ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



ثقة الملک طاهربن علی را ستوده است

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:24 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
بــه طــاهـر عــلــی آبــاد شــد جــهـان کــمـالگــرفــت عــدل نـظــام و فــزود مـلــک کــمــال
رود بــه حــکـم وی انـدر فـلـک مـدار و مـسـیـروزد بــه امــر وی انـدر هـوا جــنـوب و شــمــال
چــو مـهـر مـمـلـکـت از صـدر او فـروخـتــه رویچــو چــرخ مـفــخــرت از قـدر او فـراخــتــه یـال
ز بــــهـــر ســـاوش زایـــد ز خــــاک زر عـــیـــارز بــهـر جــودش رویـد ز ســنـگ سـیـم حــلـال
نــشــاط طــبـــع جــز از بـــزم او نــدیــد پــنــاهامــیــد روح جـــز از جـــود او نــیــافــت مــنــال
هــژبـــر هــیــبـــت او بــر عــدو گــذارد چــنــگهــمــای دولــت او بـــر ولــی گــشــایــد بـــال
بـه روز بـخـشـش دسـتـش بـه مـال داد جـوابهــمــای دولــت او بـــر ولــی گــشــایــد بـــال
بـه روز بـخـشـش دسـتـش بـه مـال داد جـوابهر آن کـسـی کـه مر او را بـه مدح کـرد سؤال
زهـی بـزرگـی کـت هـسـت بـر سـپـهـر مـحـلزهـی کـریمـی کـت نـیسـت در زمـانـه هـمـال
اگـر چـه رای تـو بـی شـک بـه قـدر کـیوانسـتبـه نـام ایـزد بـر مـلـک مـشـتـریـسـت بـه فـال
تـو آن کـریم خـصـالـی کـه چـشـم چـرخ بـلـنـددریـن زمـانـه نـبــیـنـد چــو تــو کـریـم خــصــال
بـه حشمت تـو چنان شد جهان که بـیش زبـادنـه زرد گــردد بــرگ و نـه چــفــتــه گــردد نـال
عـدو ز بــار غـم ار چــه خـمـیـده چــوگـانـسـتهمـی چـو گـوی نـیابـد ز زخـم سـهم تـو هـال
زوال دشــمـن دیـن در کــمـال دولــت تــســتکـــمـــال دولـــت شـــاهــیــت را مـــبـــاد زوال
هـزار رحــمــت بــر ســال و مــاه و روز تــو بــادکه روز بـخـت تـو ماه است و ماه عمر تـو سال
بـــزرگـــوار خـــدایــا بـــه حـــال مـــن بـــنــگـــرکه چـون بـگشت و همی گردد از جـهان احوال
وداع کــــرد مـــرا دولـــت نـــکــــرده ســــلـــامفـراق جـسـت ز مـن پـیش از آنکـه بـود وصـال
چـــو بـــاد دی دم مــن ســـرد و دم نــیــارم زدکه دل بـه تنگی میم است و تن بـه کوژی دال
درین حـصـار و در آن سـمـج تـاریـم کـه هـمـینــیــارد آمــد نــزدیــک مــن ز دوســت خــیــال
ز رنــج لــرزان چــون بـــرگ یــافــتـــه آســیــببــه درد پــیـچــان چــو مــار کــوفــتــه دنــبــال
گــهـی ز رنـج بــپــیـچــم گــه از بــلـا بــطــپــمچو شیر خسته به تیر و چو مرغ بـسته به بـال
دلم ز محـنت خـون گشـت و خـون همی گـریمهـمــه شــب از غــم عــورات و انــده اطــفــال
چـه تــنـگ روزی مـردم کـه چــرخ هـر سـاعـتدر افـــکـــنــد بـــه تـــرازوی روزیــم مــثـــقـــال
تـنـم هـنـوز نـگـشـتـه سـت هـم بـه پـیری پـیرولــــیــــک رویـــی دارم چــــو روی زالــــی زال
بــدان درسـت کـه در حـبــس و بــنـد بـنـده تـوعقاب بـی پـر گشتـه ست و شیر بـی چـنگال
ز پــیــش آنــکــه زادرار تــو بـــگــشــتــم حــالنـشـسـتــه بــودم بــا مـرگ در جـدال و قـتــال
به فرش و جامه توانگر شدم همی پس از آنکبـه حـبـس جـامه من شـال بـود و فـرش بـلـال
نـگـاه کـن کـه چـگـونـه زیـد کـسـی در حـبـسکـه فـرش و جـامـه او از بــلـال بــاشـد و شـال
غــلــامـکــی کــه جــوالـیـســت آنـچــه او داردز بـیـم سـرمـا هـر شـب فـرو شـدی بـه جـوال
مــن و غــلــام و کــنـیـزک بــدان شــده قــانــعکـه هـر سـه روز هـمـی یـافـتـیم یک مـن کـال
چــو مــن نــدیــدم رویــیــنــه و بـــرنــجـــیــنــهز بـس ضـرورت قـانـع شـدم همـی بـه سـفـال
سـخــن نـگـفـتــم چــون نـرم آن سـفـال نـبــودسفال که دهد چون نیست خود به قدر سفال
بــســاخــتــی هـمـه اســبــاب مــن خــداونـداشـدم ز بــخـشـش تــو نـیـک روز و نـیـکـو فـال
چـو نـوعـروسـان دادی مـرا جـهـاز کـه هـسـتچــو نـوعــروســان پــایـم ز بــنـد در خــلــخــال
ثــنـای مــن شــنـو و از فــســاد مـن مــشــنـوحــدیـث حــاســد مـکــار و دشــمـن مـحــتــال
خـدای بـیچـون داند کـه هر چـه دشـمن گـفـتدروغ گــفــتــم دروغ و مـحــال گــفــت مـحــال
ز رنـج و غــم نـبــود هـیـچ تــرس و بــاک ولــیمـرا بــخــواهـد کــشــتــن شــمـاتــت جــهـال
رهــی جـــاه تـــوام لـــازمـــســـت نــان رهــیعــیـال جــود تــوام واجــبــســت حــق عــیـال
ز کــس نـنــالــم جــمــلــه مــن از هـنـر نــالــماز آنـکـه بــر تـن مـن جـز هـنـر نـگـشـت وبــال
شـود بـه آب گـشـوده گـلـو و حـیلـت چـیسـتکــه در گــلـوی مـن آویـخــتــه اســت آب زلـال
درآمـدم پــس دشـمـن چـو چــرغ وقـت شـکـارچــو چــرز بــرزد نــاگــه بــریـش مــن پــیـخــال
گــر او ازیـن پــس گــوریـش خــوانــدم شــایــدوزیــن حـــدیــث نــبـــایــد مــرا نــمــود مــلــال
چـو تـیغ کند و سـیه شد بـه حـبـس خـاطر منسـپـیـد و بـران گـردد بـه یک فـسـان و صـقـال
درخـت من که همی سـایه بـر جـهان گسـتـردنیافت آب و همه خـشـک شـد بـه اسـتـیصـال
کـنون ز شـاخ من ار بـار مـدح خـواهی جـسـتبـه دست خـویش کن ای دوست مرمرا ز نهال
مــرا بـــدان تـــو کــه در پـــارســی و در تـــازیبـه نظـم و نثـر ندارد چـو مـن کـس اسـتـقـلـال
زبـــانــم ار بـــنــگـــردد بـــه هــر بـــیــان گــرددبــیـان حــکـمـت سـســت و زبــان دانـش لـال
گـواسـت بـر مـن ایزد کـه هر امـید کـه هسـتبــه فـضـل تـسـت پـس از فـضـل ایـزد مـتـعـال
بــکـنـد چــرخـت مـسـعـود سـعـد ریـش مـکـنچـو نـال گـشـتـی از رنـج و نـالـه بـیـش مـنـال
مـــجـــوی رزم کـــه بـــازوت را بـــشـــد نــیــرومــدار یــاره کـــه بـــازوت را نــمــانــد مــجـــال
کــریــم طــبــعــا رادا بــه خــرمــی بــنــشــیـننشـاط جـوی و کـرم کن بـه طـبـع نیک سـگال
چـو سبـز گشت چـمن لعل می ستـان ز بـتـیکـه بــر سـپـیـدی رویـش بـود سـیـاهـی خـال
هـمـیـشـه تـا بـر دانـش بـه حـق گـشـاده بـوددر ثــــواب و عـــقـــاب از ره حـــرام و حـــلـــال
بـه جشن و بـزم تو مدحت ستان و خواسته دهبـه مـهر و کـینه تـو نـاصـح نـواز و حـاسـد مـال
چـو مـهـر تــابــان تــاب و چـو چـرخ گـردان گـردچــو ابــر بــاران بــار و چــو ســرو بــالــان بــال
گـشـاده چـشـم بـه دیدار سـاقـی و معـشـوقکــشـــیــده گــوش بـــه آواز مــطــرب و قــوال
هـمـیـشــه بــاد بــقــای تــو در کــمـال شــرفوزان کــمــال و شــرف دور بـــاد چــشــم زوال



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.