ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در حق خویش گوید

RSS
تغییر یافته در 2011/08/16 18:44 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مسعود سعد سلمان
من که مسـعـود سـعـد سـلمانمکـمـتـر و پــسـتـر از نـدیـمـانـم
شـاه بــی مـوجـبـی عـزیـزم کـردوز هـمـه بــنـدگــان پــدیـد آورد
جـای من پـیش خـویشتـن فرمودتـا مـکـان و مـحـل مـن بــفـزود
دان کـه مـن کـس نیم گـدایی امسست عقل و ضعیف رایی ام
ابــلـهـی نـاخــوشــی گـرانـی امهـمـه سـالـه چـو نـاتـوانـی ام
گـه سـر از رنج دسـت می مـالـمگـه ز درد شـکـم هـمـی نـالـم
پـیش سـاقـی همـی کـنـم زاریتــا بــکــم دادنــم کــنــد یــاری
از مــن خـــام قــلــتـــبـــان گــرانخدمتی بـایدش به رسم خران
کـه بـه حـالـی بـهـانـه ای جـویـمحـسـب حـالی تـرانه ای گـویم
چـه کـنـد این چـنـین نـدیم بـرشکــه ز دیــدار او نــگــردد کــش
لـاجـرم چـون چـنـین گـران جـانـمنـاخــوش و نـاتــرنـگ و نـادانـم
رفـتـم ایـنـک بــه سـوی چـالـنـدرتـا کـی آیم بـه شـهـر بـار دگـر
رنـج بــر خـویـشـتـن کـنـم کـوتـاهتـا بـبـینم رفـیع مـجـلـس شـاه
مجـلسـی بـاشد آنکه خـلد بـرینگـویی آید ز آسـمـان بـه زمـین
مــطــربــانــی چــو بــاربــد زیــبــاچـنگ و بـربـط چـغـانه و عـنـقـا
ارغـنون بـا سـماعـشـان ناخـوشنـدمـا از لـقـای ایـن شـه کـش
تــا جـهـان را هـمـی بــود بــنـیـادبـاد بـر تـخـت شـادمانی شـاد
مسند و ملک و حشمت اندر ویاز هـمـه نـوع نـعـمـت انـدر وی
بــاده هـای لــطــیـف نـوشــگــواررودهـایی بـه لـحـن مـوسـیقـار



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.