ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



مدیح دیگر از آن پادشاه و شمه ای از روزگار سیاه خویش

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:39 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
ای فــــلـــک نـــیـــک دانـــمـــت آریکس ندیدست چون تـو غداری
جــامــه ای بــافــیـم هـمــی هـر روزاز بـــلــا پــود و از عــنــا تــاری
گـــر دری یـــابـــیــم زنـــی بـــنـــدیور گـلـی بـینـیـم نـهـی خـاری
نه بـه تـلـخـی چـو عـیش مـن زهرینه بـه ظلمت چـو روز من قاری
گـــر مـــرا جـــامــه زمـــســـتـــانــیآفــتـــابـــســت قــانــعــم آری
کــــرد تــــاریــــک ابـــــر پــــر نــــم راچـون نـیسـتـانـی از هوا تـاری
آفــتــاب ای عــجــب حــواصــل شــدکه بـه سرماش جست بـازاری
گــر بــیــابــم در ایــن زمــان بـــخــرممن بـه دستی از او بـه دیناری
ای شـگـفـتــی کـسـی دریـن عـالـمدید بـی زر چـون من خـریداری
مـنـم آن کـس کـه نیسـت تـمـکـینـمدر دیـــاری ز هــــیـــچ دیـــاری
نــــه مــــرا یـــاریـــی دهـــد حــــرینه بـه مـن نـامـه ای کـند یاری
مـــرده ای ام چـــو زنـــده ای امـــروزخـفـتـه ای ام بـسـان بـیـداری
گـه چـو بـومی نشـسـتـه بـر کـوهیگـه چـو ماری خـزیده در غـاری
دل ز انــده فــروخـــتـــه شـــمــعــیتــن ز تــیـمــار تــافــتــه تــاری
نـدهـد بــیـخ بــخــت مــن شــاخــینـدهـد شـاخ فـضـل مـن بـاری
در عـــذاب تـــن مــنــی شـــب و روزنیسـت پـنداریت جـز این کاری
مــر مــرا انــدکـــی هــمــی نــدهــدکاندکی بـاشد از تـو بـسـیاری
مـن بـدیـن رنـج و حـبـس خـرسـنـدمایـن قــضــا را نـکـردم انـکــاری
تــا عــزیـزی نــبــیـنــدم بــه جــهــاندر بــلــای نـیـاز چــون خــواری
گـه بــکـوشـم بــه جــهـد چـو مـوریگـه بـپـیچـم ز درد چـون مـاری
گــر مــرا کــرد پــادشــه مــحــبــوسنیست بر من ز حبس او عاری
بـــر جـــهــانــی کــنــد ســـرافــرازیهر کـه بـندش کـند جـهانداری
مر مرا حبس خسرویست که نیستخــسـروی را چــو او سـزاواری
پــادشــا بــوالــمــظــفــر ابـــراهــیــمچــرخ فــعــلــی زمـانـه آثــاری
آنکه یک بـخـشش نبـاشـد و نیسـتمـلـک بـحـری و مـلـک کـهاری
آنـــــکـــــه بـــــا او نـــــدارد و نـــــاردمهر سـنگـی و چـرخ مـقـداری
آنـکـه تــا خــاســت از کـفــش ابــریگشت گیتـی همه چـو گلزاری
نــه زمـــیــن را چـــو مـــهــر او آبـــینـه فـلـک را چـو کـیـن او نـاری
ای نـــبـــوده بــــنـــای گـــیـــتـــی رابـه کف و رای چون تـو معماری
بــنـده مـســعـود ســعـد سـلـمـان رابــیـهــده در ســپــرد مــکــاری
کــه نـکــرده ســت آنـقــدر جــرمــیکـه بـرد بـلـبـلـی بـه مـنـقـاری
تـو چـنـان دان کـه هسـت هر مـوییبـــر تـــن او بـــه جــای زنــاری
گر نه خونش از غذای مدحت تـوستبــاد در زیـر تــیـغ خــونـخـواری
ور نـخـواهـد ز بـهـر مـلـک تـو چـشـمبـاد هـر دیده ایش مـسـمـاری
خـسـروا حـال او بــه عـقـل بــسـنـجکه بـه از عـقل نیسـت معیاری
کـیـســت او در جــهـان ز مـنـظــوراننه عـمیدیسـت او نه سـالـاری
زار بــنـده ضـعـیـف درویـشـی اســتجـفـت رنـج و رهـیـن تـیـمـاری
نــه بـــه مــلــک تــو دارد آســیــبــینــه ز ســر تــو دانــد اســراری
نــه بـــپـــوشــد فــراخ پـــیــرهــنــینـه بــیـابــد تــمــام شــلــواری
تــنــش در حــســرت زبـــر پــوشــیســرش در آرزوی دســـتـــاری
نــیـک انــدیـشــه اســت و بــد روزیپـسـت بـخـتـی بـلند اشـعاری
تـا نـفـس مـی زنـد بـه هـر نـفـسـیدارد از روزگــــــــــــــــــار آزاری
زیــنــهــارش ده ای پـــنــاه مـــلـــوککـو همی خـواهد از تـو زنهاری
تـــا نــیــفـــتـــد ز بـــاد طـــوفـــانــیتــــا نـــگـــردد ز چــــرخ دواری
بـــاد هــر بــنــده ایــت بــر تــخــتــیبــاد هـر حــاسـدیـت بــر داری



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.