ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در شکایت از تیره روزی خویش گوید

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:09 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
دلـم ز انـدوه بــی حـد هـمـی نـیـاسـایـدتـنـم ز رنـج فـراوان هـمـی بــفـرسـایـد
بـخار حسرت چون بـر شود ز دل به سرمز دیــدگـــانــم بـــاران غـــم فـــرود آیــد
ز بس غمان که بدیدم چنان شدم که مراازین پـس ایچ غمی پیش چشم نگراید
دو چـشـم مـن رخ من زرد دید نتـوانسـتاز آن بـه خـون دل آن را هـمـی بـیالـاید
کـه گـر بــبـیـنـد بــدخـواه روی مـن بــاریبـه چـشـم او رخ مـن زرد رنـگ نـنـمـاید
زمـانـه بــد هـر جـا کـه فـتـنـه ای بــاشـدچـو نو عروسـش در چـشـم من بـیاراید
چـو مـن بـه مهر دل خـویشـتـن درو بـندمحـجـاب دور کـنـد فـتــنـه ای پــدیـد آیـد
فغان کنم من ازین همتـی که هر ساعتز قدر و رتـبـت سر بـر سـتـارگان سـاید
زمـانـه بــربــود از مـن هـر آنـچـه بـود مـرابه جز که محنت من نزد من همی پاید
لـقـب نهادم از این روی فـضـل را مـحـنـتمگـر کـه فـضـل من از من زمانه بـربـاید
فلک چـو شـادی می داد مر مرا بـشـمردکنون که می دهدم غـم همی نپـیماید
چـو زاد سـرو مرا راسـت دید در همه کـارچـو زاد سـروم از آن هـر زمـان بـپـیرایـد
تـن ز بـار بـلـا زان همـیشـه تـرسـانسـتکـه گـاهگاهی چـون عـندلیب بـسـراید
چــرا نـگـریـد چــشــم و چــرا نـنـالـد تــنچـگونه کـم نشـود صـبـر و غـم نیفـزاید
کـه دوسـتـدار مـن از مـن گـرفـت بـیزاریبـلی و دشمن بـر من همی بـبـخشاید
اگـر نـنـالـم گـویـنـد نـیـسـت حـاجـتـمـنـدو گــر بــنـالــم گــویـنـد ژاژ مــی خــایـد
غـمـیـن نـبــاشـم از ایـرا خـدای عـزوجــلدری نـبــنـدد تــا دیـگــری نـبــگـشــایـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.