ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



ستایش علی خاص

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:33 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
تـبـارک الـله بـنگـر میان بـبـسـتـه بـه جـانز بـهر خـدمـت سـلـطـان سـپـهـبـد سـلـطـان
بـلـنـد رای عـلـی خـاص خـسـرو ابـراهـیـمکه نه بقدرش چرخ است و نه به جودش کان
هـمـی نـتــازد جــز بــهـر نـصــرت اســلـامهـمــی نــکــوشــد جــز بــهــر قــوت ایـمــان
نـه روز یـارد کـردن دلـش نـشــاط ســبــکنـه خــواب یـارد دیـدن بــه شــب دمـاغ گـران
بـه رای خـویش کند کـار همچـو چـرخ بـلندبـه چـنگ خـویش کند صـید همچـو شـیر ژیان
زمـانـه بــاشـد مـقـهـور چـون بــرد حـمـلـهســپــهـر بــاشــد مأمـور چــون دهـد فــرمـان
قـضـا بــتـرسـد و چـرخ و فـلـک بــپـرهـیـزدز نامه ای کـه عـلـی خـاص بـاشـدش عـنوان
بــه رای چــرخــی کـان را نـبــاشــد انـدازهبــه طـبــع بــحـری کـان را نـیـوفـتــد نـقـصـان
نه بـه آسـتـانه جـاهش رسـیده هیچ یقیننـه بـر کـرانـه مـدحـش گـذشـتـه هیچ گـمـان
خجـستـه مجـلس او را ز دولتـست بـساطزدوده خــنـجــر او را ز نـصــرتــســت فــســان
نـگـر چـه کـرد او در کـار جـنـگـوان امـسـالبــه رمـح خـطـی و تـیـر خـدنـگ و تـیـغ یـمـان
چـو سـرکشـیدند از خـط و خـط بـدبـخـتـیبـه جـان و نفـس امل بـرکـشـیدشـان خـذلان
عـمـیـد و خــاصـه ســالـار شــهـریـار اجــلبـساخـت از پـی کوشش چـو رستـم دستـان
نه گـشـتـه تـاری از مـوی بـنـدگـانـش کـمنـه پــالـهـنـگـی گـشـتـه ز مـرکـبــانـش زیـان
بــه کــارزار شــد و فــتــح کــرده بــاز آمــدبـه رای روشـن و عزم درسـت و بـخـت جـوان
شـده سـپـاهـی از ذوالـفـقـار او بــی سـرشــــده جــــهــــانــــی از کــــارزار او ویــــران
ســــپــــه گــــردان از کــــارزار او خــــیـــرهنــجـــوم تـــابـــان انــدر حـــســام او حــیــران
نه نور داده چـو تـیغش ز گرد بـرق درخـشنه پـویه کرده چو رخشش بـه دشت بـادبـزان
ز تــف دمـاغ بــجــوشــیـد زیـر هـر مـغــفـرز جـوش گـشـت جـگـر پــاره زیـر هـر خـفـتـان
بـــه نــور روی دلــارام شــد فــروزان تــیــغبـه شـکل ابـروی معـشـوق خـم گرفـت کمان
چو خواب در سر مردان مرد جـست حسامچــو وهـم در دل گــردان گــرد رفــت ســنــان
نه جـای یافـت همـی در دمـاغ جـز خـنجـرنـه راه بــرد هـمـی سـوی دیـده جـز پــیـکـان
هوا و خـاک ز گرد و ز خـون بـه گونه و رنگبــنـفـشــه طــبــری گـشــت و لـالـه نـعـمـان
عـقـاب وار قـضـا بـرگـشـاده تـیـز دو چـنـگنــهــنــگ وار اجــل بـــاز کــرده پــهــن دهــان
بـــه رزمــگــاه درآمــد چـــو حـــیــدر کـــراربـه دسـت قـبـضـه آن ذوالـفـقـار ملک سـتـان
چـنان نمـود همـی خـنجـرش ز تـیره غـبـارچــنـانـکــه آتــش ســوزنـده در مــیـان دخــان
چـنـان بـگـشـت کـه گـفـتـی هزار دارد دلچـنـان شـتـافـت کـه گـفـتـی هـزار دارد جـان
بـشـد ز جـای زمین چـون فرو گرفـت رکاببـمـانـد چـرخ ز گـردش چـو بــرکـشـیـد عـنـان
زمـانه وار همی کـند هر چـه یافـت ز جـایاجــل نــهــاد هـمــی بــرد هـر چــه دیـد روان
اگـر نه از پـی دشـمـنش را بـه کـار شـدیبــه هـیـچ حـال نـجـسـتــی ز تـیـر او حـدثـان
وگــرنــه مــرگ ز یــاران او یــکـــی بـــودینـیـافـتــی ز حـسـامـش بــه هـیـچ روی امـان
زهـی سـتــوده خــلـق خــدای عـز و جــلزهــی گــزیــده و خــاص خــدایـگــان جــهــان
فـراخـتـه سـت بــرای تــو مـمـلـکـت رایـتفـروخـتــه سـت بــه روی تــو شـهـریـار ایـوان
سـپـهر طـبـعـی در صـدر مسـند مـجـلـسزمــانـه فــعــلــی در گــرد مــرکــب و مــیـدان
ســپــاه عـزم تــو را پــیـشـرو بــود نـصـرتخـــلــاف رأی تـــو را راهــبـــر بـــود حـــرمــان
حـسـان و نـیزه و تـیـر تـو بـگـذرد کـه زخـمز مــغــز روی و دل ســنــگ و تــارک مــیــدان
شـکسـتـه گشـت بـه تـیغ تـو لشـگر کفـارخــراب شــد بــه ســپــاه تــو کـشــور افـغـان
ز بس که سوخته جان و رانده خون گشتزمــیـن و آب بــه رنـگ خــمــاهـن و مــرجــان
بـه سـور فـتـح تـو مـزمـر همـی زنـد زهـرهبـه سـوک دشـمـنـت انـدر کـبـود شـد کـیوان
تــمــام گــفــت نـدانـم ثــنـا و مـدحــت تــوگـرم بــرون دمـد از تـن بــه جـای مـوی زبــان
زبـان نگفـت جـز از بـهر مدحـت تـو سـخـنقـلـم نـبــسـت جـز از بـهـر خـدمـت تـو مـیـان
چـو بـوی وصف تـو یابـد همی بـخندد طبـعچـون نـور مـدح تـو بـیـنـد هـمـی بــنـازد جـان
بــه راه کـرد بــهـار خـجـسـتـه اسـتـقـبــالز شـــادکـــامــی روی تـــو خـــرم و خـــنــدان
دریـغ داشـت ســم مـرکـب تــو را از خــاکبــســاط کــرد زمــیـن را بــه لــالــه و ریـحــان
ز سرو پـر قد ممشوق گشت ساحـت بـاغز لـالـه پـر رخ معـشـوق گـشـت لـالـه سـتـان
بـه بـاغ عـز تـو گـلـبـن همـی فـشـاند گـلبـه نظـم مـدح تـو بـلـبـل همـی زنـد دسـتـان
بــزرگــوارا آنــی کــه در جــهــان چــون تــوبـه هـر هنـر نـدهـد هیچ جـای خـلـق نـشـان
مـرا کـنون تـو خـداوندی و تـو خـواهی بـودکـراسـت چـون تـو خـداونـد در هـمـه گـیـهـان
بــهـای خـویـش ز تــو چـنـد بــار یـافـتـه امگـــران خـــریــدی مـــفـــروش مـــرمـــرا ارزان
یکی حـکایت بـشـنو ز حـسـب حـال رهیبـه عـقـل سـنج که عـقـلسـت عـدل را میزان
بــر ایـن حـصـار مـرا بــا سـتـاره بــاشـد رازبـه چـشم خویش همی بـینم احتـراق و قران
منم نشستـه در پـیشم ایستـاده بـه پـایخـیـال مـرگ و دهـان بــاز کـرده چـون ثـعـبـان
گـسـسـتـه بـند دو پـای من از گـرانی بـندضـعـیـف گـشــتــه تــن مـن ز مـحــنـت الـوان
بـلـای مـن هـمـه بـود از رجـا و از مـحـمـودکه گشـتـه بـادا این هر دو خـرطه سـبـع روان
وگــرنـه کــس را از مـن هـمـی نـیـایـد یـادکـه هسـت یا نه مسـعـود سـعـدبـن سـامان
نشـسـتـه بـودم در کـنـج خـانه ای بـدهکبــه دولـت تـو مـرا بــود سـیـم و جـامـه و نـان
چـو بـر حـصار گذشتـی خجـستـه رایت تـوشــدی دمــادم بــر مـن مــبــرت و احــســان
کـنـون نـگـویم کـاحـسـان تـو ز مـن بـبـرنـدکه چـون حـسـاب کنم بـر شـود ز عـقـد بـنان
بــه دولـت تــو مـرا نـیـســت انـده نـفـقـاتز خــلـعـت تــو مـرا نـیـسـت جــامـه خــلـقـان
ولـیک کـشـت مـرا طـبـع این هـوای عـفـنز حـیـر گـشـتـم از این مـردمـان بـی سـامـان
نه مردمیست که بـا او سخـن تـوان گفتـننـه زیـرکـیـسـت کـه چـیـزی ازو شـنـیـد تـوان
اگــر نــبــودی بــیــچــاره پــیــر بــهــرامــیچــگــونــه بــودی حــال مــن انــدریـن زنــدان
گـهی صـفـت کـندم حـالهای گـردش چـرخگــهــی بــیـان دهــدم رازهــای چــرخ کــیـان
مرا ز صـحـبـت او شـد درسـت عـلم نجـومحــســاب هـنـدسـه و هـیأت زمـیـن و مـکـان
چـنان شـدم کـه بـگویم بـر گمان بـه یقـینکـه چـنـد بــاشـد یـک لـحـظـه چــرخ را دوران
چـنان کنم که دگر سـال اگر فرسـتـم شعربــدیــع صــنــعــت تــقــویــم مــن بــود بــا آن
سـر زمسـتـان بـی حـد فرسـتـمت اشـعاراگـر بـه جـان بـرهـم زیـن سـمـوم تـابـسـتـان
اگــر نــبــودی تــیـمــار آن ضــعــیــفــه زالکه چشمهاش چو ابرست و اشک چون بـاران
خــدای دانــد اگــر غــم نــهـادمــی بــر دلکـه حـال گـیـتــی هـرگـز نـدیـدمـی یـکـسـان
ولـــیــک زالـــی دارم کـــه در کـــنــار مـــراچـو جـان شـیـریـن پـرورد و مـرد کـرد و کـلـان
نـسـبــت هـرگـز او را خـیـال و نـنـدیـشـیـدکـه من بـه قـلـعـه سـومانم او بـه هندسـتـان
هـمـی بــخـوانـد بــا آب چـشـم و بــا زاریخــدای عــز و جــل را بـــه آشــکــار و نــهــان
در آن همی نگرم من که هر شـبـی تـا روزچــه راز گــویـد یـارب بــه مــنـش بــاز رســان
نه بـیش یاد کنم هیچ رنج و شدت خـویشنـه بـیش شـرح دهـم نـیز مـحـنـت و هـجـران
قـصـیـدهـات فـرسـتــم هـمـه مـنـاقـب تــوهـمــه مــوافــق اوصــاف و مــخــتــلــف اوزان
یقین شـدم که بـه کوشش زمن نگردد بـازاگر قـضـایی هسـت کـردسـت ایزد سـبـحـان
چـو نیسـت دولت رنجـور کی شود کم رنجبــخــواهــد ایــزد دشــوار کــی شــود آســان
هـمـیشـه تـا پـس نـیسـان همـی ایار بـودهمـیشـه تـا رسـد آذر همـی پـس از نیسـان
شـود چـو دیـبـه چـیـن بــاغـهـا ز ابـر بـهـارشـود چـو شـفـشـه زیر شـاخ ها ز بـاد خـزان
بـه تـیغ نصـرت یاب و بـه فـتـح گـیتـی گـیربــه نـاز رامــش جــوی و بــه کــام دولــت ران
بــه جـود نـیـکـی کـار و بـه عـدل کـار گـذاربــه جـاه مـلـک فـروز و بـه رای فـتـنـه نـشـان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.