ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



هنرنمایی در مدیح سلطان مسعود

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:27 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
تــنــم از رنــج گــرانــبــار مــکــن گــو نــکــنــمجـگرم چـون دلم افـگـار مکـن گو نکـنم
دل نـزارسـت ز عـشـق تــو بــبــخــشـای بــروتـن نزارسـت بـه غـم زار مکـن گو نکنم
بــر مـن ار بــخــت گـشـاده کـنـد از عـدل دریآن دراز هجـر بـه مسـمار مکن گو نکنم
خــار هـجــر تــو بــتــا تــازه گـلـی زاد ز وصــلآن گل اکنون بـه جفا خار مکن گو نکنم
عـهد کـردی کـه ازین پـس نـکـنـم بـا تـو جـفـاکـردی این بـار و دگر بـار مکـن گو نکنم
صـعب دردیسـت جـدایی تـو بـه هر هفتـه مرابـه چـنین درد گرفـتـاری مکـن گو نکنم
بـــه دگــر دوســـتـــیــی کــردی اقـــرار و مــراچـون خـبـر دادند انکـار مـکـن گـو نکـنم
گنهی چـون بـکـنی عـذری از آن کـرده بـخـواهپـس از آن بـر گنه اصـرار مکـن گو نکنم
مـــن هـــوادار دل آزارم هـــرزه دل خــــویـــشاز هـوای مـن بــیـزار مـکــن گـو نـکـنـم
تـــیــز بـــازاری هــر جــای بـــه آزار تـــو تـــیــزاز هـوای مـن بــیـزار مـکــن گـو نـکـنـم
ای مـرا روی تـو چـون جـان و دل و دیـده عـزیزبـه همه چـیز مرا خـوار مکـن گـو نکـنم
بر من ای زلف تو و روی تو همچون شب و روزروز روشـن چـو شـب تـار مکن گو نکنم
جـای مـهـر تـو دلـسـت ای دلـت از مـهر تـهیپـس دلـم را ز تـن آوار مـکـن گـو نـکـنم
چــون نــیـم نــزد تــو مــانــنــده دیـنــار عــزیـزرخـم از رنگ چـو دینـار مـکـن گـو نکـنم
ای تــن آســان دل آسـوده ز بــیـمـاری هـجــرکـار من بـر من دشـوار مـکـن گـو نکـنم
این دلـم را کـه همـه مـهـر و وفـای تـو گـرفـتبـه غـم و انـده بـیمـار مـکـن گـو نـکـنم
ایـن دل خـسـتــه بــه انـدازه تــو رنـج کـشـیـدغم برین خسته دل انبـار مکن گو نکنم
کـم شـود مـهـر چــو بــســیـار شـود نـاز بــتــاناز بـا عـاشـق بـسـیار مـکـن گـو نکـنم
ای بــدان وی دل افــروز چــو گــلــنــار بـــبـــاردلـم آگـنـده تـر از نـار مـکـن گـو نـکـنـم
آخــر آن لــالــه رخــســار تــو پـــژمــرده شــودتـکـیه بـر لـاله رخـسـار مکـن گـو نکـنم
ای دل ار هـجـر کـشـد لـشـکـر انـدوه مـتـرسعـلـم صـبـر نگـونـسـار مـکـن گـو نکـنم
عـاشـقـا جـور و جـفـا دیـدی هـرگـز پـس ازینیاد بـد عـهد جـفـاکـار مـکـن گـو نـکـنم
گــر نـخــواهـی کــه گـل تــازه تــو خــار شــودیاد آن لـعـبـت فـرخـار مـکـن گـو نـکـنـم
غــم آن نـرگـس مـخــمـور مـخــور گـو نـخــورمهـوس آن گـل بـر بـار مـکـن گـو نـکـنـم
هیچ کس نیست که راز تـو نگه خواهد داشتبـا کـس این راز پـدیدار مـکـن گـو نکـنم
ور تـظـلم کنی از عـشـق تـو ای سـوخـتـه دلپـیش سـلطـان جـهاندار مکـن گو نکنم
او نداد که تـو را عـشـق چـنین سـخـره گرفـتخـویش را رسـوا زنهار مـکـن گـو نـکـنم
بـنده عـشـق همـی خـواهی خـود را بـه نهانبا کس این بندگی اظهار مکن گو نکنم
بـندگی شـاه جـهان را کـن و از عـشـق بـتـابجـز بـدین بـندگی اقـرار مکـن گو نکـنم
شـاه مـسـعـود کـه چـون هـمـت او یـاد کـنـییـاد ایـن گـنـبــد دوار مـکــن گـو نـکـنـم
علم و حـلمش را گر نسبـت خـواهی که کنیجـز بـه دریا و بـه کهسار مکن گو نکنم
ای ز عــدل مــلــک عـــادل در ســـایــه عــدلگـلـه چـرخ سـتـمـکـار مـکـن گـو نکـنم
ای بـه بـخـشش نظری یافتـه از مجـلس شاهجـمـع جـز زر بـه خـروار مکـن گـو نکـنم
ای سـخـندان تـو اگـر مدحـت شـه گویی امیدجـز بـه داننـده اسـرار مـکـن گـو نـکـنم
گـر عـیار هنـر شـاه جـهانـی خـواهی جـسـتجـز کـفـایت را مـعـیار مـکـن گـو نـکـنم
قـیـمـت هـر چـه بــرآرد بـه زبــان شـاه جـهـانکـمـتـر از لؤلؤ شـهوار مـکـن گـو نـکـنم
ور تـو تـشـبـیـه کـنـی بــزم مـلـک را در شـعـرجـز بـه آراسـتـه گـلـزار مکـن گـو نکـنم
ور همی نکتـه ای از خـلق خـوشـش یاد کنیصـفـت از کـلبـه عـطـار مکـن گـو نکـنم
گـر نخـواهی کـه تـو را بـفـسـرد اندر رگ خـونوصف آن خـنجـر خونخوار مکن گو نکنم
مـار زخـمـسـت بـه گـرد صـفـتـش هیچ مـگـرددسـت را در دهن مـار مـکـن گـو نکـنم
گر همی مدحـت شه گفت بـخـواهی بـه سزالـفـظ جـز لؤلؤ شـهوار مـکـن گـو نـکـنم
ور تـو خـواهی که کنی شـه را در مدح صـفـتبـه جـز از وارث اعـمـار مـکـن گـو نکـنم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.