ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



ستایش استاد رشیدی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:33 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
شــب ســیـاه چــو بــرچــیـد از هــوا دامــنزدوده گــشــت زمـیـن را ز مــهـر پــیـرامــن
ز بـرگ و شـاخ درخـتـان کـه بـر زمین افـتـادفـروغ مـهـر هـمـه بــاغ کـرد پــر ســوســن
چـــو بـــرگ بـــرگ گـــل زرد پـــاره پـــاره زرکـه گـر بـخـواهـی بـتـوانـی از زمـین چـیدن
نــســـیــم روح فــزای آمــد از طـــریــق درازبــه مـن ســپــرد یـکـی درج پــر ز در عــدن
اگــر چـــه بـــود کـــنــارم ز دیــدگـــان دریــابــمـانـد خــیـره در آن درج هـر دو دیـده مـن
چــگــونــه دری بــود آنــکــه بـــر لــب دریــاهـمـی نـدیدم جـز جـان و دیدگـانـش ثـمـن
یـکـی بــهـار نـو آیـیـن شـکـفـت در پـیـشـمکــه آنــچــنــان نـنــگــاریـد ابــر در بــهـمــن
هـمـی بـه رمـز چـگـویـم قـصـیـده ای دیـدمچــو از زمـانـه بــهـار و چـو از بــهـار چــمـن
حـقـیقـتـم شـد چـون گـرد مـن هوا و زمـینز لـفـظ و مـعـنـی آن شـد مـعـطـر و روشـن
که هسـت شعر رشیدی حـکیم بـی همتـابـه تـیـغ تـیـز قـلـم شـاعـری بـلـنـد سـخـن
بــه وهـم شـعـرش بــشـنـاخـتـم ز دور آریز دور بــوی خـبــر گـویـدت ز مـشـک خـتــن
چــو بــاز کــردم یـک فــوج لـعــبــتــان دیـدمبــدیـع چــهـره و قـد و لـطــیـف روح و بــدن
چـو عـقـد گـوهر مـکـنـون بـه قـدر او اعـلـیچـوتـخت دیبـه مدفون بـه خوبـی او احسن
چــو آســمــانـی پــر زهـره و مــه و پــرویـنچـو بـوسـتـانـی پـر لـالـه و گـل و سـوسـن
بــه دیـده بــر نـتــوانـسـتــمـش نـهـاد از آنکـه تـر هـمـی شـد ازو آسـتـین و پـیـراهـن
زدود طـبــع مـرا چــون حــســام را صــیـقـلفـروخــت جــان مـرا چــون چــراغ را روغــن
ز بــهــر جــانــم تــعــویــذ ســاخــتــم آن راکـه کــرد قــصــد بــه جــانـم زمـانـه ریـمـن
زهـی چـو روز جـوانـی سـتـوده در هـر بـابزهـی چـو دانـش پـیـری گـزیـده در هـر فـن
سخن فرستـم نزد تـو جـز چنین نه رواستکـه زر و آهـن مـا را تـویی مـحـک و مـسـن
مـرا جــز ایـن رخ زریـن ز دســتــگـاه نـمـانـدوگـرنـه شـعـری نـبــودی ز مـنـت پــاداشـن
بــه شـعـر تـنـهـا بــپـذیـر عـذر مـن کـامـروززمانه سخت حرونست و بـخت بـس توسن
نـه بــر نـظــامـم کـار و نـه بــر مـراد جــهـاننـه نـیـکـخـواه سـپــهـر و نـه کـارسـاز زمـن
بــســان آب ز مــاه و ز مـهـر در شــب و روزمرا فـزاید و کاهد بـه روز و شـب غـم و تـن
نه مـر دلـم را بـا بـا لـشـکـر غـمـان طـاقـتنـه مـر تــنـم را بــا تــیـر انـدهـان جــوشــن
ز ضـعـف گـشـتـه تـنـم سـوزن و ز بــیـداریهمه شـبـم مژگـان ایسـتـاده چـون سـوزن
چـو فـاخـتـه نه عـجـب گـر همی بـگریم زارچـو کبـک نشگفت ار کوه بـاشـدم مسـکن
بــنـفـشـه کـارد بــر مـن طـپــانـچـه هـمـیچـو سـان نـرویـدم از دیـدگـان هـمـی روین
بـقای مورد همی خـواستـم ز دولت خویشگمان که بـرد که خواهدش بـود عمر سمن
رمـیده گـشـتـنـد از مـن فـریشـتـه طـبـعـانتــبــارک الــلـه گــویـی نـیـم جــز اهـریـمـن
ز پـیش بـودم بـیم امـید دشـمـن و دوسـتبــه رنـج دوسـتـم اکـنـون و کـامـه دشـمـن
نه دشمن آید زی من نه من روم بر دوستکــه اژدهــایــی دارم نــهــفــتـــه در دامــن
دو سـر مـر او را بـر هـر سـری دهـانـی بـازگرفتـه هرسـر یک سـاق پـای من بـه دهن
بـه خـویشـتـن بـر چـون پـیچـد و دهان گیردچـنان بـپـیچـم کـم پـر شـود دو رخ ز شـکن
گـزنـد کــرد نـیـارد مـرا کـه چــون افــســونهـمـی بـخـوانـم بـر وی مـدیـح شـاه ز مـن
ابــوالـمـظــفـر ســلـطــان عــادل ابــراهـیـمکه چـرخ و خـورشیدش تـخـت زیبـد و گرزن
شــنــیـده بــودم کــوهـی کــه دارد آهـن رانــدیــده بــودم کــوهــی کــه داردش آهــن
در آن مـضـیقـم آنـجـا کـه تـابـش خـورشـیدنـــیــارد آمـــد نـــزدیــک مـــن جـــز از روزن
شـبـم چـو چـنـبــر بــسـتـه در آخـرش آغـازغـــم دراز مـــرا انــدرو کـــنــد چـــو رســـن
بـایستاده و بـنشسته پـیش من همه شبچـو بـنده سـره شـمـع و چـو یار نیک لـگـن
من این قصـیده همی گفتـم و همی گفتـمچـگونه هدیه فرسـتـم بـه بـوسـتـان راسن
کـه اوسـتـاد رشـیدی نه زان حـکـیمانسـتکـه کـرده بـودی تـقـدیـر و بـرده بـودی ظـن
حـکیم نیسـت کـه او نیسـت پـیش او نادانفـصـیح نیسـت کـه او نیسـت نـزد او الـکـن
همی بـخواهم ز ایزد بـه روز و شب بـه دعاکـه پـیش از آنـکـه بـدوزد مـرا زمـانـه کـفـن
در اســتـــقــامــت احـــوال زود بـــنــمــایــدمــرا هــمــایــون دیــدارش ایــزد ذوالـــمــن
ز بـس که گفتـی اشـعار و پـس فرسـتـادیبــضــاعــتــی ز ســمـرقـنـد بــه ز در عــدن
شـگفتـم آمد از آن که آتـشـسـت خـاطر تـوسـخـن چـگـونـه تـوانـدش گـشـت پـیرامـن
هـمـه زبــانـی هـنـگـام شـعـر گـفـتـن از آنکـه در شـنـیدن آن گـوش گـرددم همـه تـن
بـــداد شـــعــرت از طـــبـــع آگــهــی مــا راچـنـانکـه بـوی دهد آگـهی ز مـشـک خـتـن
بـسـان فاخـتـه گشـتـم که شـعرهای تـو راهـمــی ســرایـم و طــوق هـوات در گــردن
چـو ز آرزوی تـو من شعر خـود همی خـوانمشـــود کـــنـــارم پـــر در ز دیــده و ز دهـــن
مـرا کـه شـعـر تـو ای سـیـدی تـوانـگـر کـردکــه هـر زمـانـم پــر در هـمـی کــنـد دامـن
چـو سنگ و آهن داریم طبـع هایی سـخـتهمی بداشتم از وی سخن به حیلت و فن
شـگـفـت نیسـت کـزین کـارگـاه زاید شـعـرکــه آب و آهــن زایــد ز ســـنــگ و از آهــن
مــرا مــپـــنــدار از جـــمــلــه دگــر شـــعــرابـه شـعـر گـفـتـن تـنـهـا مـدار بــر مـن ظـن
یـگــانـه بــنــده شــاهـم گــزیـده چــاکــر اوازوســت عـیـشـم صـافـی و روز ازو روشـن
همـی بـتـابـم از حـضـرتـش چـو مـاه سـمـاهمی بـبـالم در خـدمتـش چـو سـرو چـمن
بـــه جـــاه اوســت مــرا رام روزگــار حــرونبـــه فــر اوســت مــرا نــرم کــره تـــوســن
ز مـــن نــثـــاری پـــنــدار و هــدیــه انــکـــارهر آن قـصـیده کـه نزدیک تـو فـرسـتـم مـن
نکـو بـخـوان و بـیندیش و بـنگـر و سـره کـنمدار خـوارش و مشـکوه و مشـکن و مفکن
چـو در و گـوهر در یک طـویله جـمعـش کـنچـو زر و سـیـمـش هـر جــایـگـاه مـپــراکـن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.