ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



شکوه از حبس و زندان

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:07 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
چـو مـردمـان شـب دیرنـده عـزم خـواب کـننـدهـمـه خــزانـه اســرار مــن خــراب کــنـنـد
نــقـــاب شـــرم چـــو لــالــه ز روی بـــردارنــدچـو مـاه و مـهر سـر و روی در نقـاب کـننـد
رخــم ز چــشــمــم هـم چــهـره تــذرو شــودچـو تـیره شـب را هـم گـونـه غـراب کـنـنـد
تــنـم بــه تــیـر قـضــا طــعــمـه هـژبــر نـهـنـددلـم بــه تـیـر عـنـا مـسـتـه عـقـاب کـنـنـد
گـل مورد گـشـتـه اسـت چـشـم من ز سـهرز آتــش دلـم از گــل هـمـی گـلـاب کــنـنـد
بـه اشـک چـشمم چـون فانه کور میخ کشندچو غنچه هیچم باشد که سیر خواب کنند
ز صـبــر و خـواب چـه بـهـره بــود مـرا کـه مـرابـه درد و رنـج دل و مـغـز خـون و آب کـننـد
من آن غریبـم و بـی کس که تا بـه روز سپـیدســتــارگـان ز بــرای مـن اضــطـراب کـنـنـد
بــنـالـم ایـرا بــا مـن فـلـک هـمـی کـنـد آنـکبـه زخـم زخـمـه بـر ابـریـشـم ربـاب کـنـنـد
ز بــس کــه بــر مــن بــاران غــم زنــنــد مــراســرشــک دیـده صـدف وار در نـاب کـنـنـد
گـر آنـچـه هـسـت بــر ایـن تـن زنـنـد بـر دریـابــه رنــج در دهـان صــدف لــعــاب کــنـنــد
یـک آفــتــم را هــر روز صــد طــریـق نــهــنــدیـک انـدهـم را هـر شـب هـزار بـاب کـنـنـد
تـــن مـــرا ز بـــلـــا آتـــشـــی بـــرافـــروزنـــددلــم بــرآرنــد از بــر بــرو کــبـــاب کــنــنــد
ز درد و وصـلـت یـاران مـن آن کـنـم بــه جــزعکـه جـان پـژوهان بـر فـرقـت شـبـاب کـننـد
هـمـی گـذارم هـر شـب چـنـان کـسـی کـوراز بــهـر روز بــه شـب وعـده عـقـاب کـنـنـد
روان شــونــد ســبــک بــچــگــان دیــده مــنبــه زیـر زانـوی مـن خـاک را خـلـاب کـنـنـد
طـنـاب بــافـتــه بــاشــد بــدان امـیـد کـه بــازز صـبـح خـیمـه شـب را مـگـر طـناب کـنند
بــر ایـن حــصـار ز دیـوانـگـی چــنـان شـده امکه اخـتـران همه دیوم همی خـطـاب کـنند
چـو من بـه صـورت دیوان شـدم چـرا جـوشـمچـو هر زمـانـم هم حـمـلـه شـهاب کـنـنـد
اگـر بــســاط زمـیـن مـفــرشــم کـنـنـد ســزدچـو سـایـبــان مـن از پـرده سـحـاب کـنـنـد
بــه گـردم انـدر چــنـدیـن حـوادث آمـد جــمـعکـه از حــوادث دیـگـر مـرا حــجــاب کــنـنـد
شگفت نیست که بر من همی شراب خورندچـو خـون دیده لـبـم را همی شـراب کـنند
بـه طـبـع طـبـعم چـون نقره تـابـدار شـدسـتکـه هـر زمـانـش در بـوتـه تـیـز تـاب کـنـنـد
چــرا سؤال کــنـم خــلـق را کـه در هـر حــالجــواب مـن هـمـه نـاکــردن جــواب کــنـنـد
روا بــود کــه زمـن دشــمـنـان بــرانـدیـشــنـدحــذر ز آتــش تــر بــهـر الــتــهـاب کــنـنــد
سـزای جــنـگـنـد ایـنـهـا کـه آشـتــی کـردنـدنگـر کـه اکـنون بـا مـن همـی عـتـاب کـنند
خــطـا شــمـارنـد ار چــنـد مـن خــطـا نـکـنـمصــواب گــیـرنـد ار چــنـد نـاصــواب کــنـنـد
چـــگــونــه روزی دارم نــکـــو نــگــر کــه مــراهـمـی ز آتــش ســوزنـده آفــتــاب کــنـنـد
ســپــیـد مــویـم بــر ســر بــدیـده انـد مــگــراز آن بـه دود سـیاهش همی خـضاب کنند
چـگـونه بـاشـد حـالـم چـو هسـت راحـت منبـدانـچـه دوزخـیان را هـمـی عـذاب کـنـنـد
اگر بـه دسـت خـسـانم چـه شد نه شیران راپـس از گـرفـتـن هم خـانه بـا کـلـاب کـننـد
مــرا درنــگ نــمـــانــدســـت از درنــگ بـــلـــابـکشـتـنم ز چـه معنی چـنین شتـاب کنند
چـو هیچ دعـوت مـن در جـهان نمـی شـنونـدامـیـد تـا کـی دارم کـه مـسـتـجـاب کـنـنـد
بــه کــار کـرد مـرا بــا زمـانـه دفــتــرهـاســتچه فضل ها بـودم گر بـه حق حساب کنند



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.