ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



مـحـمـد ای بـه جـهان عـین فـضـل و ذات هنـرتــویـی اگــر بــود از فــضــل و از هـنــر پــیـکــر
تــو را خــطــیـبــی خــوانــنــد شــایـد و زیـبــدکـه تـو فـصـیح خـطـیبـی بـه نـظـم و نـثـر انـدر
گـر این لـقـب را بـر خـود درسـت خـواهی کـردبــه وقـت خــطــبــه دانـش ز عــود کـن مـنـبــر
بـه لـطـف و سـرعـت آبـسـت و بــاد خـاطـر تـوبــه تــاب و قـوت عـقـلـت چــه خـاک و چـه آذر
چـو تـو قرین و رفـیق و چـو تـو بـرادر و دوسـتکـه داشـتـه اسـت و که دارد بـدین جـهان اندر
ز حـسـب حـال چـو زهر تـو زهره ام خـون شدکـه نظـم کـرده ای آن را بـه گـفـتـه چـو شـکـر
خـــرد فـــراوان داری هـــمـــی چـــرا نـــالـــیازیــن دوازده بـــرج نــگــون و هــفــت اخـــتـــر
چـــرا تـــو از بـــره و گــاو در فــغــان بـــاشــیکـه بـی سـروسـت یکـی زین و بـی لگـد دیگر
تـو از دو پـیکـر و خـرچـنـگ چـون خـروش کـنیچــو بــد کـنـنـد بــه تــو چـون نـه انـدر جــانـاور
چــه بــیـم داری از شــیــر کــو نــدارد چــنــگچــه خــیـر جــویـی از خــوشــه کــو نـدارد بــر
تـو را چـه نـقـصـان کـرد ایـن تــرازوی خـسـرانکــه پــلــه هــاش فــروتــر نــبـــاشــد و بــرتــر
ز کـژدم و ز کـمـان این هراس و بـیم چـراسـتنـــه دم ایــن را نــیــش و نــه تـــیــر آن را پـــر
ازیـن بــزیـچــه بــســتــه دهـان چــرا تــرسـیکـه هـرگـزش نـه چـرا گـه بــد و نـه آبــشـخـور
چــه جــویـی آب ز دلـوی کـه آب نـیـســت دروچــگـونـه تــر شـود ار نـیـســتــش بــر آب گـذر
ز ماهیی که درو خـار نیسـت این گله چـیستبـــلــی ز مــاهــی پـــر خـــار دیــده انــد ضــرر
نـه پــیـر خـوانـی ویـحـک هـمـی تــو کـیـوان راخـرف شـدسـت ازو هـیـچ نـیک و بـد مـشـمـر
گــــر اورمــــزد تــــوانـــا و کــــامــــران بــــودینــه در وبــالــش بــودی نــه در هــبــوط مــقــر
چــه خــوانـد بــایـد بــهـرام را هـمــی خــونـیبـه دسـتـش انـدر هـرگـز کـه دیـد تـیـغ و تـبــر
در آفـــتــــاب اگـــر تــــاب و قـــوتــــی بــــودیســیـاه روی نـگـشــتــی ز جــرم قــرص قــمـر
ســمـاع نـاهـیـد آخــر ز مـردمـان کــه شــنـیـدکــه خــوانــد او را اخــتــرشــنــاس خــنـیـاگــر
چـه جـادویـیـسـت نـگـویـی مـرا تــو انـدر تــیـرکـه هـر دو مـه شــود از آفــتــاب خــاکـســتــر
چـه بــد تــوانـد کـردن مـهـی کـه گـوی زمـیـنکــنـدش تــیـره از آن پــس کـه بــاشــد او انـور
ز اخـتــران کـه هـمـه سـرنـگـون کـنـنـد غـروبچه سعد بـاشد و نحس و چه نفع بـاشد و ضر
تــو ای بــرادر خــود را مـیـفــکـن از ره راســتز چــرخ و اخــتــر هـرگـز نـه خــیـر دان نـه شـر
هـمـه قــضــا و قــدر کــردگــار عــالــم راســتمـدان تــو دولـت و مـحـنـت جــز از قـضـا و قـدر
زمـــانـــه نـــادره بـــازیـــچـــه هـــا بـــرون آوردز بــــازی فــــلـــک مـــهـــره بــــاز بــــازیـــگـــر
بــدان یـقــیـن کـه بــدیـن گـونـه آفــریـد فــلـکبـه حـکمت آنکه بـر این گونه ساخـتـش چـنبـر
ز بـهـر شـیـون زیـنـسـان کـبــود پـوشـش کـردز بــهـر ســورش بــســت از ســتــارگــان زیـور
بـــدیــد بـــایــد عـــبـــرت نــبـــود بـــایــد کــورشــنــیــد بــایـد پــنــد و نــگــشــت بــایـد کــر
جـهـانـت عـبــرت و پــنـدسـت رفـتــه و مـانـدهتــو مـانـده بــازشــنـاس و تــو رفــتــه بــازنـگـر
اگــر ز مــانــده نــداری خــبـــر عــجــب نــبــودز رفــتــه بـــاری داری چــنــانــکــه بــود خــبــر
چـو بــنـگـریـم هـمـیـدون پــس از قـضـای خـدابـــلــای مــا هــمــه قــزدار بـــود و چـــالــنــدر
من و تـو هر دو فضـولی شـدیم و چـرخ از بـیخبـــکـــنــدمـــان و ســـزاوار بـــود و انــدر خـــور
ز تــرس بـــر تــن مــا تــیــز و تـــازه افــتـــادیبــدان زمـان کـه رگ مـا بــجـسـتـی از نـشـتـر
چــو اهـل کـوشــش بــودیـم و بــابــت پــیـکـارهـمـی چــه بــســتــیـم از بــهـر کــارزار کــمـر
نه دسـت راسـت گرفتـی بـه رسم قبـضه تـیغنـه دســت چــپ را بــودی تــوان بــنـد ســپــر
بــدانـکـه مـا را در نـظــم دســت نـیـک افــتــادز خـود بــه جـنـگ چـرا سـاخـتــیـم رسـتــم زر
نـه هـر کــه بــاشــد چــیـره بــرانــدن خــامــهدلــیــر بـــاشــد بـــر کــار بــســتــن خــنــجــر
کـسـی کـه خـنـجـر پـولـاد کـار خـواهد بـسـتدلــش چـــو آهــن و پـــولــاد بـــایــد انــدر بـــر
تـنی چـو خـارا بـاید سری چـو سوهان سخـتکــه پــای دارد بــا دار و گــیـر حــمــلــه مــگــر
در آن زمـان کـه شـود زیـر گـرد لـبــهـا خـشـکبــدان مـکـان کـه شــود زیـر خــود ســرهـا تــر
هـــمـــه ز آهـــن بــــیـــنـــنـــد زیـــور مـــردانچـو خـاسـت گـرد کـمیت و سـمـند و جـم زیور
دلــــاوران را دل گــــردد از هـــراس دو نــــیـــممــبـــارزان را خــون گــردد از نــهــیــب جـــگــر
چو لاله گردد پـشت زمین بـه طعن و بـه ضربشـود چــو خــیـری روی هـوا بــه کـر و بــه فـر
خــــروش رزم چــــو آواز زیـــر و بــــم نـــبــــودحـــدیــث کــلــک دگــردان و کـــار تـــیــغ دگــر
نــبـــود بـــایــد گــوریــش تــا بــه آخــر عــمــرکه مردمان بـه چـنین ضـحـک ها شـوند سـمر
حــدیـث خـویـش هـمـی گـویـم ای بــرادر مـنتـــو زیــنــهــار گـــمـــان دگـــر مــدار و مـــبـــر
تـــو را نــبـــایــد کـــایــد ز مــن کــراهــیــتـــیبـدین کـه گفـتـه شـد ای نیک رای و ای مهتـر
کـنون از آنچـه خـوش آید تـو را بـخـواهم گفـتکه هست از این پـس این دولتی تـو را بـی مر
گـرت چــو سـرو مـسـطـح هـمـی بــپــیـرایـنـدبــدان کـه زود چــو ســرو سـهـی بــرآری سـر
ز صــبــر جــوشــن پــوش و نـبــرد مـردان کــنز بأس مــرکـــب ســـاز و مــصـــاف گـــردان در
تــو گـرد گـبــنـد خـضـرا بــرآی و شـغـل طـلـبکـه مـن هـزیـمـت گـشــتــم ز گـنـبــد اخــضــر
مــرا اگـــر پـــس ازیــن دولــتـــی دهــد یــاریمــن و ثـــنــای خــداونــد و خـــامــه و دفــتـــر
بــه مـدحـت ثـقـت الـمـلـک ازیـن چـو دریـا دلبــه غــوص طــبــع بــرآرم طــویـلـه هـای گـهـر
عــمـیـد مـطــلـق طــاهـر کـه ســروران هـرگـزنــدیــده انــد چـــو او در زمـــانــه یــک ســـرور
بـــزرگــواری دریــادلــی کـــه در بـــخـــشـــشبــه پــیــش جــودش دریــا کــم آیــد از فــرغــر
بــلـنـد قـدرش کـرده سـت وصـف چـرخ زمـیـنگشـاده طبـعش کرده سـت نعمت بـحـر شـمر
ز ابـــــر رادی وز مــــرغـــــزار نــــعـــــمــــت اونــه آز گــردد تــشــنــه نــه مــکــرمــت لــاغــر
قـلـق نـگـشـتـه اسـت از قـرب او مـرگ خـامـهتـهـی نـرفـتـه اسـت از دسـت او مـگـر سـاغـر
نــــدیـــده انـــد ز ایـــوان جــــاه او کــــنـــگــــرنــجــســتــه انــد ز دریـای فــضــل او مــعــبــر
ز اوج هـــمـــت او چـــرخ هـــا شـــود تــــیـــرهز مــوج بــخــشــش او گــنـج هـا بــرد کــیـفــر
بـه هیچ وقـت نبـودسـت بـی سـخـا دسـتـشچـنـانـکـه هـیـچ نـبـودسـت بـی عـرض جـوهـر
چـو بــحـر مـادر طـبــع سـخـاش بــود رواسـتکــه هـســت خــوی خــوش او بــرادر عــنــبــر
بــه دوســت گـردان اقــبــال دیـن و مـلـک آرینـگـردد اخـتــر بــی چــرخ و چــرخ بــی مـحــور
بـرستـم از همه غم کو بـه چـشم بـخـشایشز صــدر جــاه بــه مــن بــنـده تــیـز کــرد نـظــر
خــــدای دانـــد کــــامــــروز انـــدریـــن زنـــدانزجـود و بـخـشـش او نعـمتـسـت بـس بـی مر
هــمــی ز رحـــمــت او بـــاشــدم دریــن دوزخنـســیـم ســایـه طــوبــی و چــشــمـه کـوثــر
نـه مـن بــبـیـنـم در هـر شـرف چـو او مـخـدومنــه او بــیـابــد در هــر هـنــر چــو مــن چــاکــر
اگــر خـــلــاصــی بـــاشــد مــرا و خـــواهــد اونــبــاشــدم هـوس لــشــکــر و هـوای ســفــر
مــن آســـتـــانــه درگـــاه او کـــنــم بـــالـــیــنبــخـسـبــم آنـجـا و ایـمـن شـوم ز رنـج سـهـر
بــرون کـنـم ز ســرم کـبــر و بــاد بــی خــردیز عـلـم لـشــکـر ســازم ز اهـل عـلـم حــشــر
شــوم بــه نـانـی قـانـع بــه جــامـه ای راضـیبــه خــط عـقـل تــبــرا کـنـم ز عـجــب و بــطـر
همـه بـه خـشـتـک شـلـوار بـرنـشـینم و بـسنــه اســب تــازی بـــایــد مــرا نــه ســاز بـــزر
چـه سود ازین سخن چـون نگار و شعر چـو درچـو مـا بـه مـحـنـت گـشـتـیم هـر دو زیر و زبـر
دو اهـل فــضــل و دو آزاده و دو مـمــتــحــنـیـمدو خـیـره رای و دو خـیره سـر و دو خـیره بـصـر
دعای ماست بـه هر مسجـد و بـه هر مجـلسدریغ مـاسـت بـه هر مـحـفـل و بـه هر محـضـر
تــو نـو گـرفـتــی در حــبــس و بــنـد مـعـذوریاگـر بـتـرسـی ازیـن بـنـد و بـشـگـهـی ز خـطـر
منم کـه عـشـری از عـمر شـوم من نگـذشـتمـگـر بــه مـحــنـت و در مـحــنـتــم هـنـوز ایـدر
بـه جـای مـانـده ام از بـنـدهـای سـخـت گـرانضـعـیـف گـشـتـه ام از رنـج هـای بـس مـنـکـر
نوان و سـسـت شـده رویم از طـپـانچـه کـبـوددر آب دیــده نــمــانــم مــگــر بـــه نــیــلــوفـــر
شـده بــر آب دو دیـده سـبــک تـر از کـشـتـیاگــر چـــه بـــنــدی دارم گــران تـــر از لــنــگــر
بـلـا و مـحـنـت و اندوه و رنـج و مـحـنـت و غـمدمـادمـنـد بــه مـن بــر چـو قـطـره هـای مـطـر
ز بــس کــه گــویـم امـروز ایـن بــلـا بــودســتتــمــام نــام بـــلــاهــا مــرا شــدســت از بـــر
ز ضـعـف پـیری گشـتـه سـت چـون گلیم کهنبــه حـبــس رویـم و بــوده چـو دیـبـه شـشـتـر
ز بــی حـمـیـتــی ای دوسـت چـو غـلـیـواجــمنـه مـاده خــود را دانـم کـنـون هـمـی و نـه نـر
عـــلــاج را گــزر پـــخـــتـــه مــی خـــورم زیــراکه آن چو سخت گزر سست شد چو برگ گزر
دریـغ شـخـص کـه از بـنـد شـد نـحـیـف و دوتـادریـغ عـمـر کـه در حــبــس شــد هـبــا و هـدر
هـمـی بـه شـعـر کـنـم سـاحـری از آن بـاشـدهمیشه حـالم چـون حـال سـاحـران بـه سحـر
بـــســـان آذر و مـــانــی بـــتـــگـــر و نــقـــاشبــلــا و مــحــنـت بــیـنـم هـمـی بــه زنـدان در
از آن کـه مـی بــه پـرسـتـنـد گـفـت هـای مـرابـــســـان صـــورت مـــانـــی و لـــعـــبــــت آذر
زمـانـه را پــسـری در هـنـر زمـن بــه نـبــسـتچــرا نـهـان کــنـدم هـمـچــو بــد هـنـر دخــتــر
چــرا بــه عــمـر چــو کــفــار بــســتــه دارنـدماگـــر یـــکـــی ام از امـــتـــان پـــیـــغـــمـــبــــر
بــدیـن هـمــانـا زیـن امــتــم نـمـی شــمــرنـدکــه مــی بــرون نـگــذارنـدم از عــذاب ســقــر
هـمـی ســخــن هـا گــرم آیـدم کــز آتــش دلدهـان چــو کـوره شـد و شـد زبــان درو اخــگـر
تـوزان که لختـی محنت کشیده ای در حـبـسبــدیــن کــه گــفــتــم دانــم کــه داریــم بـــاور
یقـین بـدان کـه نه مردسـت خـصـم دانش مناگـر چـه پــوشـد در جــنـگ جــوشـن و مـغـفـر
بــلـی ولـیـک قــلـمـدان ز دوکـدان بــگـریـخــتبــه عــاقـبــت بــتــر آمـد عــمـامـه از مـعــجــر
بـــکــوفـــتـــم دری از خـــم قــلــتـــبـــان بـــازبــــگـــو بــــروتــــی بــــاز ایـــدر آمـــدم زان در
خــرم و نـیـم خــرم و ابــلــه و مــخــنــث مــنخـــــرد نـــــدارم و دیـــــوانـــــه زادم از مـــــادر
وز آنـکــه نــادان بــودم چــو گــرد کــردم ریـشمــرا بــه نــام هـمــه ریـش گــاو خــوانــد پــدر
چـو حـال فـضـل بـدیـدم کـه چـیسـت بـگـزیدمز کــار پــیـشــه جــولــاهـگــی ز بــهـر پــســر
بـــدو نــوشــتـــم و پـــیــغــام دادم و گــفــتــمکـه ای ســعــادت در فــضــل هـیـچ رنـج مـبــر
اگـر سـعـادت خـواهی چـو نـام خـویش همـیبـه سـوی نـقـص گـرای و طـریـق جـهـل سـپـر
متـرس و بـانگ یکایک چـو سگ همی کن عفبــخــیـز و نـیـز دمـادم چــو خــر هـمـی زن عـر
کــه بــردرنـد ســگــان هـر کــرا نـگـردد ســگلــگــد زنــنــد خــران هــر کــرا نــبـــاشــد خــر
عـنـاســت فـضــل نـه از فـضـل بــود عـود بــودکـــه زار زار بـــســـوزد بـــر آتـــش مـــجـــمـــر
نــصــیــحــت پــدرانــه ز مــن نــکــو بـــشــنــومــگــر گــرد هــنــر هــیـچ کآفــتــســت هــنــر
ز فـصــل نـعـمـت مـزمـر بــود کـه در مـجــلـسز زخــم زخــمــه بــنـالــد زمــان زمــان مــزمــر
مــکــار اگــر کــه ز کــشــتــه دریـغ مـی درویدریـغ مــی درود هــر کــســی کــه کــارد اگــر
ز اضـــطـــراب نـــمـــودن چـــه فـــایــده مـــا رااگـر چــه هـســتــیـم امـروز عـاجــزو مـضــطــر
نـخـوانـده ایـم کـه نـتـوان ز گـیـتـی ایـمـن بـودنــدیــده ام کــه نــتـــوان ز چـــرخ کـــرد حـــذر
کـزین زمـانه بـسـی چـنگ و پـربـیفـکـنـدسـتهــژبـــر آهــن چـــنــگ و عـــقــاب آتـــش پـــر
بـدان حـقـیقـت کـاین شـغـل و این عـمل دارندســپــهـر عـمـر شــکـار و جــهـان عـمـر شـکـر
بــه ذات خــویـش مؤثــر نـیـنــد و مــجــبــورنـددرین هـمـه کـه تـو مـی بـینـی ایـزدیسـت اثـر
نـخـواسـت مـانـدن اگـر گـنـج شـایـگـان بـودیبــمـانـد ایـن سـخــن جــانـفـزای تــا مـحــشـر
چــو ذکــر مـردم عــمـری دگـر بــود پــس از آنکـه ثـابـتـسـت همـه سـالـه مـنـظـر از مـخـبـر
بــریـده نـیـســت امـیـد خــلـاص و راحــت مـندر این زمـانه کـه تـازه شـده سـت عـدل عـمـر
ز کـدخــدای جــهـان و شــهـریـار مـلـک افــروزخـــدایــگـــان زمـــیــن پـــادشـــاه دیــن پـــرور
ســپــهـر هـمـت و خــورشــیـد رای و دریـا دلزمــانــه دار و زمــیــن خــســرو و جــهــان داور
عــلـاء دولـت مـســعــود کــامـکــار کــه مـلـکبـه دسـت فـخـر نهد بـر سـرش همـی افـسـر
نـهـاده مـسـنـد مـیـمـونـش بـر سـپـهـر شـرفنـبــشــتــه نـام هـمـایـونـش بــر نـگـیـن ظـفـر
چــو از ثــری عــلــم قــدر اوســت تــا عــیــوقز بـــاخــتـــر ســپـــه جـــاه اوســت تـــا خــاور
گـــذشـــت رایــت اقـــبـــال او ز هـــر گـــردونرســـیــد آیــت انــصــاف او بـــه هــر کــشـــور
مضای حشمت او ابـر شد بـه شرق و به غربنـفـاذ دولـت او بــاد شــد بــه بــحــر و بــه بــر
چو شیر شرزه و چون مار گرزه بر سر و دستز هــولــش افــســر فــغــفــور و یــاره قــیـصــر
ســـپـــهــرهــا را بـــر امــر او مــدار و مــجـــالســتــارگــان را در حــکــم او مـســیـر و مـمــر
گـر او نـخـواهـد هـر سـال خـوش نـخـنـدد بـاغور او نـــگـــویــد هـــر روز بـــر نـــیـــایــد خـــور
بـرازدم که چـون من نیست هیچ مدحـت گویبـرازدش کـه چـنـو نـیسـت هـیـچ مـدحـت خـر
وزیـــــده بــــــاد در آفـــــاق بــــــاد دولـــــت اوکـه بـر ولـیش نسـیم اسـت و بـر عـدو صـرصـر
گـر این قـصـیـده نـیـامـد چـنـانـکـه در خـور بـودز آنـکـه هسـتـش مـعـنـی رکـیک و لـفـظ ابـتـر
مـرا بـه فـضـل تـو مـعـذور دار کـایـن سـر و تـنز نـاتــوانـی بــر بــالـش اســت و بــر بــســتــر



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.