ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



وصف بهار و ستایش سیف الدوله محمود

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:02 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
مگر مشـاطـه بـسـتـان شـدند بـا دو سـحـابکـه این بـبـسـتـش پـیـرایه وان گـشـاد نـقـاب
بــــه در و گـــوهـــر آراســـتـــه پـــدیـــد آمـــدچــو نـوعــروســی در کـلـه از مـیـان حــجــاب
بـــرآمــد ابـــر بـــه کـــردار عـــاشـــق رعـــنــاکـشـیـده دامـن و افـراشـتــه سـر از اعـجــاب
گــهـی لآلــی پــاشــد هـمـی و گــه کــافــورگـهی حـواصـل پـوشـد همـی و گـه سـنجـاب
ز چــــــــرخ گــــــــردان دولـــــــاب وار آب روانبــه گـاه و بــی گـاه آری چــنـیـن بــود دولـاب
ز زیـر قـطـره شـکـوفـه چــنـان نـمـایـد راسـتکـــه از بـــلــور نــمــایــنــد صـــورت لــبـــلــاب
گـــل مـــورد خـــنــدان و دیــده بـــگـــشـــادهدو طـبـع مخـتـلفش داده فعـل بـا دو سـحـاب
بــســان دوســت کـه یـابــد وصــال یـار عـزیـزپـــس از فــراق دراز و پــس از عــنــا و عــذاب
ز لـــهــو آمــده رنــج و ز وصـــل دیــده فـــراقلـبــان خـویـش کـنـد پــر ز خـنـده دیـده پـر آب
بــه بــوی نــافــه آهــوســت ســنــبــل بــویـابـــه روی رنــگ تـــذروســت لــالــه ســیــراب
از آن خجـستـه و شاه اسپـرغم هر دو شدندیکی چـو دیده چـرخ و یکی چـو چـنگ عـقـاب
ز شـاخ خـویش سـمن تـافت چـو سـتـاره روزز بـاغ همـچـو شـب از روز شـد رمـنـده غـراب
هـزار دســتــان بــا فــاخــتــه گــمــان بــردنـدکــه گــشــت بــاران در جــام لـالـه بــاده نـاب
بـه رسم رفتـه چـو رامشگران خـوش دستـانیکـی بـسـاخـت کـمانچـه یکـی نواخـت ربـاب
چــو گـفـت بــلـبــل بــانـگ نـمـاز غـنـچـه گـلبـسان مستان بـگشاد چشم خویش از خواب
بـه پـیش لـاله بـنفـشـه سـجـود کـرد چـو دیدکـه هر دو بـرگـی از لـالـه شـد یکـی مـحـراب
مــگــر کــه بـــود دم جــبـــرئیــل بـــاد صــبـــاکـه هـمـچـو عـیـسـی مـریم بـزاد گـل ز تـراب
کنون مگر دم عیسی است بوی گل به سحرکــه زنـده گــشــت ازو خــاطــر اولـوالــالـبــاب
دهـــان گـــل را کـــرده اســـت ابــــر پـــر لؤلؤبــه مـژده ای کـه ازو بــاز یـافـتـسـت شـبــاب
چـه مژده گـفـت کـه امـروز شـاه خـواهد کـردبـه شـادمـانی و رامش نشـاط جـام و شـراب
خـدایـگـان جــهـان سـیـف داد و دولـت و دیـنبـه شـادمـانـی و رامـش مـیـان بــاغ و سـراب
ملک بـه اصـل و بـه آدم رسـاند نسـبـت ملککـراسـت از مـلـکـان در جـهان چـنین انـسـاب
چـه سائلست حسامش که چـون سؤال کندنـبــاشــد او را جــز حــال بــدســگــال جــواب
ز بـرق و آبـسـت الـمـاس وین شـگـفـت نـگـرکـز آب و الـمـاسـش بـرق خـاسـت روز حـراب
بــتــافــتــنــد بــر آتــش ســنــان و حــربــه اوگــرفـــت آتـــش از آن روز بـــاز نــیــرو و تـــاب
چـگـونه خـاسـت ز پـیکـان همچـو سـیمابـششهاب از آنکه ز سـیماب نیسـت اصل شهاب
تـو آن مظـفـر شـاهی که بـاز تـو شـد گه رزمقــضــا عــدیـل عــنــان و قــدر رفــیــق رکــاب
چــو بــازگـردی از حـمـلـه بــاشـی آهـسـتــهبـه گـاه حـمله کـه حـمله بـری شـوی پـرتـاب
بـلی تـو سـیفی و سیف این چـنین بـود دایمکـه بــازگـردد بــه درنـگ و در رود بــه شـتــاب
خــدای را چـــو بـــه کــاری ارادتـــی بـــاشــدبه صنع و حکمت خویشش بسازدش اسبـاب
چـو کـرد خـطـبـه بـه نامـت خـطـیب بـر مـنبـرگـشـاده کـرد بـه رحـمـت بــر آسـمـان ابــواب
اگــر نـه هـمـت تــو داشــتــی گــرفــتــه هـوابر آسمان شدی این خطبه و خطیب و خطاب
خـجـسـتــه بــادت نـوروز و ایـن چـنـیـن نـوروزهــزار جــفــت شــده بـــا مــه رجـــب دریــاب
بــســان عــرعـر در بــوســتــان مـلـک بــبــالبــســان خــورشـیـد از آسـمـان عـمـر بــتــاب
بــه طــوع و رغــبــت داده تــو را زمـانـه زمـانبــه امــر و نـهـی نـهـاده تــو را مـلــوک رقــاب



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.