ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



مدح ثقة الملک طاهربن علی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:36 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
کـــرد هــمـــتـــای روضـــه رضـــوانملک سـلطـان بـه دولت سـلطـان
ثــقــت الـمـلــک طــاهـربــن عــلـیآنـکـه گـردون چــو او نـداد نـشـان
آن فــلــک هـمــت ســتــاره مـحــلآن قـــضـــا قـــوت زمـــانــه تـــوان
مــــهـــر او آب و کــــیـــن او آتــــشخــشــم او درد و عــفــو او درمـان
در گـــشـــاده ولـــیــش را نــصـــرتراه بــســتــه عــدوش را خــذلــان
کــرده در زیــر دســـت و زیــر قـــدمهـمـت و رتـبــتـش زمـیـن و زمـان
کـمـتـریـن پـایـه ای ازیـن بــرجـیـسکــمـتــریـن مـایـه ای از آن کـیـوان
ای خـــداونــد شـــاه و شــاهــی رااز دهــای تــو انــدریــن گــیــهــان
زنده گـشـتـسـت مـلـک کـیخـسـروتـازه گـشـتـسـت عـدل نوشـروان
بــه هــنــرهــا بـــکــرده ای دعــویبــه اثــرهــا نــمــوده ای بــرهــان
خـــیــره از وصــف تـــو روان و خـــردعـاجـز از مـدح تـو یـقـیـن و گـمـان
بـدسـگـال تـو جـنـگ پـیـوسـتـسـتبـرنـشـسـتـه بـه بـاره ای حـرمـان
کـــرده از دولـــت مــخـــالــف تـــیــربـرده از بــخـت سـرنـگـون پـیـکـان
هر زمـانی همـی گـشـاید شـسـتبـگسـسـتـه زه و شکسـتـه کمان
تـو بـه کـلک آن گـشـاده ای بـه تـیغنـگـشـاده سـت رسـتـم دسـتــان
خــیـل عـزم تــو را ذکـاســت دلـیـلتـیغ حـزم تـو را دهـاسـت فـسـان
دو زبـانیست کلک تو که بـه دوستاعــتـــمــاد زبـــان شــاه جـــهــان
تـــا زبـــان آوران هــمــه شــده انــدیــک زبــان در ثــنــای آن دو زبــان
رخ نــیـکــوســت زیـر خــال جــمــالدو رخ درج زیـــر نـــقـــش بـــنـــان
مرکـب فـکـرتـسـت و همـچـو سـوارچـون سـرانگشـت بـر فشـار دران
هــمـــه در کـــردنـــی دهــد نـــاوردهــمــه در بـــودنــی کــنــد دوران
زیــبـــدش عــرض آفــتـــاب مــجــالشــایـدش طـول آســمـان مـیـدان
آن فـشـاند بـه لـحـظـه ای بـر خـلقکــه نــبــارد بــه ســالــهــا بــاران
نــکــتــه ای نـیـز یـاد خــواهـم کــردشـاعر اسـتـاخ بـاشد و کشـخـان
بــزم تـو نـیـسـت هـیـچ بــی انـعـامدست تو نیست هیچ بـی احسان
بــه عـطـاهـا بــسـی تــهـی کـردیشـایگـان گـنـج هـا یکـان و دوکـان
هـسـت چــرخ سـپــهـر عـمـر تــو راصـد و پـنجـاه سـالـه کـرده ضـمان
دسـت بـخـشش کشیده دار و مدارهـمـگـنـان را بـهـر عـطـا یـکـسـان
مایه سـنگ و خـاک چـندین نیسـتسخـت نیکوسـت این قضیه بـدان
تــنـگــدل گـردی ار ز بــهـر عــطــاتزر و نــقـــره نــمــانــد انــدر کـــان
نـه بــگــفــتــم نــکــو غــلــط کــردمکـــه نـــگـــردد ز امـــر تــــو دوران
گــر بــگـردد فــنـا زمـیـن بــه زمـیـنور نـمـانـد جـهـان کـران بــه کـران
دولـــتــــت را خـــدای عـــز و جــــلآفـــریــنـــد دگـــر چـــهــار ارکـــان
دورهــا در هــم آنــچـــنـــان بـــنــددکــه نــیــابــد ره انــدر او حــدثــان
از زمــســتــان چــو بــهــره بــرداریآردت نـوشــکـفــتــه تــابــســتــان
بــنـگــر اکــنـون کــه از پــی بــزمـتچــون بــرآراسـت بــاغ را نـیـسـان
بـر همه دشـت و که فـراز و نشـیبفـرش روم اسـت و حـله کمسـان
نـه عـجـب گـر ز حـرص عـشـرت تـوگـل دمـد سـال و مـاه در بـسـتـان
نـه شـگـفـت ار هـزار دسـتــان نـیـزبــر گـل از مـدح تــو زنـد دسـتــان
ای ازیـن ســمــج تــنـگ دیـده مــنســرمــه کــه فــتـــاد نــاگــاهــان
گل ندیدم ز خون چو گل شد چشمخـارجـسـت انـدرین دو دیـده از آن
یادم آمـد کـه هـسـت سـالـی سـهنــه زیــادت ایــن و نــه نــقــصــان
کــه نـکــردی ز بــنــده یـاد شــبــیدر چـمـن هـا بــه پـیـش آن ایـوان
در گل افشـان تـو چـه عـشـرت کردمدح خـوانان چـو رعـد و نعـره زنان
مـطــربــانـت ز گـفــتــه هـای رهـیبــر کـشـیـده بــه آسـمـان الـحـان
کـرده بــنـده بــه شـکـر نـعـمـت تــوبـــر بـــدیــهـــه تـــرانـــهـــا پـــران
یــافــتـــه از تـــو بـــا هــزار لــطـــفخـــلــعـــت و نــورهــایــی دگــران
کــه رکــاب و عــنــان تــو نــکــشــدمــگـــر ابـــر بـــهــار و بـــاد بـــزان
حــال دیـگـر شــد ای شـگـفـت آریاین چـنین اسـت حـال چـرخ کـیان
رنـج بــســیـار بــود و گـشـت انـدکحـال دشـوار بـود و گـشـت آسـان
دشـمن و دوسـت دیده بـود کـه منپـــار بـــودم ز جـــمــلــه اعـــیــان
اســب بــســیـار و بــنـده بــی حــدمـــال انــواع و نـــعـــمـــت الـــوان
ز بــس مـانـی و قـرطـنـانـی عـجـبتـا بـه حـدی کـه گـفـت هم نتـوان
گـفـت هـر دوســتــی کـه بــود مـراکــام کــمـتــر کـن ای بــرادر هـان
مـن چـو مـسـتــان هـمـی دوانـیـدماز چـپ و راسـت بـر گشاده دهان
بـــر هــمــه اعــتــمــاد آنــکــه مــرانـتــوانـد کـه کــس نـهـد بــهـتــان
کـرده ام شـغـل و گفـتـه ام مدحـتکه ندیده ست کس چنین و چنان
از عــمـل نـیـســت یـک درم بــاقـیبــر مــن از هــیـچ وجــه در دیـوان
شاه دادست هر چـه دارم و هستصـنـعـت و نـعـمـت آشـکـار و نهان
مـدح هـا گـفــتــم و مـرا بــه عــوضداد تــوقــیـع هـایـی بــس طــنـان
من همی گفـتـم این و هاتـف گفـتسـبـلت و ریش کـنده کـم جـنبـان
لــاجــرم بـــر بـــداد کــبـــر و بـــطــرگشـت سـامان و کار بـی سـامان
هـسـتـم ایـنـک درین حـصـار مـرنـجکنده و سوخـتـه نه خـان و نه بـان
زار نــالــه کــنــان دریــن کــهــســاربــر ســر و بــرزنــان دریــن زنــدان
پــای مـن خــاک را نـکـرده بــه گـامچــشــم مـن روز را نـدیـده عـیـان
مـوی بــر فـرق و دیـده انـدر چـشـمپــنـجــه شــیـر و صـورت ثــعـبــان
شـکم و پـشـت من درین یک سـالوالـلـه ار یافـتـه سـت جـامه و نان
یـافـتـه سـت این ولـیک بـس انـدکداشته ست آن ولیک بـس خلقان
مـشـتــکـی گـر بــرنـج یـابــم و مـننـزنـم جــز کـه راه حــول و جــلـان
ور بـود در جـهم بـه گوشـت چـنانککـودک شـیـرخــواره در پــســتــان
هـر زمــانـم چــنـان کــه مــژده بــودگــویـد ایـن تــازه روی زنــدانــبــان
بــس بــود از سـرشـک تـو امـسـالانــدریــن کـــوه لـــالــه نــعـــمــان
ور دریـن مــژده نـدهـمــش چــیـزیزنـد او در دو چـشـم مـن پــیـکـان
انـدرین سـمـج کـار مـن شـب و روزمــدح ســلــطــان و ســوره قــرآن
نــدهــنــدم هــمــی دوات و قـــلــمنـشـنـونـدم هـمـی نـفـیر و فـغـان
مــن بــه آواز چــون هـمـی خــوانـمیــــاد گـــــیــــرد ز دور بـــــاد وزان
بـــبـــرد تـــا بـــه مـــدح مـــوج زنــدبـــوم ایــران و بـــقـــعـــت تـــوران
گـــر ز جـــاه تـــوام امـــان بـــاشـــددهـــدم گـــردش زمـــانـــه امـــان
حـکـم و فـرمان خـدای راسـت بـلیاو کـنـد حــکــم و او دهـد فــرمـان
در دل پـــاک تـــو هــم او فـــکـــنـــدکـــه بــــرون آریـــم ازیـــن زنـــدان
بــنــشــانــی مــرا تــو بــر خــوانـیکــه ازو زاده چـــشــمــه حــیــوان
کــه هــمــه آرزوی مــن نــانــســتنان چـو شـد منقـطـع نمـاند جـان
خـلعـتـی ام دهی ز خـاصـه خـویشکـه ازیـن پـیـش داده ای زآنـسـان
بــــاز مـــن بـــنـــده را بـــیـــارایـــیاین سـرو تـن بـه اطـلس و بـرکـان
مـنـت هر لـحـظـه مـدحـتـی خـوانمکه نخواندست هیچ مدحـت خوان
صــورت آن هــمــه شــفــای بــصــرلـــذت ایــن هــمـــه غـــذای روان
بـبـرندش چو تحفه دست بـه دستبـشـود در جـهـان دهـان بـه دهان
تـو گـشـاده دو دسـت چـون حـاتــممن زبـانی گـشـاده چـو سـحـبـان
گـر بــود از تــوام بــه نـعـمـت ســودنــبـــود از مــنــت بــه مــدح زیــان
بــس خــوشـسـت آرزوی مـن یـاربتـــو بـــدیــن آرزو مـــرا بـــرســـان
تــــا دهـــد بــــخــــت رای را یـــاریرای تــو پــیـر بــاد و بــخـت جـوان
بـــا تـــو اقــبـــال چــرخ را تـــاکــیــدبــا تــو تــایــیــد جــاه را پــیــمــان
شــاه صـاحــبــقـران هـفـت اقـلـیـمتــو مـشـار و مـشـیـر حـکـم قـران
مـانـد یـک آرزو بــخـواهـم خـواسـتشـاد بـنشـین و مطربـان بـنشـان
ایــســتــاده بــه بــوی تــو عــبــاسبـاده فـرمـای پـنـج پـیـش از خـوان
تــا چــنـان سـسـت گـرددش گـردنکه شود سـخـت بـر همش دندان
آیـــــد آواز نـــــوش ســــــاقـــــی اوهـمـچــو آواز پــتــک بــر ســنـدان
هــر چـــه گــویــد مــرا رواســت روادوسـتـی دوسـتـیست بـی تـاوان
یـــارب آن روزگـــار خـــواهـــم دیـــدآن چـو مه طـلعـت و چـو مور میان
تــــو خـــداونـــد شـــاد و خـــرم زیتـــو خـــداونــد کـــام و دولــت ران
در بـــزرگــی چــو آفــتـــاب بـــتـــابدر ســعــادت چــو روزگــار بــمــان



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.