـا
هـمـتــت را کــنـم بــه واجــب مـدحدولـتــت را کــنـم بــه خــیـر دعــا
از چون من کس در این چنین جاییچــه بـــود نــی جــز دعــا و ثــنــا
مـــــــر مـــــــرا داد رأی تــــــــو آراممــر مــرا کــرد جــود تــو بـــه نــوا
دسـتــم از بــخـشـش تـو پــر دیـنـارتــنــم از خــلــعــت تــو پــر دیـبــا
شـبـی از من بـریده نیسـت صـلـاتروزی از مـن بـریده نـیسـت عـطـا
مـــر مــرا آنــچـــنــان هــمــی داریکـه ز مـن هم حـسـد بـرنـد اعـدا
کــرد گــفــتــار مــن بـــه دولــت تــوآب و خــون مـغـز و دیـده شــعــرا
ایـمـنـم زآنـکــه قــول دشــمـن مـننــشــود هـیـچ گــونـه بــر تــو روا
زآنــکــه هــرگــز گــزیــده رأی تــو راهـیـچ وقــتــی نـیـوفــتــاد خــطــا



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.